Οι κατά καιρούς εξουσίες ατυχέστατα επέλεξαν αρνητική πολιτική στο εθνικό μας πρόβλημα, που ήταν και παραμένει πρόβλημα εισβολής και κατοχής.
Και αντί να μιλούν και να μάχονται για τη γοερή ανάγκη της απελευθέρωσης, είτε ιστορικά απαιτώντας είτε δυναμικά διεκδικώντας, χάραξαν άλλες πορείες από τις επιβεβλημένες που ήταν οι ολόψυχες προσπάθειες, για συνταγματική αναστήλωση και ασυμβίβαστη διεκδίκηση αποκατάστασης της νομικής και ηθικής τάξεως στην επί σειράν ετών καταπατούμενη πολιτική του πολιτισμένου κόσμου. Και σιωπούσαν ενώ οι συνέπειες της εισβολής παρελκύονταν από την Τουρκία και ενσωματώνονταν στο ιστορικό έγκλημα του πολεμικού δεδομένου του 1974, που επισημαινόταν σε διάσταση πολιτικών ενεργειών και διπλωματικών επιδιώξεων, με τη συμπαιγνία της Αγγλίας και της πολιτικής Κίσινγκερ, που κατεύθυναν τη στρατηγική της Άγκυρας, προκαλώντας ακόμα και τη νοημοσύνη του εχέφρονος κόσμου.
Όφειλαν να αποκλείσουν ευθύς εξαρχής την ένοχη αποδοχή του κατευνασμού και την τακτική των διπλωματικών φιλοφρονήσεων, που με την προβολή τους αλλοίωναν το πνεύμα της ανένδοτης ηθικής και πολιτικής αντίστασης και ουσιαστικά έσερναν στην εγκατάλειψη των ιδεών και των εμπνεύσεων που συνέτειναν στη νίκη του αγώνα του λαού μας στην τετραετία του αγώνα της ΕΟΚΑ. Τότε που η λάμψη της δοξαστικής θυσίας από την Κρεμάλα, τον Μαχαιρά, τον Αχυρώνα, φώτιζε τον νουν της ελεύθερης διανόησης του κόσμου και δικαίωνε τους ηρωικούς θανάτους των καλύτερων παιδιών του Ελληνισμού της εποχής. Και ουδείς ελευθερόφρων άνθρωπος παραγνώριζε τις θυσίες των 108 πεσόντων αγωνιστών, των 3362 Πολιτικών Κρατουμένων, των 1114 Πολιτικών Καταδίκων, των 300 ανταρτών και γενικά των μαχομένων Ελλήνων για την ελευθερία της πατρίδας και την ένωση της Κύπρου με τον εθνικό κορμό.
Ο αγώνας της ΕΟΚΑ έπεισε τον κόσμο για το δίκαιο της διεκδίκησης του λαού μας. Και το δίκαιο έπνιξαν τα χέρια των συμφερόντων, πράγμα που επαναλαμβάνεται με την πολιτική σιωπή των ημερών μας. Τεκμήριο η ανυπαρξία κατονομάσεων των τουρκοκρατούμενων εδαφών μας και η παρασιώπηση των προεκτάσεων του εγκλήματος της κακοποιού χώρας που προσελκύει την ανοχή των κυβερνήσεων που δεν επιλέγουν να θυμούνται τα γεγονότα. Και δεν θυμούνται γιατί οι κυβερνήσεις και της Λευκωσίας και των Αθηνών δεν τους τα προέβαλλαν στην πρώτη γραμμή των εθνικών ενδιαφερόντων. Και το εθνικό μας πρόβλημα παγιδευόταν στη λήθη για την εξάπλωση της οποίας ευθύνονται οι δύο εξουσίες. Και το κυπριακό με τις αλήθειες του χάνονταν με κοινή ευθύνη των εξουσιών που παραστρατούν από την ευθεία πορεία της παράδοσης της ιστορίας των Ελλήνων που χαράσσει τη διεκδίκηση της απελευθέρωσης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που γλιστρούν στις διολισθητικές ουσίες που απλώνουν οι υπηρεσίες των εχθρών.
