Αυτή την παροιμία, που είναι και ο τίτλος του κειμένου μου, χρησιμοποίησα παλαιότερα για να σχολιάσω τη «μεγάλη» μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης, όταν η Βουλή ψήφισε τον νόμο για την Τ.Α. με τις παράξενες συνενώσεις και άλλες ιδιοτελείς σκοπιμότητες. Ήθελα να πω ότι οι μεγάλες σκοπιμότητες, που είχαν επιβάλει μερικές διευθετήσεις στη μεταρρύθμιση θα είχαν άσχημες συνέπειες για την κοινωνία και για τους πολίτες, αλλά αυτό θα φαινόταν με τον καιρό και τις εξελίξεις. Τώρα «ο φούρνος άρχισε να φέρνει την πυρά».
Οι συνενώσεις δήμων, η διατήρηση ανεξάρτητων δήμων, ο αριθμός των δήμων πέντε, είκοσι, δέκα, δεκαπέντε, η αχρείαστη δημιουργία δημοτικών διαμερισμάτων με αντιδημάρχους για να εξυπηρετηθούν κομματικά στελέχη και παράγοντες, ο τρόπος εκλογής των δημοτικών συμβούλων και άλλα πολλά, που έγιναν στο παζάρι των κομματικών εξυπηρετήσεων και ισορροπιών θα έχουν συνέπειες, που θα φανερώνονται με το πέρασμα του χρόνου.
Τώρα είμαστε απλώς στις αρχικές διεργασίες για εφαρμογή της μεταρρύθμισης που θα γίνει το 2024. Και όμως ο φούρνος άρχισε να φέρει τις πρώτες πυράες. Ξεκίνησαν από δύο δήμους στην επαρχία Αμμοχώστου, που ο επαρχιακός της δήμος είναι κατεχόμενος. Οι τοπικοί δήμοι πάντα είχαν μεταξύ τους αντιζηλίες και αντιπαραθέσεις, ακόμα και για προσωπικούς λόγους.
Το μεγάλο αγκάθι της αντιπαράθεσης είναι ποιος δήμος είναι ο Επαρχιακός. Φυσικά είναι παραδεκτό γεγονός, ότι ο μεγαλύτερος Δήμος είναι ο Δήμος Παραλιμνίου, που από το 1974 ανέλαβε την πρωτοβουλία, τουλάχιστον στον πολιτιστικό τομέα, να συντηρήσει την παράδοση της κατεχόμενης Αμμοχώστου, μέχρι την ημέρα της απελευθέρωσης και της επιστροφής. Ο Δήμος Παραλιμνίου δεν ήθελε να παραμερίσει τον Δήμο Αμμοχώστου. Μάλιστα διακήρυσσε ότι θεωρούσε και θεωρεί την Αμμόχωστο ως το διοικητικό, το πολιτιστικό, το εκπαιδευτικό, το αθλητικό και το οικονομικό κέντρο της Επαρχίας. Στόχος ήταν να συνεχίζει προσωρινά την παράδοση και τις δραστηριότητες του Δήμου της Αμμοχώστου, ώστε να διατηρεί ζωντανή την παρουσία του στα χρόνια της κατοχής της πόλης.
Έτσι από τη δεκαετία του 1970 άρχισε να διοργανώνει στον Πρωταρά τη Γιορτή του Κατακλυσμού που γινόταν στη Γλώσσα Αμμοχώστου, με την ονομασία Κατακλυσμός Αμμοχώστου και στο Στάδιο Παραλιμνίου τα Ανθεστήρια Αμμοχώστου που διοργανώνονταν στο Στάδιο ΓΣΕ. Στις εκδηλώσεις αυτές κύριος προσκεκλημένος ήταν ο δήμαρχος Αμμοχώστου, ως οικοδεσπότης των εκδηλώσεων. Στο Παραλίμνι άρχισε και τη λειτουργία του παράρτημα του ΓΣΕ Αμμοχώστου στο Στάδιο Παραλιμνίου. Το ίδιο ενεργούσε σε όλες τις περιπτώσεις για να διατηρείται ζωντανή η παράδοση και το όνομα της κατεχόμενης πόλης.
