18 Σεπτεμβρίου 2013. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα σπάει τη σιωπή γύρω από μια οργάνωση με κοινοβουλευτική παρουσία. Σε μια ιστορική για την Ελλάδα δίκη, η Χρυσή Αυγή απογυμνώνεται, αντιμέτωπη πια με ανθρωποκτονία, απόπειρα δολοφονίας, επιθέσεις και περισσότερες από εξήντα υποθέσεις που συνθέτουν το τεκμήριο μιας εγκληματικής οργάνωσης.


Μεταφερόμαστε στο δυστοπικό μας παρόν. Από τη δίκη της Χρυσής Αυγής έως την κυπριακή της αντανάκλαση, η άκρα δεξιά περνά από το περιθώριο στους θεσμούς. Το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (ΕΛΑΜ), το κόμμα που ιδρύθηκε ως προέκταση της Χρυσής Αυγής, κρατά τα ναζιστικά σύμβολα και τους χαιρετισμούς μακριά από την κοινή θέα, ακολουθώντας αυτόνομη πορεία. Μπαίνει στη βουλή το 2016, αναδεικνύεται τέταρτη δύναμη το 2021, το 2024 εκλέγει για πρώτη φορά ευρωβουλευτή και το 2026, αναμένεται να σκαρφαλώσει στην τρίτη θέση. Η φιλοξενία του βουλευτή του αδελφικού κόμματος της ΧΑ σε ένα ειδησεογραφικό πάνελ, βαφτίζεται «δημοκρατία». Η αρχική διαμαρτυρία δημοσιογράφων δίνει τη θέση της στο «δικαίωμα στην έκφραση», μέχρι που το ΕΛΑΜ κανονικοποιείται, το ίδιο και ο λόγος του που περνά από το περιθώριο στο οικογενειακό τραπέζι. Ο πρόεδρος της κυπριακής ακροδεξιάς δεν τρομάζει πια το κοινό, αφού δεν θυμίζει σε τίποτα την εγκληματική οργάνωση που τον ανέθρεψε πολιτικά. Καλύπτει με στρασάκια την ιδεολογική του μήτρα, φοράει το κολλαριστό του πουκάμισο, το πιο γλυκό χαμόγελο και μεταφέρεται από το πλευρό του Μιχαλολιάκου σ’ ένα φωτεινό τηλεοπτικό στούντιο να αποκαλύπτει πώς έγινε η γνωριμία με τη σύζυγό του. Προηγήθηκε εκπομπή της απογευματινής ζώνης άλλου καναλιού, όπου (επιχειρώντας μέσα από τη σάτιρα να καυτηριάσει τον ακροδεξιό λόγο) παρουσιάστρια και δημοσιογράφοι επισκέφθηκαν τα γραφεία του ΕΛΑΜ σε μια ενότητα που ονομάστηκε «χριστουγεννιάτικα κάλαντα αλλιώς». «Κύπρος Ελλήνων Χριστιανών, έξω οι λαθρομετανάστες, σε τούν’ τον τόπο τον μικρό, είσαστε ριζοσπάστες» τραγούδησαν, για να δεχτούν χαμόγελα, εναγκαλισμούς, κεράσματα κι ευχές.


Αυτό, σαφώς και δεν έγινε εν μία νυκτί. Σχεδόν ανεπαίσθητα στο απαίδευτο μάτι, στελέχη του ΕΛΑΜ έγιναν μέρος της lifestyle θεματολογίας. Κοσμικές εμφανίσεις, οικογενειακά ενσταντανέ, αναφορές σε στήλες μόδας, κατέστησαν τους θιασώτες του ναζισμού σε αγόρια και κορίτσια της διπλανής πόρτας. Και κάπως έτσι, το χαλί για το επόμενο δυστοπικό σκηνικό έχει στρωθεί. Ούτε καταλάβαμε πώς βρεθήκαμε από τη μια μέρα στην άλλη μαζεμένοι στον καναπέ, να χαζεύουμε την εβδομηνταπεντάρα οθόνη, όπου θα εμφανιστεί με το κολλαριστό του πουκάμισο ο εκπρόσωπος της ακροδεξιάς, χαμογελαστός, οικείος, «ακίνδυνος». Κι η λέξη «φασισμός» φαντάζει πια μακρινή, σαν υποσημείωση που κανείς δεν διαβάζει…

Ελεύθερα, 1.2.2026