Οι σελίδες του 2022 είναι γραμμένες με αίμα, βία, απογοητεύσεις, σκάνδαλα. Ένα ακόμη έτος που ζυμώθηκε από τα ίδια σάπια βασικά υλικά. Εκείνα που συνθέτουν τη ζοφερή κοινωνία που κατασκευάζουμε, αποστασιοποιημένοι πίσω από τις λαμπερές μας οθόνες. Επιφύλασσε μια νέα κατραπακιά, ενώ μόλις που είχαμε σηκωθεί από εκείνη του 2021.
Ακούσαμε νέες σειρήνες πολέμου, για άλλη μια φορά από πολύ κοντά, κι ενώ δεν ησύχασαν εκείνες των γειτόνων μας στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική. Κλείνοντας τα μάτια για να ανακαλέσω την πιο δυνατή εικόνα από το 2022, την πιο χαρακτηριστική, θα έλεγα πως ήταν τα πτώματα στην Μπούτσα της Ουκρανίας. Πώς να διαγράψεις από τη μνήμη σου ένα έγκλημα πολέμου; Την εικόνα ενός νεκρού που από καιρό κείτεται στο δρόμο; Τα κόκκινα νύχια από ένα χέρι που ξεπροβάλλει σε έναν πρόχειρο μαζικό τάφο, που προδίδει ότι εγκαταλείφτηκε με βιασύνη; Πώς να ξεχάσεις τις περιγραφές;
Από την ίδια περίοδο είναι αδύνατο να ξεχάσεις τα προσφυγόπουλα που ταξίδευαν μόνα, έχοντας για προίκα όλο κι όλο τον αριθμό τηλεφώνου ενός συγγενικού προσώπου που θα τα γλυτώσει από τον πόλεμο. Τότε θυμάσαι! Θυμάσαι πως ενώ τα παιδιά της Ουκρανίας συγκινούν τα κράτη – μέλη της Ευρώπης και όλους τους πολίτες της, τα άλλα που σκυλοπνίγονται στο Αιγαίο δεν τα βλέπει κανείς. Διότι το 2022 δεν έφερε θάνατο και προσφυγιά μόνο στην Ουκρανία…
Στα δικά μας νερά, της ανατολικής Μεσογείου, εκατοντάδες αγνοούνται και εκατοντάδες πνίγηκαν στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν. Εδώ στη γειτονιά μας, τη Λιβύη, άνθρωποι πωλούνται ως δούλοι έναντι $400, αφού πρώτα βασανιστούν και βιαστούν. Αστείρευτος ο πόνος που κουβαλούν.
Αλίμονο, βέβαια, ούτε εμείς ζούμε ζωή χαρισάμενη! Η πάλη για να τα βγάλουμε πέρα είναι συνεχής και ατέρμονη. Δεν βγαίνουν τα μαθηματικά… Διότι ανάμεσα σε άλλα, είχαμε την τύχη ο πόλεμος και τα καπρίτσια των εχόντων εξουσία να μας καταστήσουν φτωχότερους από ό,τι ήδη ήμασταν. Αντιμετωπίζουμε, λέει, ενεργειακή κρίση και έπειτα μας στραγγαλίζει ο πληθωρισμός.
Όλα κοστίζουν περισσότερο, όμως ακούς τις θριαμβευτικές ανακοινώσεις ότι νομοθετήσαμε κατώτατο μισθό και ότι με τη νέα χρονιά, αύριο – μεθαύριο δηλαδή, θα απολαμβάνεις ίσαμε €30 αύξηση στον κατώτατο μισθό σου.
Ο απολογισμός είναι κατά τα άλλα μια εσωτερική διαδικασία για να δεις το άτομό σου πού βρισκόταν και πού πηγαίνει. Όμως, o άνθρωπος είναι από τη φύση του ζώο πολιτικό, που λέει και ο Αριστοτέλης. Είθε, λοιπόν, από το 2023 να βλέπουμε λιγότερο την πάρτη και τον εαυτούλη μας και να λειτουργήσουμε, επιτέλους, συλλογικά και αλληλέγγυα.
