Όταν ο νυν Δήμαρχος Λευκωσίας έγινε αποδέκτης δριμείας κριτικής για την υπέρμετρη καθυστέρηση για την συμπλήρωση του έργου της Πλατείας Ελευθερίας, δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι το έργο δεν είναι ένα οποιονδήποτε κατασκεύασμα, αλλά ένα γλυπτό από διεθνούς φήμης αρχιτέκτονα, που θα διακοσμεί την πρωτεύουσα στο διηνεκές.
Μετά από 12 περίπου χρόνια καθυστέρηση, εκ των οποίων τα 8 κατά την δική του δημαρχία και τεράστιες ζημιές στους περίοικους, το έργο δήθεν συμπληρώθηκε και προσέτρεξε να λάβει τα εύσημα με τον εγκαινιασμό του έργου. Και λέω δήθεν, διότι εδώ και ένα τουλάχιστο χρόνο πηγαινοέρχονται διάφοροι Κύπριοι «ειδικοί» που πασκίζουν απεγνωσμένα ολημερίς να ρυθμίσουν και να καθαρίσουν τις designer δεξαμενές, οι οποίες, ενώ το βράδυ εντυπωσιάζουν με εναλλασσόμενα χρωματιστά φωτάκια, την ημέρα είναι εστία ακαθαρσιών και εσαεί γεμάτες πρασινάδα. Πάντως, οι ορδές των αλλοδαπών που έχουν κυριολεκτικά κατακλύσει την περιοχή δεν φαίνεται να πτοούνται.
Τα εγκαίνια, ως είθισται για μεγάλα έργα, τέλεσε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης. Ο τελευταίος, αναγνωρίζοντας κατά βάθος την φαιδρότητα τέτοιων εγκαινίων μετά από το πέρας δώδεκα ετών για έργο που είχε χρονοδιάγραμμα διεκπεραίωσης δύο χρόνια, προσπάθησε να κρατήσει σχετικά χαμηλούς τόνους ενώ, τόσο αυτός όσο και όλοι οι παριστάμενοι άσχετοι, υποτακτικοί και ομογάλακτοι, αναφέρθηκαν αφοριστικά σε «πολύ αξιόλογο έργο» καθιστώντας το ούτω, τέτοιο. Από την άλλη, οι μη παριστάμενοι και μη ευθυγραμμισμένοι, το χαρακτήρισαν σαν ένα εκτός τόπου και χρόνου έκτρωμα. Ευτυχώς όμως, ο Δήμος Λευκωσίας κατάφερε να αξιοποιήσει έκτοτε το γλυπτό δεόντως, επιτρέποντας εκεί συναυλίες από τον κάθε περιθωριακό «καλλιτέχνη», τριτοκοσμικού επιπέδου παζαράκια και πανηγύρια και πολιτικές και άλλες εκδηλώσεις, σαν να βρισκόμαστε στην προ-γλυπτού δεκαετία του ’80. Ευχάριστη εξαίρεση υπήρξε η εκεί μοναδική συναυλία της συμφωνικής ορχήστρας Κύπρου.
Εν τω μεταξύ, ο κ. Γιωρκάτζης ακάθεκτος συνεχίζει τα διάσπαρτα ανά την πρωτεύουσα έργα πλην όμως, ως συνήθως, με άκρως χαλαρά ή ανύπαρκτα χρονοδιαγράμματα και εποπτεία ως και ελλιπέστατο προσωπικό στα εργοτάξια, ταλαιπωρώντας με άκρατες καθυστερήσεις στη διεκπεραίωση τους τους δύσμοιρους Λευκωσιάτες, που πολεμούν καθημερινά για να διακινηθούν με τα οχήματα τους εντός του κυκεώνα της πρωτευούσης και να φθάσουν στον προορισμό τους.