Το Νοσοκομείο που κτίστηκε στο Παραλίμνι ονομάστηκε Νοσοκομείο Αμμοχώστου. Η Κυβέρνηση έκτισε κτίριο για την Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου. Πριν λίγους μήνες άρχισε και τη λειτουργία του το νέο κτίριο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Το Κτηματολόγιο Αμμοχώστου, και άλλες δημόσιες υπηρεσίες στεγάζονται στο Παραλίμνι. Η αμφισβήτηση του Παραλιμνίου ως προσωρινού επαρχιακού κέντρου της επαρχίας Αμμοχώστου άρχισε, όταν άρχισαν οι προσωπικές αντιζηλίες, που τις δημιούργησε η μεγάλη οικονομική ανάπτυξη όλης της ελεύθερης Αμμοχώστου. Είναι οι ίδιες αντιζηλίες και σκοπιμότητες που εμπόδισαν τη συνένωση των δήμων και τη δημιουργία ενός δήμου στην ελεύθερη Αμμόχωστο, που θα έλυε όλα τα προβλήματα των αντιζηλιών.
Η επαρχιακή ιδιότητα του Δήμου Παραλιμνίου
Το επίσημο κράτος, είτε με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, είτε με νόμο η Βουλή θα πρέπει να επισημοποιήσει και να θεσμοθετήσει την πρωταρχική επαρχιακή ιδιότητα του Δήμου Παραλιμνίου, που ήταν η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων και που κανένας δεν την αμφισβητούσε τις πρώτες δεκαετίες μετά την εισβολή και την κατοχή της Αμμοχώστου.
Η φυσική έδρα του Επαρχιακού Συμβουλίου είναι το Παραλίμνι. Αυτό είναι η φυσική εξέλιξη, που δεν μπορούν να την αλλάξουν οι αντιζηλίες, οι σκοπιμότητες και άλλες επιδιώξεις. Ο Πρόεδρος του Επαρχιακού Συμβουλίου μέχρι τις εκλογές πρέπει να είναι ο Δήμαρχος Παραλιμνίου, εκτός αν ο ίδιος δεν ενδιαφέρεται και τότε μπορεί να γίνει υπόδειξη άλλου. Ο Δήμαρχος Παραλιμνίου μπορεί να δεχτεί άλλο πρόσωπο ως πρόεδρο του Ε.Σ. Δεν έχει όμως δικαίωμα αποδεχθεί την ανακήρυξη άλλου δήμου ως Επαρχιακού. Στο μέλλον ο Πρόεδρος του Επαρχιακού Συμβουλίου θα εκλέγεται με τις δημοκρατικές διαδικασίες, που προβλέπει ο νόμος. Αλλά από όποια κοινότητα και να εκλέγεται ο Πρόεδρος, θα έχει ως προσωρινή έδρα του το Παραλίμνι, ώς την απελευθέρωση. Γιατί η μόνιμη έδρα του θα είναι η Αμμόχωστος, πράγμα που πρώτος αναγνωρίζει ο Δήμος Παραλιμνίου. Αυτή η φιλοσοφία ήταν το κίνητρο του Δήμου Παραλιμνίου, όταν από τον πρώτο χρόνο της προσφυγιάς αποφάσισε να συντηρήσει την παράδοση και τις επαρχιακές εκδηλώσεις του Δήμου Αμμοχώστου. Όχι για να τις οικειοποιηθεί, αλλά για να τις διατηρήσει ζωντανές. Όπως ζωντανή διατηρεί και την άποψη, ότι η Αμμόχωστος είναι το πνευματικό, το εκπαιδευτικό, το οικονομικό, το αθλητικό και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας. Το Παραλίμνι είναι ο φυσικός και προσωρινός αντικαταστάτης αυτού του κέντρου. Κάθε άλλη σκέψη είναι ιδιοτελής και εξυπηρετεί άλλες σκοπιμότητες. Φυσικός προσωρινός αντικαταστάτης της Αμμοχώστου είναι το Παραλίμνι, ώς την απελευθέρωσή της. Κάθε άλλη σκέψη είναι πολιτική, κομματική ή προσωπική αλχημεία.
