Η υπόθεση του περιβόητου βίντεο, το οποίο οδήγησε στην παραίτηση της Φιλίππας Καρσερά από τον Φορέα Κοινωνικής Στήριξης και του Χαράλαμπου Χαραλάμπους από τη θέση του διευθυντή του Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας έχει τρεις διαφορετικές διαστάσεις: Πολιτική, θεσμική και ποινική.

Στη θεσμική διάσταση εντάσσονται οι δύο παραιτήσεις. Υπολείπεται το πλήρες ξεκαθάρισμα (αν υπάρξει ποτέ) αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και το βάθος στο οποίο ενδεχομένως να εμπλέκονται οι θεσμοί στο αλισβερίσι το οποίο εμφανίζεται στο βίντεο. Σε αναμονή θα παραμείνουμε για πολύ καιρό μέχρι να ξεκαθαρίσει η ποινική διάσταση, αφού θεωρείται δεδομένο ότι οι σχετικές έρευνες θα αργήσουν να καταλήξουν σε αποτέλεσμα (αν προκύψει ξεκάθαρο).

Ευρισκόμενοι, όμως, μόλις τέσσερις μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές, αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία η πολιτική διάσταση της υπόθεσης. Η οποία επεκτείνεται πέραν της κρίσης που προκάλεσε για την Κυβέρνηση. Και αυτό, επειδή τέτοια συγκλονιστικά γεγονότα, αναμφίβολα προκαλούν ευρύτερες σεισμικές δονήσεις στο πολιτικό σκηνικό.

Ήταν σωστή η επισήμανση του Νίκου Χριστοδουλίδη όταν εξέφρασε το φόβο πως «τα αποτελέσματα αυτής της αντίδρασης θα τα δούμε στα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών που έχουμε σε πολύ λίγους μήνες». Όσο και αν έπρεπε να αποφύγει την αναφορά, διότι έδωσε την αίσθηση ότι κατ’ αυτό τον τρόπο επιχειρούσε να μετριάσει τις αντιδράσεις, εντούτοις, η εκτίμηση είναι ορθή.

Μια απλή ματιά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι αρκετή για να αντιληφθεί κάποιος ότι η υπόθεση του βίντεο έχει αναζωπυρώσει, μάλιστα σε πολύ μεγάλη ένταση, το κλίμα οργής το οποίο χαρακτηρίζει μεγάλη μερίδα της κοινωνίας, τουλάχιστον την τελευταία 15ετία.

Δεδομένου ότι σε τέσσερις μήνες θα είναι ενώπιον μας ένας σημαντικός σταθμός, όπως οι βουλευτικές εκλογές, πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι το κλίμα οργής θα εκδηλωθεί σε αυτές. Είναι δύσκολο να γίνουν εκτιμήσεις πόσο θα επηρεάσει τα διάφορα κόμματα. Εντούτοις, τα δεδομένα των προηγούμενων εκλογών σε συνάρτηση με την αναμενόμενη αξιοποίηση της υπόθεσης από τα αυτοχαρακτηριζόμενα ως αντισυστημικά κόμματα και τις δημοσκοπικές ενδείξεις, εύλογα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θα υπάρξουν ισχυρές σεισμικές δονήσεις.

Εξίσου εύλογο το συμπέρασμα ότι και αυτή τη φορά, αναμένεται ότι από το κλίμα οργής θα πληγούν τα παραδοσιακά κόμματα. Η εικόνα των προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων είναι απολύτως ξεκάθαρη. Λειτουργεί σαν ασφαλής οδοδείκτης και για τις προσεχείς.

Οφείλουμε να υπενθυμίσουμε, για να καταδειχθεί η βάση επί της οποίας εδράζεται το συμπέρασμα, τα αποτελέσματα. Ο ΔΗΣΥ από το περήφανο 34,28% και τις 138.682 ψήφους το 2011, κατρακύλησε στο 30.64% και τις 107.825 ψήφους το 2016 για να καταλήξει στο, πρωτοφανές χαμηλό για εκείνον, 27,77% και τις 99.331 ψήφους. Η συνολική απώλεια 39.351 ψήφων σε 10 χρόνια, δείχνει τον τεράστιο κίνδυνο για την Πινδάρου.

