Το ρεπορτάζ του alpha για το ηλικιωμένο ζευγάρι που βρέθηκε ξαφνικά αποκλεισμένο στο ίδιο του το σπίτι στο Μένοικο λόγω των μέτρων για τον αφθώδη πυρετό, φέρνει στην επιφάνεια μια πικρή ιστορία πώς οι οριζόντιες αποφάσεις αρμοδίων υπηρεσιών προκαλούν την καθημερινή ζωή των πολιτών.
Η λογική των κρατικών υπηρεσιών είναι κατανοητή. Η επιλογή του συγκεκριμένου σημείου ελέγχου για περιορισμό της διακίνησης δεν έγινε στην τύχη, αλλά μετά από συναπόφαση τριών διαφορετικών υπηρεσιών. Κατανοητό επίσης και πως το μπλόκο δεν μπορεί να μετακινηθεί ούτε κατά 100 μέτρα, καθώς κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε κενό ελέγχου στην προσπάθεια αναχαίτισης της νόσου.
Ωστόσο, υπάρχει και η ανθρώπινη πλευρά. Για τους δύο αυτούς ηλικιωμένους, η ζώνη ελέγχου μετατράπηκε σε ζώνη αποκλεισμού τους μέσα σε μια νύχτα.
Υπάρχει ένα εύλογο ερώτημα, πόσο δύσκολο είναι για τις αρμόδιες υπηρεσίες να παραχωρήσουν ειδικό πάσο για ελεύθερη διακίνηση του ζεύγους επιδεικνύοντας το απλά στον φρουρό, αλλά και να παρέχεται διευκόλυνση στα οικεία πρόσωπα που επιθυμούν να τους επισκεφθούν; Πρόκειται για αυτονόητες λύσεις που πρέπει να παραχωρούνται χωρίς ιδιαίτερο προβληματισμό.
Ας ελπίσουμε να δοθεί τελικά το πάσο χωρίς άλλες γραφειοκρατικές καθυστερήσεις, γιατί η τρίτη ηλικία δικαιούται σεβασμό, όχι ταλαιπωρία.
Α.Ν.
