Την ίδια περίοδο που στη Γενική Εισαγγελία έτρεχαν να συγκεντρώσουν στοιχεία για να δικάσουν το «σκάνδαλο Αλ Τζαζίρα», έτρεχαν ταυτόχρονα να συγκεντρώσουν στοιχεία για να δικάσουν τη συμπεριφορά του Οδυσσέα Μιχαηλίδη.
Στην πρώτη υπόθεση, των Συλλούρη και Τζιοβάννη, δεν διασφάλισαν τεκμήρια και μαρτυρίες ικανά για να κερδίσουν την υπόθεση. Έδωσαν ασυλία σε μάρτυρες «οι οποίοι ήταν ύποπτοι τέλεσης ποινικών αδικημάτων, ώστε να καταστούν μάρτυρες κατηγορίας» (Ηλίας Στεφάνου), και τελικά αυτοί εξαφανίστηκαν, καταχώρησαν υπόθεση που στη συνέχεια απέσυραν, καταχώρησαν άλλη στο Επαρχιακό Δικαστήριο, κατέληξε στο Κακουργιοδικείο, διαφοροποιήθηκε το κατηγορητήριο, αφαιρέθηκε ένας κατηγορούμενος, δεν ανακρίθηκαν οι κατηγορούμενοι «ως προς την οικονομική πτυχή της συμφωνίας με τον NG» (Κακουργιοδικείο) και πολλά άλλα, που γενικά δείχνουν μια υπόθεση χαμένη εξ αρχής.
Για παράδειγμα, όπως αναφέρεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου, η Κατηγορούσα Αρχή δεν κάλεσε ουσιώδεις μάρτυρες, όπως τους λειτουργούς του υπουργείου Οικονομικών «που είχαν να κάνουν με τον τελικό έλεγχο της ικανοποίησης των οικονομικών κριτηρίων» και «συμμετείχαν στην αλυσίδα λήψης αποφάσεων των επίδικων πολιτογραφήσεων». Μάλιστα, το Κακουργιοδικείο, επικρίνει αυτή τη στάση της Νομικής Υπηρεσίας, επισημαίνοντας ότι «σε όλες τις περιπτώσεις που η Κατηγορούσα Αρχή δεν συμπεριλαμβάνει στον κατάλογο μαρτύρων ουσιώδεις μάρτυρες, ούτε καλεί τέτοιους μάρτυρες στο εδώλιο του μάρτυρα, πάντα πρέπει να δίδει εξήγηση».
Αλλά δεν δόθηκε καμιά εξήγηση ούτε στην επιθετική δημοσιογραφική διάσκεψη της Νομικής Υπηρεσίας, όπου κατηγορήθηκαν όλοι οι άλλοι χωρίς ίχνος αυτοκριτικής.
Στη δεύτερη υπόθεση, εναντίον του Οδυσσέα Μιχαηλίδη, στη Γενική Εισαγγελία εργάστηκαν με ζήλο και παρουσίασαν στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο, μαρτυρικό υλικό το οποίο αποτυπώθηκε σε «203 τεκμήρια και αποτελείται από επιστολές, δηλώσεις σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές ή άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ) και αναρτήσεις σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης», όπως αναφερόταν στην απόφαση (18 Σεπτεμβρίου, 2024).
Αναφερόταν επίσης ότι «η προβαλλόμενη ως ανάρμοστη συμπεριφορά παρατίθεται στην έκθεση γεγονότων που συνοδεύει την Αίτηση, αναπτύσσεται σε 208 παραγράφους, στις παραγράφους 11-219 και αφορά 15 ενότητες». Επίσης, παρουσίασε την υπόθεση ο ίδιος ο Γενικός Εισαγγελέας, Γιώργος Σαββίδης, ο οποίος ανέπτυξε την επιχειρηματολογία του σε γραπτή δήλωση στο δικαστήριο η οποία ήταν 111 σελίδες. Ολόκληρο βιβλίο!
Αλήθεια, πόσος χρόνος και φαιά ουσία και αφοσίωση χρειάστηκαν στη Γενική Εισαγγελία για να συγκεντρώσουν υλικό ώστε να δικάσουν τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη για «ανάρμοστη συμπεριφορά» και πόσος χρόνος και φαιά ουσία και αφοσίωση για να δέσουν τους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να δικάσουν τους Συλλούρη και Τζιοβάννη; Ιδίως όταν χωρίς αυτούς τους μάρτυρες ήταν σχεδόν αδύνατο να κερδίσουν τη δίκη. Κι όταν γνώριζαν πως ούτε το βίντεο θα γινόταν αποδεκτό ως τεκμήριο.
Η κοινή γνώμη, οι δημοσιογράφοι, οι πολιτικοί παρακολούθησαν με ενδιαφέρον και τις δύο αυτές υποθέσεις, και ειδικά τον τρόπο που τις παρουσίασε η Γενική Εισαγγελία. Η σύγκριση είναι αναπόφευκτη. Και, η επίκριση που γίνεται είναι προϊόν αγανάκτησης για μια σειρά χειρισμών, που επιδρούν αναπόφευκτα στην αξιοπιστία και την εμπιστοσύνη απέναντι σε όλους τους θεσμούς, και ιδίως απέναντι στη Γενική Εισαγγελία, στην οποία αποδίδεται πρωταγωνιστικός ρόλος στην πάταξη της διαφθοράς. Είναι ευθύνη όλων των θεσμικών οργάνων του κράτους, και σε αυτή την περίπτωση, της Γενικής Εισαγγελίας, να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών. Μόνο με έργο, όμως, όχι με παράπονα σε δημοσιογραφικές διασκέψεις και διαβεβαιώσεις για την εντιμότητά των εισαγγελέων.
Υ.Γ. Στην κορυφή της μισθολογικής αλυσίδας του κράτους, μετά τον Πρόεδρο, βρίσκονται ο Γενικός Εισαγγελέας και ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας με €13.531 μηνιαίο μισθό με επιδόματα και με καθαρές μηνιαίες απολαβές €9.207. Ακόμα κι αυτό έχει τη σημασία του. Με τέτοιους μισθούς, ούτε λάθη επιτρέπονται, ούτε αδυναμίες και ιδίως χρειάζονται εξηγήσεις και αυτοκριτική, όχι επιθέσεις διότι «κρατούν θερμοπύλες» και «αλίμονο αν τα πολιτικά κόμματα, αν τα ΜΜΕ, αν η κοινωνία δεν μας στηρίξει», όπως έλεγε η Πολίνα Ευθυβούλου. Με μισθούς €13.531 τον μήνα η στήριξη είναι δεδομένη και πάρα πολύ ισχυρή. Την εμπιστοσύνη δεν θα τους την χαρίσει κανένας, χρειάζεται να την κερδίσουν.