Η εξακρίβωση των λαθών των εξουσιών εξάγεται από σειρά πολλών ερωτημάτων. Πότε προβλήθηκαν οι δύο χιλιάδες των βιασμών, των εξοντώσεων, των έξι χιλιάδων νεκρών, της άγριας εκμετάλλευσης του πλούτου του 37% των εδαφών μας; Πότε οι εξουσίες του μισού τουρκοκρατούμενου αιώνα πρωτοστάτησαν στην πληροφόρηση του κόσμου; Πότε οι πολίτες της απομένουσας ελεύθερης Κύπρου διαφωτίστηκαν για τις συνέπειες της άκριτης χρηματοδότησης της κατοχής με τις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων από τους κλεπταποδόχους των ελληνικών περιουσιών που ευδαιμονούν στα κλεμμένα σπίτια μας, τις ληστευόμενες επιχειρήσεις μας στα παραβιαζόμενα δίκαιά μας;
Το 2022 οι δαπάνες των Ελλήνων στα κατεχόμενα ανήλθαν στα 29 εκατομμύρια από τα 4 εκατομμύρια προ μερικών ετών! Πότε υποβλήθηκαν από τους απερχόμενους και επερχόμενους εξουσιαστές μας οι ανάγκες της πολιτικής και της ηθικής πραγματικότητας, ενώ φουντώνουν οι προεκλογικές προπαγάνδες; Πότε οι εξουσίες τόνισαν από τις έδρες διεθνών επικοινωνιών, τη σεισμική ισοπέδωση του πνευματικού μας πολιτισμού από των αρχαιοτάτων αιώνων και του εκκλησιαστικού θαύματος από τον 4ο αιώνα μ.Χ., αιώνα των Αποστόλου Παύλου και Βαρνάβα; Πότε έδειξαν την εσκεμμένη εγκατακρήμνιση των εκκλησιών και των θαυμάτων των αγίων που αναδύονται από τα βάθη της μνήμης του λαού και δοξάζονται από τα γονυκλινούντα πλήθη των Ορθοδόξων σκλάβων;
Και ακόμα: Πότε οι Κυβερνήσεις διαφώτισαν τον κόσμο να παύσει επιτέλους να ενισχύει με εκατομμύρια την κατοχή που εξασφαλίζει πυροβόλα για να σκοτώσει τα παιδιά μας; Πότε οι πολιτικές ηγεσίες αποφάσισαν να διακόψουν την κατασκευή λεωφόρων στη χερσαία γη και να διαθέσουν τα εκατομμύρια που παραχωρούν στους εργολάβους δρόμων για αναγκαία άμυνα της πατρίδας από τον καραδοκούντα εχθρό, που ουρλιάζει τις φονικές επεκτατικές ορμές του; Πότε έδωσαν λογαριασμό στονλΛαό για τα εκατομμύρια των φορολογιών για την άμυνα, σε ποια ταμεία τα φυλάγουν ή πού τα διασπαθίζουν και γιατί; Και οι επίδοξοι διεκδικητές της εξουσίας γιατί δεν ενστερνίζονται τις διεκδικητικές κραυγές της Καρπασίας, της Κερύνειας, της Μεσαορίας, της Αμμοχώστου; Γιατί σιωπούν στα ασταμάτητα κλάματα του σκλαβωμένου λαού που παραμένει δεσμώτης Προμηθέας στον σύγχρονο Καύκασο, και του τρώνε τα σωθικά τα κατακτητικά όρνεα; Και πότε επί τέλους άρχισαν να εξοπλίζουν την πατρίδα με φρεγάτες, κορβέτες, αεροπλάνα, αντιαεροπορικά, για την άμυνα του κόσμου που βολοδέρνει στην αγωνία του διακηρυσσόμενου και επερχόμενου πολέμου; Και εφ’ όσον
οι αρμόδιοι επαίρονται για τα εκατομμύρια κατασκευής δρόμων και αφιερώνουν κομματικούς ύμνους για τις ασφαλτοστρωμένες παραλίες της Πάφου, που καλώς γίνονται, γιατί δεν ρωτούν τους Παφίους πότε
θα αισθάνονται ασφαλείς, όταν βλέπουν τους καινούργιους δρόμους, ή αν έβλεπαν να περιπλέουν στις θάλασσές τους κορβέττες και φρεγάτες ενός ισχυρού πολεμικού ναυτικού;
Ερωτήματα τραγικά που αναμένουν οι σκλάβοι να απαντήσουν απερχόμενοι και επερχόμενοι άρχοντες…
* Προέδρος των Συνδέσμων Αγωνιστών ΕΟΚΑ.
