62 χρόνια σήψης, διαφθοράς, διαπλοκής και κοροιδίας του λαού είναι πολλά

 

Η ανεξάρτητη υποψηφιότητα Νίκου  Χριστοδουλίδη,  εχέγγυο για την οικοδόμηση μιας δίκαιης  πολιτείας με επίκεντρο τον άνθρωπο

Άλλος ένας χρόνος  εκπνέει με το Κυπριακό άλυτο και με  την κοινωνία να αιωρείται στο χείλος της  αβύσσου συνθλιβόμενη  στη μέγγενη των  πολιτικών καιροσκόπων και οικονομικών κερδοσκόπων.  Αν ο κάθε ευπόληπτος  πολίτης ρίξει  μια ματιά στην Κυπριακή  καθημερινότητα θα διαπιστώσει  με πόνο ψυχής ότι  κάθε  μέρα που περνά οι Στάβλοι του Αυγεία όχι μόνον δεν καθαρίζουν αλλά τουναντίον καθίστανται ολοένα και περισσότερο βρώμικοι.  Αυτοί που δεσμεύτηκαν  να τους καθαρίσουν φεύγουν τον Φεβρουάριο αφήνοντας πίσω τους κοινωνικοοικονομικά συντρίμμια βουτηγμένα στα βοθρολύματα της πολιτικής τους ασυναρτησίας και της ακόρεστης εξουσιομανίας. Είναι γεγονός πως,  οι πολιτικοί μας ηγέτες  διαχρονικά χρησιμοποιούν το Κυπριακό  Ζήτημα  ως άλλοθι  για να αποκοιμίζουν, να ναρκώνουν  και ενίοτε να εκφοβίζουν την κοινή γνώμη, προκειμένου ανενόχλητοι να λεηλατούν  τον  δημόσιο πλούτο και να νέμονται τον κόπο και τον ιδρώτα του λαού. Δυστυχώς, μετά την ελευθεροποίηση  του εμπορίου και της αγοράς εργασίας   που προέκυψαν από  την  ένταξη  μας  στην  Ευρωπαική Ένωση, οι  πολιτικοί  και πολιτειακοί ταγοί, άφησαν το νομοθετικό πλαίσιο  διάτρητο  επιτρέποντας στους αετονύχηδες του εύκολου πλουτισμού να χτυπούν αλύπητα. Το μέγα σκάναδαλο του χρηματιστηρίου, δεν ήλθε τυχαία. Ήταν προμελετημένο και κατευθυνόμενο με μαεστρία από  ένα καλοστημένο  πολιτικο – οικονομικό κύκλωμα.  Η αεροπορική τραγωδία  της  ΗΛΙΟΣ που  έντυσε στα μαύρα την Κύπρο το 2005, ήταν το απαύγασμα της πρόχειρης εταιρείας που  συνέστησαν  αδίστακτοι πολιτικοί παράγοντες και ελεινοί επιχειρηματίες με μοναδικό σκοπό την κερδοσκοπία.  Αξίζει τον κόπο να ανατρέξει κανείς στο διαδίχτυο για να διαβάσει τα ονόματα των δημιουργών, μετόχων και διευθυντών της <<Ήλιος>>. Η διαπλεκόμενη σχέση   της πολιτικής – πολιτειακής ηγεσίας με ασύδοτους τραπεζίτες  νέας και παλαιάς κοπής,  που διέγραφαν  αβέρτα δάνεια εκατομμυρίων σε πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες όλων των  κομματικών αποχρώσεων,  έσυρε τον τόπο στην οικονομική καταστροφή και τα πλατειά στρώματα του λαού  στην  φτώχεια και την κοινωνική περιθωροποίηση.  Ακολούθησε το φαγοπότι του Συνεργατισμού που κατέρρευσε υπό το βάρος των ανομιών των κομματικοκαθοδηγούμενων διευθυντών και λοιπών  παρατρεχάμενων <<συνεργατιστών>>  της πολιτικής αλητείας και της πολιτειακής αγυρτείας.           Κι εκεί που εμείς οι αφελείς πιστέψαμε  πως τα παθήματα θα γινόντουσαν μαθήματα, διαψευσθήκαμε οικτρά. Οι  αρχικλεφταράδες, οι ηθικοί αυτουργοί, οι ένοχοι και συνένοχοι του  οικονομικού εγκλήματος  και  οι  κάθε λογής  πειρατές της  δημόσιας ζωής,  παραμένουν  ατιμώρητοι.  