Είτε το θέλουμε είτε όχι, οι αριθμοί δεν είναι κάτι «τεχνικό» στη ζωή μας. Την εξηγούν κιόλας, με τον πιο καθαρό και «ενημερωτικό» τρόπο. Αρκεί, εννοείται, να είναι αξιόπιστοι και τεκμηριωμένοι. Να μην παραπλανούν.
Κάπως έτσι, μεταξύ μας, είναι και οι λέξεις. Όμως, πολλές από αυτές μπορούν, με την κατάλληλη μαεστρία, να «λένε» κάτι διαφορετικό για το ίδιο πράγμα. Για παράδειγμα, «η μισή Κύπρος είναι κατεχόμενη για 52 χρόνια τώρα».
Τι θέλει να μας πει αυτό το «52»;
Ας δώσω μερικές δικές μου, αυθαίρετες απαντήσεις:
> Διότι είναι ανυποχώρητοι οι Τούρκοι. Τα εδάφη που κατέλαβαν, δια της βίας βέβαια, τα ονόμασαν «κράτος». Μόνο η Τουρκία το αναγνωρίζει. Δεν ξέρω αν υπάρχουν και κάποιες άλλες, σκόρπιες και αναξιόπιστες χώρες, που να συμπλέουν.
> Εμείς, προσπαθήσαμε να ενωθεί ξανά το νησί μας μετά από μισό και πλέον αιώνα; Όχι. Ένα δημοψήφισμα, απελπιστικά φορτισμένο, επάνω σε ένα Σχέδιο που η άγνοια, ο φανατισμός και η βουλιμία δεν επέτρεψαν να το μελετήσει και να το δει κάποιος με ευθύνη και ψυχραιμία.
> Πόσες σελίδες είχε το Σχέδιο Ανάν;
> Μαζί με τα παραρτήματα, τις συνθήκες, τους χάρτες και τις νομοθεσίες που το συνόδευαν, το τελικό σχέδιο ξεπερνούσε τις 9.000 σελίδες. Και είχε 5 διαδοχικές εκδοχές, που εξετέθησαν από το 2002 ως το 2004. Εγκρίθηκε από την τουρκοκυπριακή κοινότητα, αλλά απορρίφθηκε από την ελληνοκυπριακή, σε δυο ξεχωριστά δημοψηφίσματα. (Από Wikipedia, για να μην έχουμε παρεξηγήσεις!).
> Το 1954, ο Ντάρελ Χαφ, (1913 – 2001), Αμερικανός συγγραφέας, γνωστός περισσότερο για το βιβλίο του Πως να Λες Ψέματα με την Στατιστική (1954), έχοντας βαρεθεί τους πολιτικούς, τους διαφημιστές και τους δημοσιογράφους που χρησιμοποιούν στατιστικά στοιχεία για να εντυπωσιάσουν, να διογκώσουν, να μπερδέψουν, να απλοποιήσουν και – σε ορισμένες περιπτώσεις – να εξαπατήσουν, αποφάσισε να αντιδράσει.
Το βιβλίο πούλησε πάνω από ενάμιση εκατομμύριο αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Ακόμα και τώρα , στον σύγχρονο κόσμο των μεγάλων δεδομένων και της παραπληροφόρησης, το βιβλίο είναι επίκαιρο. Ένας τέλειος οδηγός μέσα στον λαβύρινθο των γεγονότων και των αριθμών που έχουν σχεδιαστεί για να μας κάνουν να πιστέψουμε οτιδήποτε.
Σε πιο … πεζούς αριθμούς τώρα,
20% ακριβότερο είναι φέτος στην Ελλάδα το πασχαλινό τραπέζι, σύμφωνα με το ΙΝΚΑ (Ινστιτούτο Καταναλωτών). Ακόμα, στην Μητέρα Πατρίδα:
114,24 δις ευρώ είναι τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς την Εφορία στα τέλη Ιανουαρίου, αυξημένα κατά 3,67 δις ευρώ σε ετήσια βάση.
8 στους 10 εργοδότες στην Ελλάδα δυσκολεύονται στην εξεύρεση κατάλληλου προσωπικού. Αυτό, πράγματι, είναι πολύ μεγάλο πρόβλημα. Στην Κύπρο, όπως μου έλεγε επιχειρηματίας που εργοδοτεί πολλούς υπαλλήλους, ενώ η ανεργία έχει περιοριστεί σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, ωστόσο οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να δυσκολεύονται να βρουν κατάλληλο προσωπικό.
Υπογράμμιση, από το εξαιρετικό βιβλιαράκι «Ανθοδέσμη για τη Μεγάλη Εβδομάδα», του Σταύρου Ζουμπουλάκη (Εκδόσεις Άρτος Ζωής). Κάνει μία παρατήρηση σχετικά με τα εγκώμια της Μεγάλης Παρασκευής. «Όσο και αν αυτά αποτελούν τον επίσημο θρήνο της Εκκλησίας για τον θάνατο του Θεού και Λόγου, δεν αποπνέουν ωστόσο τίποτε το καταθλιπτικό, μήτε καν απλή θλίψη, όχι επειδή έξω φυσάει το αεράκι της άνοιξης, αλλά γιατί μέσα σε αυτά πνέει ήδη η αύρα της Αναστάσεως».
ΥΓ: Η φωτό, χωρίς … Καθρέφτη!
(*) Αλλάξαμε λίγο την στήλη με τους Αριθμούς, προσθέτοντας μερικά σχόλια και αναφορές από κείμενα που υπογραμμίσαμε, και σκέψεις που μας φανερώθηκαν!
