Όταν πρωτοανακοινώθηκε -την Τετάρτη- η εισήγηση του Αβέρωφ Νεοφύτου για την αλλαγή στον τρόπο φορολόγησης οικογενειών και η υπόσχεσή του για σημαντική ετήσια μείωση του ποσού που θα κατακρατείται από τα νοικοκυριά, ένας φίλος είπε «μα καλά, θα τις κερδίσει τις εκλογές ή θα τις αγοράσει;».
Θεώρησα κάπως υπερβολική την υποβολή του φίλου, αν και ήταν ξεκάθαρο από την αρχή ότι ο κ. Νεοφύτου χρησιμοποιεί την οικονομική στενότητα χιλιάδων νοικοκυριών (την ίδια ώρα που ο ίδιος μάς λέει τρεις φορές την ημέρα για τη δυνατή οικονομία που έκτισαν για χάρη μας), για να γαργαλήσει αυτιά, γνωρίζοντας πολύ καλά πως η φορολογική μεταρρύθμιση είναι μια τόσο σοβαρή υπόθεση που δεν υπάρχει περίπτωση να την καθορίσει ο ίδιος μέσω προεκλογικών εξαγγελιών, αποσπασματικών και μη κοστολογημένων, όχι Πρόεδρος να εκλεγεί, αλλά και αυτοκράτορας ακόμα, όπως είπε πρόσφατα για μια δήλωση του κ. Μαυρογιάννη ότι θα καταργήσει τις εξετάσεις τετραμήνων. Με τον ίδιο τρόπο που ο κ. Μαυρογιάννης δεν μπορεί από μόνος του να καταργήσει τον νόμο για τις εξετάσεις, δεν μπορεί ούτε ο κ. Νεοφύτου να εφαρμόσει αυτά που υπόσχεται για τα φορολογικά. Δεν σημαίνει πως είναι άνευ σημασίας ή αξίας η πρότασή του, απλά η φορολόγηση στη βάση του οικογενειακού εισοδήματος, ακόμα και αν θεσπιστεί, δεν θα είναι ορφανή. Θα συνοδεύεται με πολλά άλλα μέτρα -και φορολογικά βέβαια- ώστε η μεταρρύθμιση να είναι συνολική, να εξυπηρετεί τις δεσμεύσεις της χώρας έναντι της ΕΕ για σειρά θεμάτων που αφορούν κυρίως την πράσινη μετάβαση και τη διαχείριση των δημοσιονομικών και -εν τέλει- να είναι δημοσιονομικά ουδέτερη, κατά το δυνατό.
Ο κ. Νεοφύτου διάλεξε από το φορολογικό μενού να μας σερβίρει το κέικ. Και μας λέει «κερασμένο». Μετεκλογικά, αν εκλεγεί, θα μας εξηγήσει πως ήταν αυτονόητο ότι κάποιος πρέπει να πληρώσει τον λογαριασμό για τα υπόλοιπα του μενού, το κυρίως πιάτο δηλαδή και τα συνοδευτικά του. Αυτά δεν είναι κερασμένα.
Και δυστυχώς δεν έμεινε στη φωτοβολίδα του οικογενειακού εισοδήματος και της μείωσης του άμεσου φόρου που θα πληρώνουν οι 126 χιλιάδες οικογένειες που υπολόγισε ότι θα επωφεληθούν. Την Παρασκευή έκανε κάτι πολύ χειρότερο: Εξήγγειλε ότι «από Δευτέρας, η ομάδα της τεχνολογίας θα έχει το σύστημα που θα μπαίνει ο οποιοσδήποτε Κύπριος πολίτης, θα βάζει τα δεδομένα του και θα του βγάζει, το σύστημα, το όφελος που θα έχει από αυτή τη ριζοσπαστική μεταρρύθμιση». Μας τάζει δηλαδή, στην ψύχρα, λεφτά στο χέρι για να τον ψηφίσουμε! Ε, εδώ κολλά η απορία που εξαρχής έθεσε ο αγαπητός φίλος: Θα κερδίσει τις εκλογές ή θέλει να τις αγοράσει;
Ό,τι κι αν γράψει ως μελλοντικό όφελος από μειωμένο φόρο «το σύστημα» που ετοιμάζουν οι συνεργάτες του κ. Νεοφύτου, στο τέλος θα πάρουμε… μην πω τι. Διότι όταν αρχίσει πραγματικός κοινωνικός διάλογος για τη φορολογική μεταρρύθμιση (που μας την έταξε πολλές φορές αυτή η Κυβέρνηση αλλά τελικά μάς ανακοίνωσε τις προάλλες πως θα ήταν ανεύθυνο να γίνει η μεταρρύθμιση υπό τις παρούσες οικονομικές και γεωπολιτικές συνθήκες) θα πέσουν κορμιά στη μάχη για τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα που θα μπουν στο τραπέζι. Κι αν τελικά αυτή η ιδέα της φορολόγησης του οικογενειακού εισοδήματος -που συζητείται ως ιδέα εδώ και πολύ καιρό μεταξύ των εταίρων και ο κ. Νεοφύτου απλώς την εκμεταλλεύεται ευκαιριακά και ό,τι κάτσει- αποφασιστεί να εφαρμοστεί, θα συνοδευτεί από άλλες φορολογίες, πράσινες ή άλλων χρωμάτων. Και το ξέρει ο κ. Νεοφύτου.
