Το τσουνάμι του πορίσματος της Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς, ως αναμενόταν, άλλαξε άρδην την ατζέντα των συζητήσεων στη δημόσια σφαίρα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο Δημοκρατικός Συναγερμός βρισκόταν με την πλάτη στον τοίχο λόγω της γνωστής παράστασης, της πολιτικοποίησης του χαβαλέ.
Όπως όλοι θυμούμαστε, μετεκλογικά και πριν την εκλογή Προέδρου της Βουλής, παρακολουθήσαμε παράσταση κανονικοποίησης του χαβαλέ και μια προσπάθεια η πολιτική να περάσει σε ένα άλλο επίπεδο. Όπως και οι πολιτικοί, ιδιαίτερα εκείνοι που επικαλούνται το νέο και το σύγχρονο.
Μετά το επεισόδιο του χαβαλέ, το κόμμα της συντηρητικής παράταξης, βρέθηκε αντιμέτωπο με το πόρισμα της Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς. Για την ακρίβεια, λόγω των σοβαρών αναφορών του πορίσματος στον επίτιμο Πρόεδρο του κόμματος, Νίκο Αναστασιάδη, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα αγγίζει, εκ των πραγμάτων, και το Δημοκρατικό Συναγερμό. Ήταν πρόδηλο από την αρχή, ότι ο ΔΗΣΥ θέλησε να κρατήσει αποστάσεις, δεν απέφυγε ωστόσο τον πειρασμό να κονταροχτυπηθεί με τον δήθεν αιώνιο αντίπαλο, το ΑΚΕΛ. Το «δήθεν» κολλά στο γεγονός ότι, μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου των τελευταίων προεδρικών εκλογών, υπήρξε από κύκλους των ηττημένων του ΔΗΣΥ στήριξη προς τον υποψήφιο του ΑΚΕΛ. Οπότε σε μια κρίσιμη στιγμή, όπως και στο παρελθόν άλλωστε, βρίσκουν τρόπο να βρουν κοινούς βηματισμούς. Η κόντρα με το ΑΚΕΛ απευθύνεται πρωτίστως στο κομματικό ακροατήριο και επιδιώκει να «ξυπνήσει» αντανακλαστικά του «κομματικού πατριωτισμού».
Κατά τα άλλα, αν και ο ΔΗΣΥ ακολούθησε την πεπατημένη διά της δήλωσης πως «όλα θα πρέπει να διερευνηθούν μέχρι τέλους και αποδοθούν ευθύνες εκεί και όπου υπάρχουν», στην Πινδάρου γνωρίζουν πως όλο αυτό θα αφήσει κόστος στο κόμμα.
Στην Πινδάρου προφανώς και γνωρίζουν πολύ καλά, πως ό,τι και να γίνει, στο τέλος, ο λεκές θα μείνει. Και θα είναι από αυτούς, τους λεκέδες, που δεν… βγαίνουν ποτέ. Όπως έχει μένει και ο λεκές με το βίντεο του πολιτικού χαβαλέ. Καθώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση, φαίνεται να έχει θυσιασθεί η «σοβαρότητα» για τους τέσσερις ψήφους, του κόμματος της Άμεσης Προσαρμογής, με μόνο στόχο να διασφαλισθεί μια ακόμη πενταετία στην προεδρία της Βουλής. Αυτή η πρακτική επιβεβαιώνει ότι όλα περιστρέφονται γύρω από την καρέκλα και τις πολιτικές, προσωπικές, φιλοδοξίες. Κι όταν αυτό-φευ- γίνεται από νέο πολιτικό, αυτό σημαίνει πως τα χειρότερα, σχεδόν, τα είδαμε όλα.
Που επενδύουν οι πολιτικοί; Ότι όλα, στο τέλος, περνούν εύκολα στη λήθη. Ενδέχεται τούτο να ισχύει μερικώς, αλλά δεν μπορεί, όμως, να κουνάει κανείς το δάκτυλο στον αντίπαλο, να δίνει μαθήματα πολιτικής ορθότητας. Ιδιαίτερα όταν, ήδη έχουν κριθεί από την κοινή γνώμη συμπεριφορές. Και στην περίπτωση αυτή, εκείνος που προφανώς δεν φέρει ευθύνη, γιατί ακόμη… να μάθει τι εστί ( ευθύνη), είναι ο Πρόεδρος της Άμεσης Προσαρμογής. Αυτός με βιντεάκια πρώτο- παρουσιάσθηκε, έχει εκλεγεί στο Ευρωκοινοβούλιο και με αυτά κατάφερε να εισέλθει και στη Βουλή των Αντιπροσώπων με τέσσερις βουλευτές. Μπορεί άνετα και χαλαρά, με διάθεση χαβαλέ να συνεχίζει την παράσταση, να καλεί και γκεστ σταρ στα βιντεάκια του. Και οι γκεστ σταρ να αποδέχονται την πρόσκληση, θέλοντας, στο τέλος, να κάνουν και καριέρα…
Στον ΔΗΣΥ θα παρακάλαγαν το πρόβλημα να ήταν ο χαβαλές με τον κύριο βιντεάκια. Σήμερα το πρόβλημα είναι προφανώς μεγαλύτερο. Και επειδή στην πολιτική μερικές φορές ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, θα πρέπει να σκέφτονται ήδη, τι θα πρέπει να πράξουν εφεξής. Αυτή η έρευνα, αλλά και οι όποιες δικαστικές διαδικασίες, θα κρατήσουν πολύ και η ηγεσία του ΔΗΣΥ θα κουβαλά το πόρισμα, τους όποιους πολιτικούς κλυδωνισμούς προκαλεί, για αρκετό χρόνο.