Δεν υπάρχει υπεύθυνος άνθρωπος που να μη δυσανασχετεί και να μην αντιδρά στις παντοειδείς κατηγορίες ότι η Κύπρος είναι χώρα διεφθαρμένη. Χώρα όπου «ανθεί» όπως την ποιητική «φαιδρά πορτοκαλέα» η διαφθορά, με την παλιανθρωπιά να διεκδικεί την πρωτοπορία στο βάθρο των «των νικητών» της κοινωνικής κατάπτωσης. Είναι όπως τον κομήτη η διαφθορά κυπριακής καταγωγής και πολιτογράφησης. Και τη σκοτεινή ουρά του κομήτη ακολουθούν η κατάχρηση των εξουσιών στον δημόσιο τομέα, ο νεποτισμός που σπρώχνει το συγγενολόι στις θέσεις που ο εγκέφαλος του ευνοούμενου ούτε φαντάστηκε ποτέ.
Στίγματα ντροπής της δημόσιας ζωής, η διαφθορά απροστάτευτων ανήλικων που η γονική αδιαφορία παραδίδει στην αγορά της σωματεμπορίας, η απάτη σε βάρος αφελών και αστοιχείωτων που τους αρμέγουν οικονομικά οι απατεώνες σαν γαλακτοφόρες αγελάδες περιπλανώμενες στην εξοχή, θύματα σαδιστικών φονιάδων που μετατρέπονται σε κουφάρια ανθρώπινων υπολοίπων, χωρίς συγγενείς και φίλους να τους συνοδεύουν στο τελευταίο τους ταξίδι. Η κοινωνία μας, άλλοτε ανθρωπιστική και υπεύθυνη, κατάντησε άπραγος θεατής αποτρόπαιων εγκλημάτων που ξεπερνούν τα όρια του απάνθρωπου σαδισμού. Κι οι άνθρωποι, ανάλγητοι θεατές ειδεχθών κακουργημάτων στα σπίτια που καταντούν καταγώγια βαρβαρότητας, καταφύγια αλητείας.
Μέσα σε μερικές δεκαετίες ανεξάρτητης πολιτικής ζωής, πολιορκημένης από την κατοχική τουρκοκρατία που μας απειλεί βρίζοντάς μας, δεν σηκώνουμε τη γροθιά να κτυπήσουμε κατακέφαλα τη σαπίλα που απειλεί την ζωή μας σύριζα, δεν αντιδρούμε, δεν κηρύσσουμε αντίσταση, δεν αναθεματίζουμε και περιμένουμε από τον Ύψιστο να παρέμβει για να μας απαλλάξει από τα κυκλώματα του «λευκού θανάτου», από τους εμπόρους ναρκωτικών, από τους κλέφτες, από τους διαφθορείς ανήλικων παιδιών που καταδικάζουν τα θύματα τους σε ισόβιους ψυχικούς πόνους και σωματικές αναπηρίες, ημιθάνατους σε κράτος αναλγησίας. Και το τραγικότερο είναι πως δεν διανοήθηκαν οι σοφές εξουσίες μας των 60 μόλις χρόνων να διερευνήσουν από της πρώτης ώρας εμφανίσεως της συρροής των δεινών, να επισημάνουν και να αντιμετωπίσουν τις κακοδαίμονες ρίζες τους. Τυφλώθηκαν από το πρωτοφανές φαινόμενο της εύκολης κερδοσκοπίας οι πολιτικοί ταγοί του 1960 και εντεύθεν. Έβλεπαν τη δυσωδία του κοινωνικού και ψυχικού χαλασμού που επερχόταν και έμεναν αδιάφοροι.
Δεν αντιδρούσαν στην ιδεολογική απογύμνωση, δεν ανατρίχιαζαν στην ιστορική αποξένωση από την υπερηφάνεια του ηρωισμού ενός έπους που μάτωνε ακόμα από τις θανατηφόρες πληγές, δεν αντίκριζαν τις ανταύγειες από τη σπηλιά του Μαχαιρά, δεν ανατρίχιαζαν από τις φωνές του Γρηγόρη, του Κυριάκου, του Δράκου, που αντιβοούσαν στις χαράδρες και στις κορφές των βουνών, δεν άκουαν τις κραυγές των κινδύνων που αντιβοούσαν από τα μαρμαρένια αλώνια, ούτε αναρριγούσαν από τις ηθικές διολισθήσεις που βύθιζαν τη νιότη στις αβύσσους του ολέθρου.
Έμεναν απαθείς στη φρενίτιδα της φθοράς της νεολαίας και κάλυπταν του συριγμούς του χαμού με τους θορύβους του συμφέροντος. Σώπαιναν στον πάταγο των πτωμάτων των αθώων γυναικών που πετιόντουσαν στην κόκκινη λίμνη, έσκαζαν και στα ξεφωνητά των παιδιών που παραδίδονταν στα βέβηλα χέρια της πορνικής ασυδοσίας. Και φτάσαμε στο βάθος της σκάλας του κακού. Μείναμε άοπλοι και ανεκπαίδευτοι στη μανία του προαιώνιου εχθρού που μας βρίζει και μας εκβιάζει εξευτελίζοντάς μας ιστορικά, ηθικά, υπαρξιακά, χωρίς ένα φίλο. Ο φυσικός μας προστάτης, η Ελλάδα, παροπλίζεται από το πολεμικό υλικό της, ανανεώνεται πολεμικά και δεν επιζητούμε εξασφάλιση από τα είδη που αχρηστεύονται μέχρι να προβούμε στις αγορές της ανάγκης, ούτε επιζητούμε τη συνοδοιπορία του ελληνικού εξοπλισμού, σε ναυτική και αεροπορική δύναμη.
Και καταντήσαμε δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα στης μοίρας των καταφορά που οι ίδιοι προκαλούμε. Μόνοι μας προκαλούμε την επερχόμενη καταστροφή μας. Υπνοβατούμε στο χάος, κατάσταση που προδικάζει τον ιστορικό μας αφανισμό και τον εξευτελισμό της ελληνικής μας οντότητας. Ούτως εχόντων των πραγμάτων στους επίδοξους άρχοντες επαφίεται η μελέτη και η αντίσταση στις επανορθώσεις της συνολικής κοινωνικής ασχημίας. Είναι η οφειλή και του καθενός και του συνόλου η αποφασιστική απαλλαγή από τις αιτίες των δεινών που σκλήραναν στα εξήντα χρόνια των αμαρτωλών πολιτικών συμπεριφορών. Σε μας, την κοινωνία, εναπόκειται η κάθαρση και ο εξαγνισμός των θεμελιακών βάσεων της ζωής των παιδιών μας και του μέλλοντος της πατρίδας, που η απελευθέρωσή της είναι το ιερό χρέος μας.
* Πρόεδρος των Συνδέσμων Αγωνιστών της ΕΟΚΑ.