Για τα μάτια του κόσμου,  μπήκαν στα μουλωχτά της φυλακής πολιτικά, κομματικά, και πολιτειακά  στελέχη από όλους ανεξαιρέτως τους κομματικούς χώρους που κυβέρνησαν ή συγκυβέρνησαν τη χώρα,  για μικρότερης σημασίας  πράξεις οικονομικού  εγκλήματος.                                        Η ατιμωρησία  των καρχαριών ξεθάρρεψε τους  κάθε λογής σπεκουλαδόρους οι οποίοι μέσα από ένα διάτρητο και γεμάτο μαύρες τρύπες Επενδυτικό Σχέδιο, με πρόσχημα τη γρήγορη ανάπτυξη, πλημμύρισαν χωρίς ίχνος ντροπής την Κύπρο με πύργους  οικονομικής απληστίας  μέσω  ξεπουλήματος της Κυπριακής – Ευρωπαικής υπηκοότητας  σε  διεθνείς ολιγάρχες και ΚΑΤΑΡαμένους μεγιστάνες. Το μέγα  σκάνδαλο που αποκαλύφθηκε  με τη σύλληψη της ευρωβουλετού και εκ των αντιπροέδρων του  Ευρωκοινοβουλίου  Εύας Καιλή και άλλων αστέρων της  ευρωπαικής και διεθνούς πολιτικής,  οικονομικής και συνδικαλιστικής ζωής  δεν μας ξένισαν. Ούτε  οι 6500 εργατικά θύματα των καταναναγκαστικών έργων αποπεράτωσης των γηπέδων και των εγκαταστάσεων  του ΚΑΤΑΡαμένου <<Μουντιάλ 2022>> μας εξέπληξαν. Εμείς τα λέγαμε, τα γράφαμε, τα αποκαλύπταμε τονίζοντας πως οι σκοτεινοί διάδρομοι των Βρυξελλών  και των πολυεθνικών επιχειρηματικών λεσχών έχουν τους εγκάθετους τους στα κράτη –  μέλη αλλά κανείς δεν μας άκουγε , ούτε μας λάμβανε υπόψιν. Οι πολιτικοί – πολιτειακοί ταγοί και οι δημόσιοι άρχοντες  στην Κύπρο,  ασχολούνταν επιμελώς με τα φέουδα τους και οι πολίτες στη συντριπτική τους πλειοψηφία επιδίδοντο στο μάσημα του σανού  που τους σκορπούσαν αφειδώλευτα οι  μάγοι της οικονομίας. Με άλλα λόγια,   οι ταχυδακτυλουργοί της οικονομίας  την ημέρα μας αποκοίμιζαν με τα πολύχρωμα  επιδόματα  διαβίωσης  και τα κάλπικα οικονομικά θαύματα και το βράδυ  μέσω των χρυσών διαβατηρίων  πωλούσαν πατρίδα  για να φτιάξουν περιουσία.  Το τραγικό είναι πως, η σημερινή  θλιβερή κατάντια του τόπου σε όλο το φάσμα της καθημερινής ζωής  δεν  είναι το  τέλος  μιάς ολέθριας πορείας, αλλά η  κορυφή  του παγόβουνου  της οικονομικής – πολιτικής ρεμούλας που καταδυναστεύει εδώ και  χρόνια τη δημόσια ζωή. Μέχρι να φθάσουμε στην κορυφή,  δεν ξέρουμε  πόσο δρόμο θα  χρειαστεί ακόμη να διανύσουμε.  Αυτό που ξέρουμε, με βεβαιότητα μάλιστα,  είναι πως όταν αρχίσει να λιώνει το παγόβουνο θα συμπαρασύρει στο ορμητικό διάβα του  όσους ασέλγησαν πολιτικά, οικονομικά ή άλλως πως πάνω  στο κορμί   της μαρτυρικής Κύπρου.                                                                                                             