Ομοίως, το ΑΚΕΛ από το επίσης περήφανο 32,67% και τις 132.171 ψήφους το 2011, κατρακύλησε στο 25,67% και τις 90.204 ψήφους το 2016 για να καταλήξει στο αδιανόητο για το ίδιο, 22,34% και τις 79.910 ψήφους το 2021. Και σε αυτή την περίπτωση, η απώλεια 52.261 ψήφων σε 10 χρόνια καταδεικνύει τι σημαίνει το ενδεχόμενο η υπόθεση του βίντεο να ευνοήσει τα αντισυστημικά κόμματα σε βάρος των παραδοσιακών.

Το ίδιο ισχύει και για το ΔΗΚΟ, το οποίο από το ισχυρό 15,76% και τις 63.763 ψήφους του 2011 κατρακύλησε στο 11,29% και τις 40.393 ψήφους το 2021. Η απώλεια 23.370 ψήφων σε 10 χρόνια φαντάζει εφιαλτική. Αν και σε απόλυτους αριθμούς η απώλεια του ΔΗΚΟ είναι πιο μικρή από εκείνη των ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, αναλογικά είναι μεγαλύτερη από του ΑΚΕΛ.

Αυτή η συνεχής συρρίκνωση των παραδοσιακών κομμάτων γίνεται απολύτως κατανοητή όταν επιμετρηθούν οι χιλιάδες ψήφοι, οι οποίες οδηγήθηκαν στις εκλογές του 2016 στα παρουσιαζόμενα ως αντισυστημικά κόμματα.

Υπενθυμίζουμε: Τα κόμματα Ενεργοί Πολίτες – Κίνημα Ενωμένων Κυπρίων Κυνηγών (3.27%), Αλλαγή Γενιάς (2,82%), Αλληλεγγύη (2,31%), Αμμόχωστος για την Κύπρο (1,56%), Αφύπνιση 2020 (1,35%), Πνοή Λαού (1,28%), Κόμμα για τα Ζώα (1%) έλαβαν συνολικά 48.674 ψήφους!!! Αντιστοιχεί σε ποσοστό 13,59%!!!

Όλα αυτά τα κόμματα δεν κατάφεραν να εισέλθουν στη Βουλή, μερικά για μικρή διαφορά. Το σύνολο των ψηφοφόρων, όμως, που στράφηκε σε αυτά, δείχνει την τάση της μεγάλης μερίδας των οργισμένων ψηφοφόρων. Αν σε αυτούς προστεθούν και οι 191.228 ψηφοφόροι της αποχής (ουδείς γνωρίζει αν και πόσοι από αυτούς θα αποφασίσουν -λόγω κορύφωσης της οργής- να στραφούν σε αντισυστημικά κόμματα) εύκολα μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί τι προοιωνίζεται για την επόμενη Βουλή.

Πανσπερμία κομμάτων, αχταρμάς κατά το λαϊκότερο χαρακτηρισμό που είχε υιοθετήσει ο Αβέρωφ; Όπως και αν ιδωθεί, όπως και αν λεχθεί, η ουσία είναι πως η νέα σύνθεση αναμένεται να είναι πολύ διαφορετική.

Βάσει της δήλωσης Χριστοδουλίδη προμηνύεται δύσκολο κομματικό μείγμα και απρόβλεπτη ατομική σύνθεση. Κυρίως, λόγω του ενδεχομένου να παρεισφρήσουν στη Βουλή παράξενες έως και φαιδρές προσωπικότητες.

Ποιος θα ευνοούσε μια τέτοια προοπτική; Ωστόσο, ποιος άλλος ευθύνεται για αυτή τη δυσάρεστη προοπτική από τα ίδια τα παραδοσιακά κόμματα, τους ίδιους τους παραδοσιακούς πολιτικούς. Για πολλά χρόνια κώφευαν στις προειδοποιητικές κραυγές των πολιτών.

Τώρα θα θερίσουν ό,τι έσπειραν…