Αν υπάρχει ένας άνθρωπος που, μέσα του τουλάχιστον, χαμογελά βαθιά τις τελευταίες μέρες, αυτός μάλλον πρέπει να είναι ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι που, από δημοφιλής κωμικός ηθοποιός, όπως κάπως περιπαικτικά τον έλεγαν οι δήθεν σοβαροί, φαίνεται πως, εξ ανάγκης έστω, εξελίχτηκε σε πραγματικό ηγέτη. Ή, όπως είπε και η Κριστιάν Αμανπούρ του CNN, σε «σύμβολο της ουκρανικής αντίστασης».
> Η επίσκεψη-αστραπή την περασμένη Τετάρτη στην Ουάσινγκτον του Ζελένσκι, που σίγουρα είναι το πρόσωπο της Εβδομάδας (για το περιοδικό Τάιμ ΚΑΙ Πρόσωπο της Χρονιάς), έδειξε ότι μπήκαμε σε μια εποχή που σηματοδοτεί πολλές αλλαγές, σε αρκετά επίπεδα. Ενδεικτικά, οι σχέσεις με συμμάχους μας και μη, ο αναβαθμισνένος δυναμικά ρόλος της Αμερικής, η συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η επικίνδυνη ενδυνάμωση λαϊκιστών και ρατσιστών ηγετών, και άλλα πολλά.
> Από την επίσκεψη Ζελένσκι στην Ουάσινγκτον, τα περισσότερα διεθνή ΜΜΕ πρόταξαν τα λόγια του Ζελένσκι στο Κονγκρέσο, ότι η νέα βοήθεια του πακέτου των 1,85 δισ. δολαρίων από τις ΗΠΑ, που περιλαμβάνει και το αμυντικό πυραυλικό σύστημα των Πάτριοτ που θα είναι σημαντική, από αέρος, ενίσχυση της Ουκρανίας, «μην το δείτε ως φιλανθρωπία, αλλά ως επένδυση στην παγκόσμια ασφάλεια και στη Δημοκρατία».
> Από την πρώτη αντίδραση από το Κρεμλίνο, κρατάμε τη σαφή οργή του για την ουσία, αλλά και τον ισχυρό συμβολισμό της επισκεψης Ζελένσκι στην Αμερική η οποία, σύμφωνα με τη Ρωσία, «δεν θα οδηγήσει σε διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα». Αυτή είναι η κομψή, διπλωματική μετάφραση της οργής του Πούτιν.
> Ο Ζελένσκι λοιπόν, που σε περίπου 300 μέρες, από δημοφιλής κωμικός ηθοποιός και, για αρκετούς βιαστικούς, καραγκιόζης, μετεξελίχθηκε σε πραγματικό ηγέτη σε «σύμβολο της ουκρανικής αντίστασης». Από την έναρξη του πολέμου, μεταμορφώθηκε, θαρρείς, σε άλλον άνθρωπο. Ήταν το πρόσωπο της βαλλόμενης χώρας του στον έξω κόσμο. Απευθύνθηκε σε αμέτρητα κοινοβούλια ανά την υφήλιο. Μίλησε και στον δικό μας εδώ, στην Ελλάδα, όπου μεταξύ άλλων μας παρουσίασε και τον ελληνικής καταγωγής μαχητή των Αζόφ, Μιχάλη. Που εμείς, πάλι εξ αποστάσεως και πάντα εκ του ασφαλούς, εκφράσαμε την πρόχειρα και πολιτικά άσχημα χρωματισμένη άποψή μας.
> Και ταυτόχρονα, ενώ εμείς γεμίσαμε αράδες, ραδιοκύματα και τηλεπαράθυρα φλυαρώντας φτηνά, ο Μιχάλης σκοτώθηκε αμυνόμενος, πολεμώντας για να σώσει την ιδιαίτερη πατρίδα του, και λίγο και δική μας πατρίδα, τη Μαριούπολη.
> Στην προσφώνησή του στην κοινή συνέντευξη Τύπου, ο Μπάιντεν διάβαζε από κείμενο, και ήταν στιγμές που έχανε και μπέρδευε τα λόγια του. Απαρίθμησε με λεπτομέρειες και με αριθμούς ποιες βοήθειες παρέχουν η Αμερική και οι σύμμαχοί της στην Ουκρανία. Πόσα λεφτά έχουν ξοδευτεί για αυτήν τη βοήθεια. Ακόμα και πόσα φάρμακα έχουν διατεθεί. Δεν ξέρω αν έπρεπε κάποιος που βοηθά να θυμίζει πόσο του κοστίζει και πόσο βοηθά…
> Ένας πραγματικός και δυνατός ηγέτης, για μένα, δεν θα απαριθμούσε, ούτε και θα κοστολογούσε τη βοήθειά του σε ένα εμπόλεμο κράτος και έθνος.
> Ο Μπάιντεν αναφέρθηκε στην προμήθεια του αμυντικού πυραυλικού συστήματος των Πάτριοτ. πάρει καιρό να ολοκληρωθεί η απαραίτητη εκπαίδευση των Ουκρανών στρατιωτικών, αλλά σίγουρα αυτό το σύστημα, είπε, θα ενισχύσει την αεράμυνα των Ουκρανών.
> Υπογράμμισε αρκετές φορές ο Μπάϊντεν ότι oi Πατριοτ είναι αμυντικό πυραυλικό σύστημα.