Το  σκοτεινό   πολιτικό  πέπλο  όπως  διαμορφώνεται  σήμερα με την πολιτειακή ηγεσία εν βούρκω βαθύτατα απαξιωμένη στη συνείδηση των πολιτών  και την εισαγγελική αρχή σε  χειμερία νάρκη, συνηγορεί ότι  το κράτος αδυνατεί να λειτουργήσει  ορθολογιστικά, αποτελεσματικά  και αξιόπιστα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Υπό το βάρος, μάλιστα των κλιμακούμενων  επιθετικών ενεργειών των νεοοθομανων  της  Άγκυρας και τον επερχόμενο οικονομικό Αρμαγεδώνα λόγω της  σοβούσας πολεμικής και ενεργειακής κρίσης,  φρονούμε ότι  προβάλλει αδήριτη η ανάγκη <<επανίδρυσης>> των κρατικών- πολιτειακών δομών.  Οι πολίτες έχουν πεισθεί πέραν πάσης αμφιβολίας ότι  το πολιτικό – κομματικό και πολιτειακό   σύστημα έχει χρεοκοπήσει  και  συνεπώς  η  αποκατάσταση της εμπιστοσύνης έναντι των πολιτειακών θεσμών και της δημοκρατικής νομιμοποίησης της  εξουσίας, μόνον με κοσμογονικές αλλαγές και τίμιες  πολιτικές πρακτικές μπορεί να επιτευχθεί. Έχοντας αυτά κατά νού, πιστεύουμε βαθύτατα πως εναπόκειται στους ίδιους τους πολίτες να οργανωθούν, να κινητοποιηθούν και οπλισμένοι  με  ψυχική δύναμη και ατσάλινη θέληση να ανοίξουν  τον δρόμο για  να γκρεμιστεί το σαθρό κατεστημένο  που καταδυναστεύει  την Κυπριακή Δημοκρατία για έξι ολόκληρες δεκαετίες. 62 χρόνια είναι πολλά. Η ημικατεχόμενη πατρίδα δεν αντέχει άλλο ούτε την κομματική πειρατεία, ούτε την πολιτειακή δυναστεία που καμουφλαρισμένα καλύπτει τους ένοχους και συνένοχους της σύγχρονης Κυπριακής τραγωδίας. Την ώρα που  τόπος σύρεται προς την άβυσσο και η κοινωνία ασφυκτιά, ευτυχώς μεγάλη μερίδα ενεργών πολιτών  ξεσηκώνονται  σε μιά ύστατη προσπάθεια διάσωσης του τόπου.  Χωρίς μισόλογα και περιστροφές, συντάσσονται  θαρραλέα και αποφασιστικά στο στρατόπεδο της ανεξάρτητης  υποψηφιότητας Νίκου Χιστοδουλίδη ο οποίος χωρίς  πολιτικά βαρίδια του παρελθόντος προωθεί με μαεστρία και  επιστημοσύνη  ένα ευφάνταστο στρατηγικό πρόγραμμα ανασύνταξης του κράτους, αναστλήωσης των Θεσμών με σκοπό την κοινωνική αναγέννηση,  τη δημιουργία  δίκαιης πολιτείας,  εδραίωση υγιούς και εύρωστης οικονομίας μέσω της αειφορίας και  ποιοτικών θέσεων εργασίας, διανοίγοντας ανοικτούς ορίζοντες  για τη νέα γενιά, τα μη προνομιούχα νοικοκυριά και τη μεσαία τάξη που αποτελεί τη ραχοκοκκαλιά της κοινωνικοοικονομικής ζωής.  Ασφαλέστατα, η  ισχυρή αμυντική θωράκιση, η ειλικρινής συνεργασία  με την Ελλάδα και η πλήρης αξιοποίηση της Ευρωπαικής διάστασης  της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελούν ουσιώδη όπλα για διεκδίκηση εθνικά αποδεκτής λύσης στο Κυπριακό με έντονη τη  σφραγίδα αρχών και αξιών της Ευρώπης. Το πρόγραμμα του ανεξάρτητου υποψήφιου Νίκου Χριστοδουλίδη σε συνδυασμό με τις αρετές που κοσμούν  την προσωπικότητα του αλλά και τον πρότερο έντιμο βίου του,  αποτελούν εγγύηση για την ανατολή μιας νέας ελπιδοφόρας εποχής για την Κύπρο και τον λαό της.   

*Δημοσιογράφος.