Ταυτόχρονα, ουδεμία πρόνοια η προσπάθεια γίνεται από το Δήμο Λευκωσίας να συντηρήσει και να επιδιορθώσει την υφιστάμενη υποδομή της πόλης όπως π.χ. αντικατάσταση πλακών που εξέχουν στα πεζοδρόμια, χτυπημένα στυλλάκια, δρόμοι παντού χωρίς διαχωριστικές γραμμές, ελλιπής φωτισμός στους δρόμους και πάμπολλα άλλα. Τα νέα έργα όμως, καλά κρατούν…
Μετά την απόλυτη διάβρωση της διακίνησης στη Λευκωσία με το κλείσιμο της Μακαρίου και άλλες αξιοθρήνητες αλχημείες και πειράματα, που κατέστρεψαν πλειάδα επιχειρήσεων, επικαλείται τώρα την πράσινη ανάπτυξη για να κλείσει την οδό Αναστάσιου Λεβέντη στα ιδιωτικά οχήματα μετατρέποντας την σε οδό για πεζούς, ταξί, ποδηλατιστές και λεωφορεία, με ανώτατο όριο ταχύτητας τα 20 χιλιόμετρα. Την κυπριακή αυτή σαλάτα τη δικαιολόγησε σε ένα μεγάλο πανό στο σημείο, όπου αναφέρει ότι «δημιουργούμε μια πράσινη πόλη και ένα ελκυστικό εμπορικό κέντρο… για αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και μείωση των ρύπων» και άλλες κοινότοπες νεοταξικές κοτσάνες, όπως και φαιδρή αναφορά σε «βιοκλιματικό σχεδιασμό» τις οποίες κυκλοφόρησε και σε φυλλάδια. Βασικά, ό,τι νάναι, πλην όμως, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, διότι πρόσβαση θα έχουν και «δικαιούχοι» που προφανώς θα έχουν πρόσβαση με ειδική άδεια του Δήμου Λευκωσίας, ίδε ημέτεροι.
Βέβαια, προκύπτουν και άλλα σοβαρά ερωτήματα επί τούτου:
Πώς θα συνυπάρχουν στη συγκεκριμένη οδό (Αναστάσιου Λεβέντη) οι πιο πάνω στο οδόστρωμα; Μπροστά ο πεζός, πίσω ο ποδηλατιστής, μετά το ταξί και ακολουθεί το μεγαθήριο λεωφορείο ή αντίστροφα;
Ποιός θα αστυνομεύει την πρόσβαση και την τήρηση του άκρως χαμηλού ορίου ταχύτητας; Η αστυνομία που δεν αστυνομεύει καν τα κύρια φώτα τροχαίας;
Γιατί αυτή η εκκεντρική διευθέτηση που βασικά εξανέμισε μία καίρια αρτηρία, τη στιγμή που το κυκλοφοριακό είναι στα όρια του;
Η απάντηση βρίσκεται ίσως στην εξωφρενική δήλωση του παντογνώστη υπουργού Συγκοινωνιών, ενός από τα πραγματικά αστέρια της ομάδας Αναστασιάδη, που δήλωσε ότι θα μετατρέψουν τη Λευκωσία σε πράσινη πόλη όπου οι πολίτες θα διακινούνται μόνον με μέσα μαζικής μεταφοράς, δηλαδή με τα τεράστια και ρυπογόνα κινεζικής προέλευσης λεωφορεία που μας φόρτωσαν και τα οποία καταδυναστεύουν όλους τους δρόμους με λιγότερο από 50% ανά πάσα στιγμή πληρότητα. Άραγε υπάρχει κάπου υπόγειος σιδηρόδρομος και τραμ, όπως σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και το αγνοώ;
Και πού κολλά ο χώρος στάθμευσης που δημιουργήθηκε κάτω από την Πλατεία Ελευθερίας που είναι όντως αξιόλογος, αφού είναι καλυμμένος, με μηχανές αυτόματης έκδοσης εισιτηρίων, μετρητή διαθέσιμων χώρων στάθμευσης, φρουρό και κοντινή πρόσβαση στο κέντρο; Να συμπεράνουμε ότι η δημιουργία του θα καταλήξει να είναι πετάμενα λεφτά αφού δεν θα έχει πλέον πελάτες;
Βέβαια, ο Αγιαναπίτης φωστήρας, ο σοφός μας δήμαρχος και η λοιπή κρατική «ελίτ» θα εξαιρούνται και θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τις λιμουζίνες του δημοσίου για να υπηρετούν φρέσκοι κάθε πρωί το…δημόσιο συμφέρον. Οι υπόλοιποι δημότες θα κάθονται με μάσκες μέσα στα υπερπολυτελή λεωφορεία της γνωστής μάρκας Shlongdong (ή κάτι παρόμοιο).
Πράσινα άλογα λοιπόν για τα πρόβατα και λιμουζίνες για τους…βοσκούς.
*Δικηγόρος.
