ΜΑΚΡΙΑ από τα φώτα της δημοσιότητας πραγματοποιήθηκε προ ημερών τριμερής συνάντηση στις Βρυξέλλες, λίγο μετά τη Σύνοδο Κορυφής, ανάμεσα στους διπλωματικούς συμβούλους των ηγετών Ελλάδας, Τουρκίας και Γερμανίας. Πρόκειται για ένα σχήμα, των τριών πλευρών, το οποίο συναντήθηκε και στο παρελθόν με τη συνάντηση εκείνη στο Βερολίνο να είχε την ίδια ατζέντα. Δεν υπήρξε τότε αποτέλεσμα η πρωτοβουλία της Γερμανίας. Η νέα αυτή προσπάθεια στόχευε πρωτίστως να δημιουργηθούν δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας. Οι τρεις διπλωματικοί σύμβουλοι των Μητσοτάκη, Ερντογάν και Σολτς (Άννα Μαρία Μπούρα, Ιμπραχίμ Καλίν και Γενς Πλέτνερ), συναντήθηκαν καθώς είναι κοινή διαπίστωση πως αυτοί οι δίαυλοι, που διαχρονικά υπήρχαν σήμερα επί της ουσίας δεν υφίστανται. Οι Διερευνητικές επαφές έχουν μπει στον «πάγο» (η τελευταία συνάντηση έγινε τον Φεβρουάριο στην Αθήνα).
Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ των επαφών, αυτών των συναντήσεων, όπως εκείνη των Βρυξελλών, που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Παρασκευή, αλλά και οι απευθείας μεταξύ Αθηνών και Άγκυρας σε διμερές επίπεδο, είναι πρόδηλη. Είναι αναγκαίες και απαραίτητες οι επαφές. Φτάνει να αποδίδουν. Είναι χρήσιμες, φτάνει η κατοχική Τουρκία να μη συνεχίζει παράλληλα και ταυτόχρονα τις προκλήσεις κατά της Ελλάδος και της Κύπρου. Φτάνει να μη χρησιμοποιεί τις επαφές αυτές για να επιβάλλει διά της ισχύος νέα τετελεσμένα. Μόλις τις προάλλες ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωνε πως οι τουρκικοί πύραυλοι Tayfun μπορούν να… φθάσουν στην Αθήνα. Είχε προειδοποιήσει την Αθήνα πως η εμβέλεια του πυραύλου, μπορεί να φτάσει τα 1.000 χιλιόμετρα κι αυτό θα πρέπει να την «τρομάζει». Η κατοχική Τουρκία είναι μονίμως σε επιθετική διάταξη και ενίοτε επικαλείται για να «καλυφθεί» τους εξοπλισμούς της Ελλάδος.
ΕΙΝΑΙ προφανές πως η συνάντηση των Βρυξελλών μπορεί να ανοίξει -ξανά- ένα δίαυλο επικοινωνίας. Αλλά δεν μπορεί να αναφέρει κανείς πως θα ξεκινήσει τελικά ένα διάλογος. Ο δρόμος μέχρι την έναρξη συνομιλιών είναι μακρύς και αβέβαιος καθώς για να επιτευχθεί τούτο πρέπει να το επιτρέπει και το περιβάλλον, το κλίμα. Θα πρέπει να εκτονωθεί η ένταση.
ΘΑ πρέπει να σημειώσουμε και το εξής: Σίγουρα οι κρίσεις αντιμετωπίζονται καλύτερα όταν υπάρχουν κανάλια επικοινωνίας. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οι δίαυλοι επικοινωνίας θα υπάρχουν μόνο για να εξυπηρετούνται οι σχεδιασμοί της κατοχικής Τουρκίας. Χρειαζόμαστε διάλογο που να έχει στόχο και αποτέλεσμα. Αυτό είναι σαφές και ξεκάθαρο.
