Την Κυριακή έχασε, λέει, τις εκλογές ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Δεν το είχαμε αντιληφθεί ότι ήταν υποψήφιος.
Μάλλον, το έχουμε ανάγκη να ασχολούμαστε με εκλογές, δίνει νόημα στο πολιτικό μας εκτόπισμα. Στο πνευματικό δεν δίνει. Διότι, από τη Δευτέρα, ξεκίνησαν οι αναλύσεις και οι συζητήσεις για τις προεδρικές του 2028. Όχι μόνο από πολιτικούς αλλά και από δημοσιογράφους και αναλυτές. Έχασε ο Χριστοδουλίδης, λένε οι αναλύσεις, είναι ο ηττημένος των εκλογών, διότι δεν μπήκαν στη βουλή η ΕΔΕΚ και η ΔΗΠΑ, που ήταν συμπολίτευση. Ενισχύθηκε η αντιπολίτευση και αποδυναμώθηκε η συμπολίτευση, λέει.
Ποια ακριβώς είναι η συμπολίτευση δεν ξέρουμε. Σύμφωνα με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη είναι το μπλοκ (έτσι βαφτίστηκε πια) ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΕΛΑΜ. Άρα αντιπολίτευση είναι ΑΚΕΛ και ΑΛΜΑ; Αν είναι Έτσι, τότε πώς έχασε ο Χριστοδουλίδης; Αφού τα τρία κόμματα του μπλοκ (χάριν συζήτησης το λέω, τι στο καλό μπλοκ είναι αυτό αφού το ΕΛΑΜ με οκτώ βουλευτές δεν θέλει να δει την Αννίτα ούτε ζωγραφιστή στην προεδρία της βουλής), έχουν 33 βουλευτές και τα δύο της αντιπολίτευσης έχουν 19 βουλευτές.
Το κόμμα του Φειδία πού το βάζουν; Αν το βάλουμε κι αυτό στην αντιπολίτευση έχουν μαζί 23 βουλευτές, πάλι υπολείπονται πολλοί. Δεν είναι μαθηματικό το ζήτημα, όμως. Άλλωστε όποτε βολεύει τους αναλυτές βάζουν τον ΔΗΣΥ στην αντιπολίτευση ή στη συμπολίτευση. Αναλόγως πού θέλουν να κατευθύνουν τη συζήτηση. Κάποτε βάζουν και τους κυνηγούς στη συμπολίτευση.
Αν υποθέσουμε ότι ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ ήταν η αντιπολίτευση μέχρι την περασμένη βδομάδα, τότε την προηγούμενη πενταετία είχαν μαζί 32 βουλευτές, ενώ ΔΗΚΟ, ΔΗΠΑ, ΕΔΕΚ της συμπολίτευσης είχαν μαζί 16 βουλευτές. Τους μισούς! Οπότε τι άλλαξε στη νέα βουλή με την αποτυχία ΔΗΠΑ και ΕΔΕΚ; Πάλι είναι μειοψηφία η συμπολίτευση.
Αλλά, σε αυτή την εξίσωση λείπει η απάντηση στο εξής ερώτημα: Πότε ταυτίστηκαν ως αντιπολίτευση ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ; Στις νομοθεσίες και στις συζητήσεις των θεμάτων; Αστεία πράγματα. Είναι η ίδια λογική, που εδώ και καιρό υποβάλλει στην κοινή γνώμη ότι ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης είναι του ΕΛΑΜ, ότι φλερτάρει με το ΕΛΑΜ, ότι στηρίζεται από το ΕΛΑΜ. Τώρα, όμως, ως να εξαφανίστηκε το ΕΛΑΜ, δεν βολεύει τις αναλύσεις. Αλλιώς, θα έλεγαν ότι το κόμμα του Χριστοδουλίδη διπλασίασε τους βουλευτές του. Οπότε πώς στο καλό είναι ηττημένος; Έχασε τους πέντε βουλευτές της ΕΔΕΚ και της ΔΗΠΑ και κέρδισε τους οκτώ του ΕΛΑΜ, που μαζί με τους οκτώ του ΔΗΚΟ, έχει ξανά 16 βουλευτές, όπως και την προηγούμενη πενταετία.
Δεν έχει νόημα αυτή η συζήτηση κι όμως βρίσκεται στην κορυφή της πολιτικής διανόησης του τόπου, που δίνει γραμμή στην κοινή γνώμη. Πολιτική διανόηση, λέω, και με πιάνουν τα γέλια μετά συγχωρήσεως.
Υ.Γ. Έχασαν, λέει, η ΔΗΠΑ και η ΕΔΕΚ διότι είναι συμπολίτευση. (Εμείς είπαμε χθες γιατί έχασαν). Αλλά, αν ήταν έτσι τότε πώς και δεν καταποντίστηκε ο ΔΗΣΥ όταν κατά την προεκλογική έβαλε νερό στο κρασί του όσον αφορά τον Χριστοδουλίδη για να πείσει τους Συναγερμικούς ψηφοφόρους που τον υποστηρίζουν;
Φυσικά και είναι πρόβλημα για μια κυβέρνηση να μην έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αυτό δυσκολεύει πολύ την έγκριση νομοσχεδίων, αλλά ποια κυβέρνηση είχε κυβερνητική πλειοψηφία; Ακόμα και όσοι Πρόεδροι εκλέγονταν με συνεργασίες κομμάτων εκτός του δικού τους (δηλαδή, όλοι οι προηγούμενοι), με τις πρώτες αναμπουμπούλες τα «ξένα» κόμματα απέσυραν την στήριξή τους και αποχωρούσαν από την κυβέρνηση. Τώρα, πάντως, ακόμα δεν απέσυρε κανένα κόμμα τη στήριξή του στον νυν Πρόεδρο.
