Κάθε εκλογική διαδικασία ή ψηφοφορία, ακόμα και για το συμβούλιο της πρώτης τάξης στο δημοτικό σχολείο, έχει νικητές και ηττημένους. Πόσο μάλλον σε μια διαδικασία όπως αυτή της περασμένης Κυριακής, που αφορούσε την ανάδειξη των νέων μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων. Η μόνη διαφορά μεταξύ των εκλογών στην πρώτη τάξη του δημοτικού και των βουλευτικών εκλογών είναι πως στην περίπτωση εξάχρονων και εφτάχρονων δεν έχουμε χαμένους στο διάστημα.
Ας πάρουμε όμως μία προς μία τις τρεις κατηγορίες.
Στην πρώτη κατηγορία των νικητών τοποθετούνται όλα τα κόμματα που θα εκπροσωπούνται στο νέο Κοινοβούλιο: ο Δημοκρατικός Συναγερμός, το ΑΚΕΛ, το ΕΛΑΜ, το ΔΗΚΟ, το Άλμα και η Άμεση Δημοκρατία.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός οφείλει την επιτυχία του στον κόσμο του, που παραμένει πιστός στο κόμμα και όχι σε άτομα. Ας μη μας διαφεύγουν οι προειδοποιήσεις του 2022 – 2023 περί επικείμενης καταστροφής της παράταξης εάν έκαναν άλλη επιλογή στις Προεδρικές. Το αποτέλεσμα της Κυριακής έδειξε πως καμιά καταστροφή δεν επήλθε στο διάστημα που μεσολάβησε.
Το ΑΚΕΛ κατάφερε να ανατρέψει τα αρνητικά για το ίδιο προγνωστικά. Οι εκ των υστέρων πανηγυρισμοί δείχνουν πως ακόμα και η ίδια ηγεσία φοβόταν ότι εκείνες οι τρομακτικές προβλέψεις μπορεί όντως να επαληθεύονταν. Οι τακτικές κινήσεις της ηγεσίας, τα λάθη κάποιων άλλων, και κυρίως ο κόσμος του ΑΚΕΛ δεν ήθελε να δει το κόμμα του να οδηγείται σε επικίνδυνα μονοπάτια.
Το ΕΛΑΜ, παρά την κινδυνολογία που είχε προηγηθεί, όχι μόνο δεν έχασε αλλά ενισχύθηκε στην κάλπη. Γιατί είναι στην κάλπη και στις πραγματικές εκλογές που μετράει ένα κόμμα τη δύναμή του, και όχι στις μετρήσεις κοινής γνώμης.
Το ΔΗΚΟ εντάσσεται στους νικητές γιατί τη δεδομένη στιγμή έκανε κινήσεις κλείνοντας από τη μια την κάνουλα των διαρροών προς άλλα κόμματα και προβάλλοντας τα επιτεύγματα της Κυβέρνησης, στην οποία συμμετείχε- κάτι που όλο το προηγούμενο διάστημα απέφευγε συστηματικά.
Το Άλμα και η Άμεση Δημοκρατία, οι δύο νεοφανείς σχηματισμοί, από την ώρα που μπήκαν στη Βουλή θεωρείται επιτυχία. Ο,τιδήποτε άλλο έχει να κάνει με τις μετρήσεις ή εκτιμήσεις που προηγήθηκαν της Κυριακής αφορά συζητήσεις στις καφετέριες και όχι τα πραγματικά δεδομένα, όπως καταγράφονται μέσα από την κάλπη.
Πάμε στους ηττημένους: είναι όλα τα κόμματα που ήταν στη Βουλή και δεν κατάφεραν να επανέλθουν. Από την ιστορική ΕΔΕΚ και τους Οικολόγους μέχρι και τη ΔΗΠΑ, που ήταν και ο νεότερος σχηματισμός των τριών. Η ΕΔΕΚ πλήρωσε το τίμημα διαχρονικών λαθών και προβλημάτων- το ότι έφτασε στο 2026 να επέλθει το μοιραίο ήταν απλώς σύμπτωση, γιατί άντεχε στον αναπνευστήρα όλο το προηγούμενο διάστημα. Οι Οικολόγοι έχασαν την ταυτότητα του διαφορετικού και αντισυστημικού κινήματος που τους είχε κερδίσει ψήφους από διάφορες κατευθύνσεις. Όσο για τη Δημοκρατική Παράταξη, όσοι πιστεύουν ότι η απόφαση του αρχηγού να μην είναι στο ψηφοδέλτιο δεν ήταν καταστροφική μάλλον είναι εκτός πραγματικότητας.
Μέσα σ’ όλα αυτά έχουμε και κάμποσους χαμένους στο διάστημα που, από το βράδυ της Κυριακής, αλλά κυρίως από τη Δευτέρα και μετά, προσπαθούν εναγωνίως να δώσουν μια άλλη διάσταση στο εκλογικό αποτέλεσμα. Πρωτίστως επιδιώκουν να περάσουν κάποιες θέσεις που εξυπηρετούν το δικό τους αφήγημα και στοχεύσεις.
Ηττήθηκε, λένε κάποιοι, ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Εξ όσων θυμόμαστε, ο Νίκος Χριστοδουλίδης σ’ αυτές τις εκλογές δεν ήταν υποψήφιος, ούτε είχε κάποιο κόμμα να τον στηρίζει. Αντίθετα, όπως υποδείχθηκε το βράδυ της Κυριακής από πλευράς εκπροσώπων του ΑΚΕΛ, στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου έκανε παρεμβάσεις οι οποίες, έμμεσα ή άμεσα, έλεγαν στους ψηφοφόρους του ΔΗΣΥ, αλλά και του ΔΗΚΟ, να πάνε να ψηφίσουν το κόμμα τους. Ακόμα και από το βήμα του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας έστειλε πολύ συγκεκριμένο μήνυμα.
Και το δεύτερο εύφαντο επιχείρημα: ότι δεν είναι νίκη του Δημοκρατικού Συναγερμού, αλλά προσωπική νίκη της Αννίτας! Από ποια άποψη, όμως- ότι το τελευταίο δίμηνο άλλαξε ρητορική έναντι της Κυβέρνησης και πρόβαλε τα όσα επιτεύχθηκαν με συμβολή του ΔΗΣΥ; Δεν θέλουμε να πιστεύουμε ότι το έκανε επί σκοπού και δεν το εννοούσε…
