Ενώ το νέο σύστημα αξιολόγησης εκπαιδευτικών ή τουλάχιστον μέρος του, άρχισε να υλοποιείται αυτές τις μέρες με επιμορφωτικές δράσεις εκπαιδευτικών και διευθυντών σε σχολεία Δημοτικής και Μέσης Εκπαίδευσης, η υπουργός Παιδείας, δρ Αθηνά Μιχαηλίδου, διαβεβαιώνει ότι το Υπουργείο «συνεχίζει την εφαρμογή του, χωρίς εκπτώσεις και παλινωδίες, έχοντας ως μοναδικό γνώμονα τη βελτίωση του δημόσιου σχολείου και το καλώς νοούμενο συμφέρον των μαθητών και της κοινωνίας συνολικά». Η Υπουργός ανέφερε τα πιο πάνω πριν λίγες μέρες σε απαντητική επιστολή της σε σχετική επιστολή της προέδρου του ΔΗΣΥ, Αννίτας Δημητρίου, τονίζοντας ότι το υπουργείο Παιδείας « προσβλέπει και ελπίζει στην ουσιαστική και ωφέλιμη συμβολή όλων των πολιτικών δυνάμεων στην προσπάθεια που καταβάλλεται για την περαιτέρω αναβάθμιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος».

Προσωπικά ελπίζω ότι το Υπουργείο προσβλέπει και στη συμβολή των ίδιων των μαθητών και μαθητριών, με το να λαμβάνει υπόψη και τη δική τους φωνή στο καίριο αυτό ζήτημα, αφού το όλο σύστημα βελτιώνεται «για το δικό τους καλώς νοούμενο συμφέρον», όπως υπογράμμισε η Υπουργός. Μεταφέρω εδώ τη φωνή τριών 15χρονων μαθητών που συμμετείχαν σε συζήτηση για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και του συστήματος όπως οι ίδιοι την αντιλαμβάνονται …και που διεκδικούν το δικαίωμα τους να έχουν τη δική τους άποψη και όχι μόνο να λένε «μάλιστα κυρία, μάλιστα κύριε»…  

Είπε ο πρώτος μαθητής: «Το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν είναι ανθρωποκεντρικό, αλλά γνωσιοθηρικό, με επίκεντρο τον βαθμό. Ο μόνος τρόπος για να πάει μπροστά ένας μαθητής είναι να έχει καλό βαθμό και όλα λειτουργούν γύρω από αυτό. Όμως, τον καλό βαθμό μπορεί να τον πάρει και μέσα από εύκολα μαθήματα που δεν απαιτούν περισσότερο χρόνο και κόπο. Τα πράγματα δεν λειτουργούν πλέον γύρω από το να μαθαίνεις να είσαι άνθρωπος στην κοινωνία».

Είπε ο δεύτερος μαθητής: «Στα σχολεία μας θέλουμε πρώτα τους καλούς βαθμούς ως ένα αντίδωρο για τον κόπο που καταβάλλουμε και μετά θέλουμε ένα καλό επάγγελμα για να μας προσφέρει ανέσεις και πάλι ως αντίδωρο για τους κόπους μας… ζούμε σε μια κοινωνία που βασίζεται στους βαθμούς και όχι σε ανθρώπινες αξίες και αυτό αρχίζει από τα σχολεία μας».

Είπε ο τρίτος μαθητής: «Εγώ θέλω να δω καθηγητές που να θεωρούν ότι ασκούν ένα λειτούργημα και όχι ένα επάγγελμα. Που ενθαρρύνουν τους μαθητές να έχουν κριτική σκέψη και δεν τους αντιμετωπίζουν αρνητικά, ούτε τους ρίχνουν τους βαθμούς, ούτε τους «αναγκάζουν» να μη μπαίνουν στην τάξη, επειδή …έχουν το θάρρος να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα στην τάξη».