Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τη γραμμή Κληρίδη στο Κυπριακό. Και είναι βέβαιο ότι εννοούν τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία όπως έχει διαμορφωθεί μέσα από τις μακρόχρονες ενδοκυπριακές συνομιλίες, μια λύση ξεκάθαρα τουρκικών προδιαγραφών που καθόλου δεν νοιάζεται για το πολιτικό περιεχόμενο, παρά μόνο για την οικονομική διάστασή της και για την εκμετάλλευση της τεράστιας τουρκικής αγοράς. Μου θυμίζει αυτή η εμμονή τόσο της ηγεσίας του ΔΗΣΥ όσο και της ηγεσίας του ΑΚΕΛ τη ρήση του Μαρξ ότι «ο κεφαλαιοκράτης είναι άξιος να σου πωλήσει το σχοινί με το οποίο θα σε κρεμάσει». Και φυσικά δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι τη Δ.Δ.Ο. την έχει κατ’ επανάληψη υποστηρίξει και προσπαθήσει να την προωθήσει το κυπριακό κεφάλαιο μέσω των επιμελητηρίων τόσο των Ελληνοκυπρίων όσο και των Τουρκοκυπρίων. Ο Γλαύκος Κληρίδης σίγουρα είναι ο πρώτος Κύπριος πολιτικός που αποδέχτηκε τη λύση Δ.Δ.Ο. την οποία όμως περιέγραψε σαφώς και επιγραμματικά. Σε δηλώσεις του την 1η Απριλίου 1975 στην Πνευματική Εστία στη Λευκωσία είχε πει: «Είναι προτιμοτέρα η λύσις της διζωνικής με ισχυρές διεθνείς εγγυήσεις παρά η πολυπεριφερειακή με τας παλαιάς εγγυήσεις. Στην περίπτωση της διζωνικής θα ήταν πολύ πιθανή η επιστροφή 130-140 χιλ. προσφύγων στα σπίτια τους». Σε ομιλία του δε στο Παραλίμνι στις 6 Απριλίου 1975 είχε πει ότι: «H πιο ρεαλιστική λύση είναι υπό τας παρούσας συνθήκας η διζωνική με ισχυράν κεντρική κυβέρνησιν».
Ο Γλαύκος Κληρίδης μέσα από την πολιτική της αποδοχής της διζωνικής τίποτε από τα ανωτέρω δεν μπόρεσε να επιτύχει. Και ως έμπειρος και έξυπνος άνθρωπος αλλά και ως αγωνιστής (αεροπόρος της RAF στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο), όταν είδε ότι αλλάζουν οι συνθήκες και οι καταστάσεις σε σύμπλευση με την Κυβέρνηση Παπανδρέου-Αρσένη δεν δίστασε ν’ ακολουθήσει διαφορετική πολιτική. Πιο διεκδικητική, πιο αντιστασιακή, με κύριο σκοπό τη βελτίωση ή/και αλλαγή του ισοζυγίου δυνάμεων. Και πέτυχε δυο πολύ σπουδαία πράγματα. Το δόγμα του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας-Κύπρου, με βάση το οποίον άρχισε η θωράκιση της Κύπρου και η ενιαιοποίηση της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής και την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε., καταφέρνοντας στη Στοκχόλμη να ξεπεράσει το εμπόδιο της αποδοχής μιας λύσης που θα κατέστρεφε την Κύπρο, λύση όμως που θα αποτελούσε προϋπόθεση για την ένταξή μας στην Ε.Ε.
Και τώρα το ερώτημα σ’ αυτούς που συχνά πυκνά επικαλούνται την πολιτική Κληρίδη στο Κυπριακό, ποια από τις δύο «γραμμές» επικαλείστε; Εκείνη της Δ.Δ.Ο. όπως την περιέγραφε ο ίδιος; Τι θα μπορείτε να κάνετε εσείς πέραν απ’ όσα μπόρεσε ο Κληρίδης;
Ο Αϊνστάιν είπε ότι είναι ηλιθιότητα να επιμένει κανείς για τον ίδιο δρόμο που εξ αρχής τον βγάζει σε αδιέξοδο. Εκτός κι αν εσείς διαθέτετε περισσότερες αρετές και ικανότητες να πείσετε την Τουρκία για μια λύση διαφορετική απ’ αυτήν που έχει ήδη δρομολογηθεί.
Αν δεν συνειδητοποιήσετε ότι χωρίς βελτιώσεις ή αλλαγή του πολιτικο-στρατιωτικού ισοζυγίου είναι αδύνατο να υπάρξει λύση που να επιτρέπει την επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού στη γη που μας γέννησε, αυτό που θα συμβεί είναι να πηγαινοέρχεστε στον δρόμο που εξ αρχής σας οδήγησε στον γκρεμό, για άλλο μισό αιώνα, αν ώς τότε θα υπάρχουν Έλληνες στο νησί.
Και καταλάβετέ το επιτέλους: Για την τραγική κατάσταση στην οποία περιήλθαμε η ευθύνη σας είναι ασήκωτη από τη στιγμή που διαγράψετε τον αντικατοχικό χαρακτήρα του προβλήματός μας. Δώσατε άλλοθι στην Τουρκία και όπλα στους υποστηρικτές της να σας λεν άλλο Κύπρος και άλλο Ουκρανία.
Θυμηθείτε λοιπόν και τον Κληρίδη του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος και της Στοκχόλμης αν ακόμα θέλετε να σωθεί ο τόπος κι όχι να θησαυρίσουν απλώς κάποιοι μεγαλοκεφαλαιοκράτες, και ας χαθεί ο Ελληνισμός της Κύπρου.
Σταματήστε επιτέλους να νοιάζεστε μόνο για τις ευκαιρίες πλουτισμού υμών και κάποιων υμετέρων και σκεφτείτε το θέμα πολιτικά, πατριωτικά, εθνικά.
*Πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης
