Ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου εμφανίστηκε την Πέμπτη ο ανεξάρτητος υποψήφιος για την Προεδρία της Δημοκρατίας, Γιώργος Κολοκασίδης, ο οποίος είχε προσφύγει στη δικαιοσύνη για το θέμα της κρατικής χορηγίας των κομμάτων. Εν αναμονή της επιφυλαχθείσας απόφασης, την Πέμπτη έγιναν οι τελικές αγορεύσεις, για ένα θέμα με το οποίο ασχολήθηκε όσο λίγοι ο κ. Κολοκασίδης και γι’ αυτό το ήγειρε και στη διακαναλική τηλεμαχία της Τετάρτης. Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό και δεν έχει να κάνει τόσο με την προεκλογική ατζέντα του Επιτελείου Κολοκασίδη ή τις βλέψεις του για το αποτέλεσμα της 5ης Φεβρουαρίου, όσο με την ίδια τη δημοκρατία και το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι.
Πρόκειται περί ενός ατέλειωτου «πάρτι», όπως το χαρακτηρίζει ο ίδιος και ας επιμένουν τα κόμματα, τα στελέχη τους, οι κομματικοί υποψήφιοι και οι φανατικοί οπαδοί τους ότι δεν είναι αυτό που νομίζουμε. Η αλήθεια είναι πως μετά την τροποποίηση του νόμου από τη Βουλή, που εγκρίθηκε από ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ και Κίνημα Οικολόγων τον Νοέμβρη του 2021, η έκτακτη χορηγία ύψους 2,5 εκατομμυρίων ευρώ, που λάμβαναν τα κόμματα για σκοπούς εκλογών, ενσωματώθηκε στην ετήσια χρηματοδότησή τους. Αυτό δεν σημαίνει πως έπαψε να υφίσταται η έκτακτη χορηγία για τις εκλογές, αλλά το αντίθετο. Όσοι αποτελούν την κομματοκρατία, έκοψαν και έραψαν τον νόμο ώστε να έχουν την άνεση να μη λογοδοτούν σε κανέναν και να κάνουν ό,τι τους καπνίσει με το δημόσιο χρήμα.
Σύμφωνα με την τροποποίηση, παραμένει θολό το αν τα κόμματα οφείλουν να δώσουν ποσό που προορίζεται για τις προεδρικές εκλογές στον υποψήφιο που υποστηρίζουν για τους σκοπούς της εκστρατείας τους. Ο Ανδρέας Μαυρογιάννης ανακοίνωσε πως έλαβε, μέχρι στιγμής, από την Κεντρική Επιτροπή του ΑΚΕΛ 510.000 ευρώ, ενώ ο Νίκος Χριστοδουλίδης (που επιβεβαιώθηκε από το ΔΗΚΟ) δήλωσε στο ντιμπέιτ της Τετάρτης ότι δεν έλαβε ούτε σεντ από τα τρία κόμματα που τον στηρίζουν –επίσης, μέχρι στιγμής.
Το βέβαιο είναι πως ο Γιώργος Κολοκασίδης, όπως ανακοίνωσε δημοσιοποιώντας την τελική του αγόρευση, δεν προσέφυγε στη δικαιοσύνη αξιώνοντας χορηγία από το κράτος ως ανεξάρτητος υποψήφιος, μα για να τεθούν επιτέλους κριτήρια στο πού και πώς δίνονται αυτές οι περιβόητες έκτακτες χορηγίες –προφανώς υπάρχει ζήτημα και πέραν των εκλογικών δαπανών. Πρέπει να γίνει σοβαρός έλεγχος για την πριμοδότηση των κομματικών υποψηφίων από την κυπριακή πολιτεία, πρέπει να δώσουν εξηγήσεις τα κόμματα που απολαμβάνουν εκατοντάδες χιλιάδες από το κρατικό ταμείο, πρέπει να τεθεί φραγμός στη μεγάλη απάτη με τις κρατικές χορηγίες κι ας είναι αφορμή η προσφυγή του Γιώργου Κολοκασίδη. Διότι αυτό που περιγράφεται και στην τελική του αγόρευση, δεν είναι δημοκρατία, είναι μια κατάφωρη παραβίαση του δικαιώματος του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι, το οποίο κατακρεουργείται από την κομματοκρατική βουλιμία. Κι ό,τι θέλουν ας λένε για τις έκτακτες χορηγίες, που έκρυψαν στον ετήσιο προϋπολογισμό για να διαφυλάξουν το ατέλειωτο φαγοπότι τους. Και δεν ντρέπονται.
