Εκτός από τους Ευρωπαίους αξιωματούχους και εκπροσώπους κρατών-μελών, που βρέθηκαν στην Κύπρο με αφορμή την τελετή έναρξης της κυπριακής προεδρίας της ΕΕ, πρέπει να σημειωθεί και η παρουσία εκπροσώπων από τα κράτη της περιοχής. Που δεν είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά επιδιώκουν στενές σχέσεις μαζί της. Όπως και αντίστροφα επιδιώκει η ΕΕ.
Ο Πρόεδρος του Λιβάνου, ο Πρόεδρος του Ιράκ, ο Γενικός Γραμματέας του Συνδέσμου Αραβικών Κρατών, ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου Συνεργασίας Χωρών του Κόλπου, υπουργοί από Μπαχρέιν, Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Είναι σημαντικό γιατί αυτές οι παρουσίες ενισχύουν τον κομβικό (και δεν είναι σχήμα λόγου) ρόλο της Κυπριακής Δημοκρατίας στην περιοχή, όπως και το στάτους της στην ΕΕ. Δεν νομίζουμε να υπήρξαν τόσες και τόσο σημαντικές παρουσίες σε τελετές άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Η κυπριακή Kυβέρνηση το επιδίωξε και το πέτυχε, λόγω των σχέσεων που ανέπτυξε, και δείχνει να ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στα «εμπλεκόμενα συμφέροντα» των κρατών της περιοχής, αλλά και της Ευρώπης. Αποκτά έναν ρόλο στον οποίο καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν μπορεί να ανταποκριθεί με αξιοπιστία. Κι αυτό έχει ιδιαίτερη αξία, καθώς η αναβάθμιση και η αξιοπιστία είναι τα στοιχεία που θα μπορούσαν να αποδώσουν καρπούς και όταν συζητούνται στην ΕΕ τα δικά μας ιδιαίτερα ζητήματα. Η πολιτική και διπλωματική επένδυση στην ΕΕ είναι αυτή τη στιγμή ο μόνος δρόμος που έχει η Κύπρος στον αγώνα επιβίωσης και αναζήτησης της δικαίωσης. Και καλά κάνουμε να τον ακολουθήσουμε με κάθε τρόπο.
Γι΄ αυτό μας φαίνεται μικρότητα να ακούμε κόμματα και πολιτικούς να υποβαθμίζουν την κυπριακή προεδρία, χαρακτηρίζοντάς την διαδικαστική και άνευ ουσίας, διότι η ατζέντα καθορίζεται από τις Βρυξέλλες, λένε. Άσχετα (ή και παράλληλα) με τα ευρωπαϊκά θέματα, που θα χειριστεί η κυπριακή προεδρία -και όντως για να το κάνει καθοδηγείται σε μεγάλο βαθμό από την Κομισιόν- αυτό που έχει σημασία για εμάς είναι να μπορέσει η Κύπρος να επωφεληθεί από αυτή την ευκαιρία για να ενισχύσει το απειλούμενο κυπριακό κράτος. Και επί τούτου, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι η εξωτερική πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας αποδίδει. Μένει να αποδώσει και καρπούς όταν έρθει η ώρα του Κυπριακού. Γιατί αυτό είναι που μας ενδιαφέρει… διαπλέκοντας τα συμφέροντα.
Ακόμα και η παρουσία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, που όλοι ξέρουμε ότι δεν ανακάλυψε ξαφνικά την Κύπρο, ούτε εγκατέλειψε τη σχέση του με τον Ερντογάν (που αφελώς τον θέλει και εγγυητή στην Ουκρανία!), είναι ζήτημα διαπλοκής συμφερόντων. Ήρθε πρόθυμα στην τελετή έναρξης της προεδρίας, διότι στο εξάμηνο που ακολουθεί, η Κυπριακή Δημοκρατία θα παίξει σημαντικό ρόλο στην προώθηση ή μη των ζητημάτων που αφορούν την Ουκρανία. Έχει κι αυτός τώρα συμφέρον να διατηρεί καλές σχέσεις με την Κυπριακή Δημοκρατία.
«Η Ουκρανία αποτελεί κεντρική προτεραιότητα της Κυπριακής Προεδρίας και θα καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να συνεχιστεί η πολυσχιδής στήριξη της ΕΕ σε όλα τα επίπεδα», έγραψε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης μετά τη συνάντηση με τον Ουκρανό Πρόεδρο.
Κάποιοι θα πουν ότι θα έπρεπε να γράψει: Αναμένω από τον Ζελένσκι να καταδικάσει την τουρκική κατοχή της Κύπρου και αν δεν το κάνει να μην περιμένει βοήθεια το επόμενο εξάμηνο. Αλλά ευτυχώς η διπλωματία δεν ορίζεται από θερμοκέφαλους. Η προσέγγιση της Κύπρου, παρότι έχει παράπονα από τη διαπλοκή Ζελένσκι – Ερντογάν, στέλνει το μήνυμα στους Ευρωπαίους ηγέτες και στους αξιωματούχους της ΕΕ, ότι η ατζέντα της κυπριακής προεδρίας είναι ευρωπαϊκή ατζέντα και όχι κυπριακή. Και παράλληλα στέλνει μήνυμα στον ίδιο τον Ζελένσκι για να είναι πιο προσεκτικός ή και πιο «καθαρός», σε ό,τι αφορά την Κύπρο και το Κυπριακό. Αν θα πάρει ή όχι το μήνυμα είναι άλλη ιστορία. Το θέμα είναι να μπορούμε εμείς να παίζουμε τα χαρτιά που έχουμε στα χέρια μας και να μην τα καίμε.
