Ο Μητροπολίτης Αθανάσιος πήρε την Κυριακή 58.573 ψήφους και ο ίδιος και οι υποστηρικτές του πιστεύουν πως πρέπει να γίνει Αρχιεπίσκοπος, Καλούν την Ιερά Σύνοδο να σεβαστεί την απόφαση του λαού και να παρακάμψει το Σύνταγμα της Εκκλησίας, που είναι ο Καταστατικός Χάρτης. Αλλά, αν θα ληφθούν υπόψη μόνο οι αριθμοί της Κυριακής, πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι 107.115 πολίτες από όσους μπήκαν στον κόπο να πάνε στις κάλπες, δεν τον ψήφισαν.
Δεν γίνονται έτσι, θα μου πεις, οι λογαριασμοί σε εκλογικές διαδικασίες. Συμφωνώ. Όμως, ούτε γίνονται οι λογαριασμοί όπως τίθενται από τον ίδιο και τους υποστηρικτές του, προκαλώντας αχρείαστη κι επικίνδυνη αναστάτωση. Διότι με βάση το Σύνταγμα της Εκκλησίας η εκλογή Αρχιεπισκόπου γίνεται από την Ιερά Σύνοδο. Αυτό συμφωνήθηκε το 2010 (το συμφώνησε και ο ίδιος ως μέλος της Συνόδου), και αυτό προβλεπόταν όταν αποφάσισε να πάρει μέρος στις εκλογές ως υποψήφιος.
Μας δίνει αφορμή, όμως, η λογική που αναπτύσσεται εκ των υστέρων, να δούμε και μερικά άλλα ζητήματα των κυριακάτικων αποτελεσμάτων. Όπως, για παράδειγμα, ότι ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος είναι εκκλησιαστικός ηγέτης σε μια περιοχή με 17.790 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους, αλλά τον ψήφισαν μόνο οι 2.618. Με τη λογική του Μητροπολίτη Αθανάσιου, ο Μόρφου Νεόφυτος πρέπει να παραιτηθεί. Διότι, αν στην περιοχή όπου είναι ο πνευματικός ηγέτης και όπου οι ιερείς του μέσα στις εκκλησίες έκαναν νουθεσίες στον κόσμο να πάνε να τον ψηφίσουν, τελικά τον ψήφισαν 2.618 άνθρωποι, τότε έχει πρόβλημα με το ποίμνιο του ο ποιμένας.
Αλλά, όπως είπαμε και χθες, τα κριτήρια της Ιεράς Συνόδου, δεν είναι μόνο η δημοφιλία ενός υποψήφιου και άρα, ακόμα και ο Μόρφου, αν εκλεγόταν στο Τριπρόσωπο, θα μπορούσε να εκλεγεί Αρχιεπίσκοπος από τη Σύνοδο. Όμως, με βάση το Καταστατικό ο λαός αποφάσισε να μην δώσει τη συγκατάθεσή του και η Σύνοδος δεν μπορεί να τον χρήσει Αρχιεπίσκοπο.
Παρομοίως, ισχύει και για τον Πάφου Γεώργιο και τον Ταμασού Ησαΐα. Μέχρι την τελευταία στιγμή της καταμέτρησης, υπήρχε μάχη για το ποιος θα είναι δεύτερος και ποιος τρίτος. Όταν πέρασε δεύτερος ο Πάφου, με διαφορά 480 ψήφων, ελέχθη ότι αυτό του δίνει προβάδισμα στη Σύνοδο. Δεν είναι έτσι, όμως. Η Σύνοδος μπορεί να επιλέξει τον τρίτο για Αρχιεπίσκοπο, τον Ταμασού Ησαΐα, ο οποίος είναι ένας καθόλα άξιος ιεράρχης, νέος άνθρωπος και παρουσίασε έργο στη Μητρόπολη που έχτισε από το μηδέν. Αλλά, είναι η Σύνοδος που θα αποφασίσει αν διαθέτει προσόντα, που υπερισχύουν στην κρίση των ιεραρχών. Αυτό προβλέπεται.
Όπως, επίσης προβλέπεται ότι ο επίσης καθόλα άξιος Μητροπολίτης Αμμοχώστου και Κωνσταντίας, Βασίλειος, δεν μπορεί να γίνει Αρχιεπίσκοπος διότι ο λαός την Κυριακή δεν τον πρότεινε ως έναν εκ των τριών. Γιατί να μην είναι κι αυτός στις επιλογές της Συνόδου αφού πήρε 24.281 ψήφους, που εκφράζει έναν πολύ ισχυρό αριθμό πιστών που τον προκρίνουν; Αυτοί οι 24.281 μπορούν να βγουν στους δρόμους, να πάνε έξω από τη Σύνοδο όταν συνεδριάζει και να διαμαρτύρονται και να απαιτούν να είναι και ο δικός τους μέσα στους υποψήφιους. Αντί Τριπρόσωπο να γίνει Τετραπρόσωπο. Γιατί όχι; Αν είναι έτσι που πάει, αν είναι όπως εξυπηρετούν τον κάθε ιεράρχη οι αποφάσεις, γιατί όχι Πανιερώτατε Λεμεσού;
Υ.Γ. Το πιο ενοχλητικό είναι να σχολιάζουν και να έχουν άποψη για το ποιος πρέπει να γίνει Αρχιεπίσκοπος και για το πώς θα έπρεπε να γίνεται η εκλογή, εκείνοι που δεν θέλουν να έχουν καμιά σχέση με την Εκκλησία. Όχι οι άθεοι, αλλά εκείνοι που θεωρούν τους ιερωμένους και τους ιεράρχες αχρείαστους και τους βρίζουν με κάθε ευκαιρία. Πολλοί, μάλιστα, επειδή είναι και της σουρεαλιστικής σχολής του Κυπριακού, λένε κι εξυπνάδες εναντίον του Πάφου Γεώργιου, γνωρίζοντας ότι αυτός δεν είναι από τους ιεράρχες που θα κλείσει το στόμα του για το Κυπριακό. Αδυνατούν να δεχθούν ότι όσο υπάρχει κατοχή, η ηγεσία της Εκκλησίας έχει λόγο και οφείλει να έχει. Ας το αντιληφθούν να ησυχάσουν.
