Διάβαζα χθες το επίσημο κείμενο της ομιλίας της προέδρου του ΔΗΣΥ στην τελική προεκλογική συγκέντρωση.
Μου έκανε αρνητική εντύπωση η προθυμία με την οποία αποδέχθηκε να εμφανίσει το κόμμα της, μέσα από τα όσα διάβασε, σαν μια πολιτική δύναμη της σειράς, που αλλιώς ήθελε να πολιτευτεί μέσα στην προεκλογική εκστρατεία και αλλιώς έπραξε, συρόμενη (;) από τους λαϊκιστές, τους φανατικούς, τους τοξικούς, τους ασόβαρους.
Το κείμενο της κ. Δημητρίου είναι περίπου 2,800 λέξεις. Οι χίλιες καταναλώθηκαν για να μας παραθέσει… τι θα ήθελε ο Δημοκρατικός Συναγερμός να πει και να αναπτύξει μέσα στην προεκλογική περίοδο και… δεν τον άφησαν οι κακοί.
Αναζητήστε την ομιλία αν δεν μας πιστεύετε. Σχεδόν από τα πρώτα στάδια, η συμπαθεστάτη ξεκίνησε να παραθέτει τι δεν μπόρεσε να καταθέσει το κόμμα της στον δημόσιο διάλογο κατά την προεκλογική εκστρατεία.
Παραθέτουμε κάποια παραδείγματα:
– «Σε όλη την προεκλογική περίοδο εμείς θέλαμε να ανοίξουμε μια μεγάλη, δημόσια, ωφέλιμη συζήτηση για την Κύπρο της επόμενης ημέρας.
– Θέλαμε να μιλήσουμε για μια οικονομία που δεν θα στηρίζεται μόνο σε όσα πετύχαμε μέχρι σήμερα, αλλά θα σχεδιάζει την επόμενη αναπτυξιακή της φάση.
– Θέλαμε να μιλήσουμε για την ψηφιακή εποχή ως ευκαιρία για να αλλάξουμε επίπεδο. Να φτιάξουμε ένα κράτος πιο διαφανές, πιο γρήγορο, πιο αποτελεσματικό.
– Θέλαμε να μιλήσουμε για τη νέα εποχή της ενέργειας, με το φθηνό ρεύμα να είναι κατάκτηση και όχι ουτοπία. Για το πώς θα κινηθούμε αποφασιστικά στις ανανεώσιμες πηγές, στην αποθήκευση, στην αναβάθμιση των δικτύων, στην αξιοποίηση των αποθεμάτων μας και στη μείωση της εξάρτησης.
– Θέλαμε να μιλήσουμε για τα μεγάλα έργα που δεν είναι απλώς κατασκευές, αλλά στρατηγικές επιλογές.
– Θέλαμε να μιλήσουμε για το υδατικό, για το οποίο προειδοποιούσαμε έγκαιρα.
– Θέλαμε να μιλήσουμε για την αναγέννηση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας.
– Θέλαμε να μιλήσουμε για την ακρίβεια και το κόστος ζωής».
Και άλλα πολλά «θέλαμε»: «Αυτά θα έπρεπε να είναι το περιεχόμενο μιας σωστής προεκλογικής περιόδου. Αυτή θα ήταν μια υγιής πολιτική αντιπαράθεση».
Αλλά… «αντί γι’ αυτή τη συζήτηση, ακούσαμε κραυγές», μας είπε η κ. Δημητρίου. Άκουσε άραγε και τις κραυγές κάποιων δικών της; «Θόρυβο. Αστήρικτες και ατεκμηρίωτες κατηγορίες, λάσπη, μίσος από τα κοινωνικά δίκτυα. Προσωπικές επιθέσεις, ισοπέδωση, μηδενισμό. Μια προσπάθεια να μετατραπεί η πολιτική σε θέαμα. Σε σκηνοθεσία χωρίς ουσία».
Και ποιοι φταίνε που ζήσαμε την πιο κενή περιεχομένου θορυβώδη προεκλογική εκστρατεία στην ιστορία του κράτους, αν όχι τα μεγάλα και παραδοσιακά κόμματα; Περιμένατε τους νεοφανείς πρωτάρηδες να καθορίσουν γραμμή και περιεχόμενο στην προεκλογική περίοδο, κύριοι και κυρίες των κοινοβουλευτικών δυνάμεων;
Ούτε ο ΔΗΣΥ, ούτε το ΑΚΕΛ, ούτε τα άλλα κόμματα που διαθέτουν κοινοβουλευτική και εκλογική εμπειρία δεκαετιών απαλλάσσονται των ευθυνών για την αποκρουστική και χωρίς την παραμικρή έμπνευση προεκλογική περίοδο που βιώσαμε. Απέτυχαν -χάθηκαν- οι «σοβαροί» μας να κατευθύνουν τον διάλογο σε ανεκτά επίπεδα πολιτικού πολιτισμού και έβαλαν και αυτά τα κόμματα -άλλα λίγο, άλλα πολύ- το χέρι τους για να απουσιάσουν ο διάλογος για προτάσεις και επιχειρήματα, οι ψύχραιμες κριτικές, οι διαφορετικές -επί της ουσίας- αντιλήψεις. Υπήρξαν εξαιρέσεις. Χάθηκαν στη γενική βαβούρα.
Ας ελπίσουμε ότι η προεκλογική εκστρατεία θα αποδειχθεί πως ήταν τόσο μεγάλη σε διάρκεια που βοήθησε πολύ κόσμο να αντιληφθεί πόσο μάταιο είναι να αναμένει κανείς λύσεις και σοβαρές αποφάσεις από ανθρώπους που όταν δεν εξοργίζει η συμπεριφορά τους, προκαλεί γέλια για την ελαφρότητα της προσωπικότητάς τους. «Επανάληψη, μήτηρ πάσης μαθήσεως», λένε, και είδαμε/ακούσαμε τόσα πολλά καραγκιοζιλίκια τους τελευταίους μήνες (και τι να πουν και αυτοί που συμμετέχουν στα μέσα δικτύωσης) που, δεν γίνεται, είναι εύκολα αντιληπτοί τρεις μέρες πριν τις εκλογές οι ξεγάνωτοι τενεκέδες που έλεγε και ένας πολιτικός του ΠΑΣΟΚ πριν δεκαετίες.
Δεν είναι που είμαστε εντάξει με τα παραδοσιακά κόμματα. Είναι που υπάρχουν χειρότεροι στην ουρά και καραδοκούν.
