«Δεν τελειώνουν τα προβλήματα» μονολογούσε πρόσφατα μια φίλη μετρώντας πόσες μέρες απέμειναν για να πληρωθεί, αφού από τις πρώτες κιόλας μέρες του μήνα ο μισθός της εξαντλήθηκε και έχοντας να αντιμετωπίσει την κόρη της στο γυμνάσιο που τα έπαιξε με τρία και τέσσερα διαγωνίσματα την βδομάδα και τον γιο της στο δημοτικό άρρωστο, που κολλά την μια ίωση μετά την άλλη. Δεν είναι η μόνη. Για τους περισσότερους από εμάς αυτή είναι η καθημερινότητά μας, ένας αγώνας επιβίωσης.
Ευτυχώς, όμως, τα προβλήματά μας σύντομα θα τελειώσουν. Γιατί μετά τις προεδρικές εκλογές τον ερχόμενο Φλεβάρη, η ζωή μας θα αλλάξει και ένα λαμπρό μέλλον μας περιμένει, όποιος και να εκλεγεί. Ό,τι μας ταλαιπωρεί, ό,τι μας βασανίζει θα εξαφανιστεί. Τον Μάρτιο, άντε το πολύ τον Απρίλιο όλα θα είναι διαφορετικά.
Η οικονομία θα ανθίσει, ενώ ο πληθωρισμός και η ακρίβεια θα αντιμετωπιστούν. Τα σχολεία θα είναι απολύτως λειτουργικά με χαρούμενους μαθητές που θα πετυχαίνουν τους στόχους τους και εκπαιδευτικούς που θα κάνουν το έργο τους, περίπου τραγουδώντας όπως τη Μαρία στη Μελωδία της Ευτυχίας. Τα νοσοκομεία θα γεμίσουν προσωπικό και οι μακρές λίστες αναμονής θα εξαφανιστούν. Θα πραγματοποιηθούν σε όλες τις πόλεις πολλά έργα υποδομής και η διακίνηση στους δρόμους θα γίνεται με ευκολία. Βέβαια, θα υπάρχουν υπέροχα κέντρα φροντίδας για την τρίτη ηλικία και στήριξη στα πιο αδύναμα στρώματα της κοινωνίας. Και κανένας δεν θα ξαφνιαστεί αν λυθεί και το Κυπριακό με τους όρους, φυσικά της δικής μας πλευράς.
Η σιγουριά που έχουν όλοι οι υποψήφιοι για τις ικανότητές τους και το τι είναι σε θέση να πετύχουν, δεν αφήνει καμία αμφιβολία πως μπορούν να καταφέρουν τα πάντα. Εμφανίζονται τόσο βέβαιοι, τόσο δυναμικοί, που λες δεν γίνεται κάτι θα ξέρουν, για να επιμένουν πως αν τους ψηφίσουμε θα δούμε τις ζωές μας να βελτιώνονται, με ένα τρόπο σχεδόν μαγικό.
Ευτυχισμένο, όμως τέλος, συνήθως έχουν τα παραμύθια που διαβάζουμε στα μικρά παιδιά. Και επειδή εδώ πρόκειται για την πραγματική ζωή, ξέρουμε πως την επόμενη μέρα των εκλογών, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Ο νικητής θα πανηγυρίζει, οι χαμένοι θα προσπαθούν να μας πείσουν πως δεν έχασαν και όλοι οι υπόλοιποι θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για να τα βγάλουμε πέρα. Γιατί επομένως, οι υποψήφιοι μπαίνουν στον κόπο να τάζουν λαγούς με πετραχήλια, κανένας δεν ξέρει να πει. Αφού, ούτως ή άλλως κανένας δεν τους λαμβάνει υπόψη.
