Πριν περίπου ενάμιση χρόνο το δίδυμο της Γενικής Εισαγγελίας –Γενικός και Βοηθός– έχοντας ενώπιόν τους την υπόθεση των αστυνομικών που ασχολήθηκαν με τις εξαφανίσεις των πέντε γυναικών και δύο παιδιών που δολοφονήθηκαν από τον Νίκο Μεταξά, αποφάνθηκαν πως δεν καταδεικνύεται να υπήρξε «ένοχη διάνοια».
Ναι μεν, όπως εξήγησαν, «υπήρξε εκ πρώτης όψεως παραμέληση καθήκοντος ή πλημμελής εκτέλεση καθήκοντος η οποία ενδεχομένως να συνέδραμε στις σοβαρές συνέπειες που επήλθαν», αλλά… Και το αλλά το εξηγεί η νομολογία: «Λάθος, έστω και σοβαρό, αβλεψία, βλακεία, ανεπάρκεια ή ανικανότητα, δεν ικανοποιούν το επίπεδο της αλόγιστης πράξης που απαιτείται για στοιχειοθέτηση του αδικήματος της Παραμέλησης Υπηρεσιακού Καθήκοντος (άρθρο 134 του Ποινικού Κώδικα)».
Λίγους μήνες μετά είχαν να αποφανθούν αν ο τέως Επίτροπος Εθελοντισμού, Γιαννάκης Γιαννάκη, όφειλε να επιστρέψει τους μισθούς που εξασφάλισε από το κράτος με πλαστό πτυχίο και παραποιημένους σχολικούς βαθμούς. Κι ενώ η Αστυνομία εισηγήθηκε όπως προσαφθούν κατηγορίες για απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες ενέργειες, ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας έκρινε πως τέτοιες κατηγορίες δεν στέκουν γιατί δούλευε ο άνθρωπος και τα λεφτά που κέρδιζε, έστω και με ψέμα, ήταν το μεροκάματο του.
Έχοντας υπόψη τις δύο αυτές γνωματεύσεις, γιατί παραξενεύει η απόφαση για τον Μιχάλη Κατσουνωτό; Τι ανέμεναν οι Άννα Αριστοτέλους και Αθηνά Δημητρίου, οι οποίες κατήγγειλαν τον τότε διευθυντή της ΥΚΑΝ για τηλεφωνικές επαφές με φυλακισμένο στο πλαίσιο των οποίων ζήτησε να εξευρεθεί βίντεο με προσωπικές στιγμές των δύο τους, ώστε να τις κάψει, όπως είχε πει; Στη συγκεκριμένη υπόθεση, η επίκληση της ανεπάρκειας, ενδεχομένως να αποτελούσε λίβελλο, οπόταν επικαλέστηκαν (Γενικός και Βοηθός) το δημόσιο συμφέρον. Χωρίς να αμφισβητούν τα πορίσματα του ποινικού ερευνητή σύμφωνα με τα οποία «ο κ. Κατσουνωτός πιθανόν να διέπραξε το αδίκημα της κατάχρησης εξουσίας με βάση την πρώτη παράγραφο του άρθρου 105 του Ποινικού Κώδικα και το αδίκημα της συνωμοσίας με βάση το άρθρο 373 του Ποινικού Κώδικα, που αποτελούν πλημμελήματα και τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης μέχρι και δύο χρόνια ή με χρηματική ποινή €2.562», αποφάνθηκαν πως «δεν στοιχειοθετείται οποιοδήποτε αδίκημα διαφθοράς εκ μέρους του κ. Κατσουνωτού, με την έννοια ότι αυτός δεν απέβλεπε σε κέρδος». Κι αφού δεν απέβλεπε σε κέρδος, δεν θα εμπορευόταν ας πούμε το βίντεο που ζητούσε αλλά θα το χρησιμοποιούσε για ίδιον όφελος, δεν στοιχειοθετείται αδίκημα.
Υπάρχει ακόμα κανείς που ελπίζει ή πιστεύει στην αντικειμενικότητα και ανεξαρτησία της Γενικής Εισαγγελίας;
