Την επόμενη μέρα των ευρωεκλογών, το 2024, όταν ο Φειδίας Παναγιώτου έκανε την τεράστια ανατροπή στην πολιτική σκηνή, γράψαμε ένα σχόλιο και τον καλούσαμε, τώρα που θα μας εκπροσωπεί στο ευρωκοινοβούλιο να αφήσει κατά μέρος τον πασιαμά, γιατί εκεί είναι σοβαρά τα πράματα. Αλλά τον συνέχισε. Και στο όνομά του, μας έπιασε στον μεζέ όλη η Ευρώπη.

Τώρα σοβάρεψαν τα πράματα ακόμα περισσότερο! Από τον πασιαμά φτάσαμε να δηλώνει με πάσα σοβαροφάνεια ο Φειδίας Παναγιώτου: «Δίνουμε στον κόσμο την ευκαιρία να κάνει μαζί μας μια ειρηνική επανάσταση». Ειρηνική επανάσταση γίνεται από σοβαρούς ανθρώπους, μορφωμένους, με γνώσεις και σοφία. Πάνω στους  οποίους μπορούν να στηριχτούν οι πολίτες για να φέρουν σοβαρές αλλαγές στην Πολιτεία τους.

Όχι από πασιαμάδες, όχι από ανθρώπους σε θέσεις κλειδιά που τους ρωτάς αν ξέρουν τι ψήφισαν στο ευρωκοινοβούλιο για τον προϋπολογισμό και δεν γνωρίζουν. Που τους ρωτάς τι είναι ο Κανονισμός της Πράσινης Γραμμής στην ημικατεχόμενη Κύπρο και δεν έχουν ιδέα. Που όταν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 516 ευρωβουλευτές ψηφίζουν υπέρ της επιστροφής 20 χιλιάδων παιδιών που απήγαγε η Ρωσία από την Ουκρανία, αυτός είναι ένας από τους τρεις που ψηφίζουν εναντίον. Και μετά διορθώνει τη ψήφο του σε αποχή! Διότι αυτός μόνο και άλλοι δύο δεν πιστεύουν ότι απήχθησαν τα παιδιά.

Αυτή είναι «ειρηνική επανάσταση» ή μεγάλη απάτη; Μια ειρηνική εκμετάλλευση της ανάγκης των πολιτών και ειδικά των νέων να βρουν διεξόδους στα τόσα προβλήματα που τους βαραίνουν και στην απογοήτευση χρόνων και χρόνων.

Ειρηνική επανάσταση ήταν η Επανάσταση των Γαρυφάλλων στην Πορτογαλία το 1974, όταν ο λαός ξεχύθηκε στους δρόμους και οδήγησαν το δικτατορικό καθεστώς σε κατάρρευση, τοποθετώντας γαρύφαλλα στις κάννες των όπλων των στρατιωτών του καθεστώτος.

Ειρηνική επανάσταση ήταν η λαϊκή εξέγερση στην Μανίλα των Φιλιππινών, το1986, που ανέτρεψε τον δικτάτορα Φερδινάντο Μάρκος και άνοιξε τον δρόμο για την άνοδο στην εξουσία της Κορασόν Ακίνο, που έγινε σύμβολο αποκατάστασης της δημοκρατίας.

Ειρηνική επανάσταση ήταν η εξέγερση των Γερμανών το 1989, που κατά χιλιάδες άρχισαν να ξηλώνουν το τείχος του Βερολίνου και άνοιξαν τον δρόμο στην επανένωση της Γερμανίας.

Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. Εμείς μπορούμε να βαφτίσουμε ειρηνική επανάσταση ακόμα και τον πασιαμά. Έτσι. Για να πούμε κάτι μέσα στην άγνοια μας και το παραμύθι ενός αντισυστημισμού χωρίς περιεχόμενο.

Στην εποχή μας ειρηνική επανάσταση στην Κύπρο, αν μιλάμε για τις βουλευτικές εκλογές και όχι για την κατοχή, είναι να εκλέξουν οι πολίτες ανάμεσα σε 753 υποψήφιους τους 56 καλύτερους. Τους 56 που μπορούν να εγκρίνουν νομοθεσίες και να κάνουν διαβουλεύσεις και παρεμβάσεις οι οποίες προέρχονται από σοφία και μελέτη, ώστε να βοηθήσουν τη ζωή των πολιτών και το κράτος τους. Όχι για να κάμνουν καραγκιοζιλίκια.

…………………………………………………………………….

ΜΑ, κ. ΕΡΧΙΟΥΡΜΑΝ, ΖΗΤΑΣ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΕΣ

ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙΣ;

Εκφράζει την ανησυχία του ο Έρχιουρμαν «για τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι Τουρκοκύπριοι που γεννήθηκαν από μεικτούς γάμους» (εννοεί τους απογόνους Τούρκων εποίκων). Έκφρασε τις ανησυχίες του, λέει, και σε έκθεσή της η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων.

Ξανά μανά τα ίδια. Μιλά για παιδιά (μεγάλους ανθρώπους πια) οι οποίοι γεννήθηκαν μέσα στο καθεστώς του διεθνούς εγκλήματος πολέμου, του εποικισμού, ο οποίος συνεχίζεται και σήμερα. Το πιο πρόσφατα επεισόδιο γράφτηκε μόλις στις 23 Απριλίου, όταν το «υπουργικό συμβούλιο» του κατοχικού καθεστώτος παραχώρησε ακόμη 53 «υπηκοότητες».

Παραχωρεί παράνομες «υπηκοότητες» το κατοχικό καθεστώς και καταγγέλλει την Κυπριακή Δημοκρατία ότι δεν τις αναγνωρίζει. Τι τρέλα κι αυτή! Αλλά, η χειρότερη είναι ότι, όπως όλοι στα κατεχόμενα, ο Έρχιουρμαν μιλά για τις υπηκοότητες που θέλει να δώσει σε αυτούς τους ανθρώπους η «ελληνοκυπριακή ηγεσία» ή και «ελληνοκυπριακή διοίκηση». Μα υπηκοότητες δίνουν τα νόμιμα κράτη, τα αναγνωρισμένα. Τι υπηκοότητες μπορεί να δώσει μια «ελληνοκυπριακή ηγεσία»;