ΣΕ ποιες συνθήκες ζουν οι κάτοικοι των ορεινών περιοχών; Τους προσφέρονται από το κράτος όλα όσα χρειάζονται για να έχουν ένα ψηλό επίπεδο διαβίωσης ή τουλάχιστον το ίδιο με εκείνο των πολιτών στις πόλεις; Οι απαντήσεις στα πιο πάνω δεν μπορεί να έχουν θεωρητικό περιεχόμενο, αλλά να στηρίζονται στην πραγματικότητα. Στα δεδομένα, που υπάρχουν ενώπιόν μας και κάποιοι από εμάς τα ζουν, τα βιώνουν μέσα από την καθημερινότητά τους. Αυτό είναι, κατά την άποψή μας, το θέμα που απασχολεί.
«Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ στάση λεωφορείου στον Οίκο βρίσκεται στην είσοδο του χωριού και από εκεί οι ηλικιωμένοι επιβάτες είναι υποχρεωμένοι να ανέβουν περπατητοί το ανήφορο μέχρι το σπίτι τους, ένα ιδιαίτερα δύσκολο εγχείρημα αν το σπίτι τους είναι στην “πάνω γειτονιά”». Αυτή η περιγραφή ανήκει στη γραμματέα των κοινοτικών συμβουλίων Οίκου και Γερακιών Χλόη Παύλου, η οποία μίλησε στον «Φιλελεύθερο» για τα προβλήματα της περιοχής. Τα προβλήματα τα οποία δεν αφορούν μόνο τη συγκεκριμένη περιοχή, αλλά την ορεινή Κύπρο, την ύπαιθρο. Ο πληθυσμός, κυρίως οι μεγαλύτερες ηλικίες, αντιμετωπίζουν προβλήματα και η ζωή τους είναι δύσκολη. Το κράτος, όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, που δημοσιεύθηκε την περασμένη Κυριακή, είναι απών. Γιατί, η παρουσία του κράτους δεν είναι αρκετό μόνο στα εγκαίνια και στις επισκέψεις που γίνονται συνοδεία των ΜΜΕ, αλλά ολόχρονα.
ΠΕΝΤΕ κοινοτάρχες (Μουτουλλά, Πεδουλά, Καλοπαναγιώτη, Οίκου, Γερακιών) είπαν -σύμφωνα με το ρεπορτάζ- ότι «δεν υπάρχει ούτε φροντίδα, ούτε υπηρεσίες εκ μέρους του κράτους για τους ανθρώπους αυτούς». Πρόσθεσαν ότι «η κατάσταση αυτή συνδέεται με τη γενικότερη κρατική αδιαφορία, τη φθίνουσα πορεία της περιοχής μας και την απουσία των νέων». Κωδικοποιώντας τις προϋποθέσεις ανάπτυξης της περιοχής, τόνισαν ότι «πρωταρχικά πρέπει το κράτος να κάνει εξαιρέσεις και να δώσει κίνητρα για τις ορεινές κοινότητες ώστε να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για τους νέους και υπηρεσίες παιδείας, υγείας και άλλες υπηρεσίες. Ένα κίνητρο είναι π.χ. η μειωμένη τιμή ηλεκτρικού ρεύματος και ο μειωμένος φόρος εισοδήματος για επιχειρήσεις στα ορεινά σε σύγκριση με εκείνες των αστικών περιοχών.
ΠΟΛΛΑ κίνητρα μπορούν να αναφερθούν. Το ζητούμενο, όμως, δεν είναι να κατατίθενται ιδέες, αλλά να υλοποιούνται. Το ζητούμενο δεν είναι να υπάρχει, για παράδειγμα, αρμόδια υπηρεσία του κράτους, που να ασχολείται με τα θέματα, όπως ο διορισμός Επιτρόπου, αλλά να λαμβάνονται αποφάσεις και να εφαρμόζονται. Αυτό είναι το μείζον.
