Η δήλωση του Τουφάν Έρχιουρμαν ότι θα πρέπει να επιβεβαιωθούν οι συγκλίσεις που επιτεύχθηκαν πριν από τις διαπραγματεύσεις του Κραν Μοντανά δεν είναι μια τυχαία αναφορά, αλλά μια παραδοχή του εύρους των δυνατοτήτων που έχει ο εκάστοτε ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας όσον αφορά τη διαχείριση του Κυπριακού.

Αποτελεί μια έμμεση, μάλλον μη ηθελημένη παραδοχή του σημείου μέχρι το οποίο φτάνει η δικαιοδοσία που έχει ο επικεφαλής της τουρκοκυπριακής κοινότητας στο να διαπραγματευτεί συγκεκριμένες πτυχές του Κυπριακού. Είναι βασικά το σημείο που επιτρέπει η Άγκυρα.

Ουσιαστικά παραπέμπει στα όσα συμφωνήθηκαν στις διαπραγματεύσεις που διεξήγαγαν οι προκάτοχοί του στην ηγεσία της τουρκοκυπριακής κοινότητας, μέχρι και τον Μουσταφά Ακιντζί. Διαπραγματεύσεις που αφορούσαν αυτό που χαρακτηρίζεται ως εσωτερικές πτυχές του Κυπριακού. Γιατί στη συνέχεια η Άγκυρα, στη βάση της δικής της ατζέντας, δεν επέτρεψε τη συνέχιση της όποιας διαπραγμάτευσης.

Όσοι έζησαν από κοντά τις συνομιλίες του 2017 ξέρουν πολύ καλά πως εκεί ο τότε ηγέτης των Τουρκοκυπρίων δεν είχε καμιά ουσιαστική εμπλοκή και ουδέποτε θέλησε να καταθέσει εισηγήσεις όπως του ζητήθηκε από τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Ήταν απλώς θεατής των κινήσεων της Άγκυρας.

Είναι γνωστό ότι μετά το ναυάγιο του Κραν Μοντανά χτίστηκε ένα αφήγημα το οποίο βόλευε πρωτίστως την Άγκυρα, προκειμένου να τερματίσει την όποια περαιτέρω διαπραγμάτευση στο Κυπριακό. Η Τουρκία, με τη συνδρομή της τότε τουρκοκυπριακής ηγεσίας, δεν ήθελε να συζητήσει και να συμφωνήσει στις εξωτερικές πτυχές του Κυπριακού που ήταν η ασφάλεια και οι εγγυήσεις.

Σχεδόν εννέα χρόνια μετά το ναυάγιο του Κραν Μοντανά ο νυν ηγέτης των Τουρκοκυπρίων θυμήθηκε τις συγκλίσεις που είχαν επιτευχθεί πριν το καλοκαίρι του 2017. Και πάλι εξυπηρετώντας την τουρκική στρατηγική πολιτική και όχι τη δική του κοινότητα της οποίας υποτίθεται ηγείται.

Ο Τουφάν Έρχιουρμαν, όπως και ο Μουσταφά Ακιντζί αλλά και ο Ερσίν Τατάρ, δεν έχει δικαιοδοσία να διαπραγματευτεί οτιδήποτε επηρεάζει τα συμφέροντα της Τουρκίας. Η δικαιοδοσία των εκάστοτε Τουρκοκύπριων ηγετών φτάνει μέχρι το σημείο της συζήτησης θεμάτων που αφορούν τη διακυβέρνηση της εξουσίας, και ευρύτερα τις εσωτερικές πτυχές του Κυπριακού. Κανένα δικαίωμα διαπραγμάτευσης θεμάτων ασφάλειας και εγγυήσεων.

Και ο λόγος που δεν έχουν το δικαίωμα να διαπραγματευτούν αυτά τα θέματα είναι γιατί η Τουρκία θέλει μέσω της όποιας συμφωνίας στο Κυπριακό να διατηρεί τα επεμβατικά της δικαιώματα. Είναι πρόσχημα ότι η έγνοια της είναι η ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων.

Είναι τουλάχιστον αστείο να θεωρεί κάποιος ότι η Τουρκία γνοιάζεται για την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων και να θέλει να διατηρεί τα εγγυητικά της δικαιώματα. Την ώρα μάλιστα που όλοι ανεξαιρέτως οι Τουρκοκύπριοι μπορούν να πηγαινοέρχονται από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές, να χρησιμοποιούν τα νόμιμα αεροδρόμια της Κυπριακής Δημοκρατίας και να ταξιδεύουν οπουδήποτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς κανένα εμπόδιο και πρόβλημα.

Η Τουρκία θέλει τις εγγυήσεις για να μπορεί να ασκεί έλεγχο στα κατεχόμενα και κυρίως να χρησιμοποιεί το βόρειο τμήμα του νησιού ως σημείο άσκησης ελέγχου της ευρύτερης περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου.

Γι’ αυτό και δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση να επιτρέψει, στο ορατό μέλλον, στον όποιο Τουρκοκύπριο ηγέτη να συζητήσει οτιδήποτε το οποίο θα μπορούσε να ανατρέψει τα δικά της συμφέροντα. Σε καμιά περίπτωση δεν θα επιτρέψει σε Τουρκοκύπριο ηγέτη να συζητήσει μια πιθανή κατάργηση εγγυήσεων ή θέματα ασφάλειας.

Γι’ αυτό, ανεξαρτήτως του πώς ο ίδιος μπορεί να εμφανίζει τον εαυτό του, ή να χρησιμοποιεί σύμβολα ή σημαίες, στην πράξη ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων δεν είναι παρά ένας ηγέτης χωρίς αντίκρισμα.

Αν ο Τουφάν Έρχιουρμαν σήμερα, ή ο Ερχίν Τατάρ χθες και ο Μουσταφά Ακιντζί προχθές ήταν όντως ηγέτες της κοινότητάς τους και ασκούσαν τις εξουσίες που λένε ότι έχουν, τότε θα αποφάσιζαν ποιο είναι το πραγματικό συμφέρον των Τουρκοκυπρίων και δεν θα ενεργούσαν σύμφωνα με τους όρους εντολής που καθορίζει η Άγκυρα.

Και το πραγματικό συμφέρον των Τουρκοκυπρίων είναι τα δικαιώματα που έχουν ως πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτά τα δικαιώματα τα οποία προσπαθούν οι εκάστοτε ηγέτες τους να αφαιρέσουν εξυπηρετώντας τις πολιτικές της Άγκυρας.

Αυτή ήταν η παραδοχή του Έρχιουρμαν και αυτό είναι που πρέπει κάποια στιγμή να αντιληφθούν οι Τουρκοκύπριοι.