Λίγες μόνο μέρες έμειναν για την επιστροφή χιλιάδων μαθητών στα σχολεία τους μετά από τις διακοπές των Χριστουγέννων. Λίγες μέρες για την έναρξη των εξετάσεων του πρώτου τετραμήνου, στις οποίες θα ριχθούν οι μαθητές όλων των τάξεων Γυμνασίου, Λυκείου και Τεχνικών Σχολών. Ο θεσμός, ο οποίος εδώ και χρόνια έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων, επεκτείνεται φέτος για πρώτη φορά στο γυμνασιακό κύκλο, με τα παιδιά που φοιτούν σε όλες τις τάξεις του να παίρνουν το βάπτισμα του πυρός.
Κι ενώ διάφοροι φορείς εναποθέτουν τις ελπίδες τους για ενδεχόμενες αλλαγές σε αυτόν τον επίμαχο –και ομολογουμένως συγκρουσιακό- θεσμό (είτε ακόμη και για την κατάργησή του) όταν επαναλειτουργήσει η Βουλή μετά τις επικείμενες προεδρικές εκλογές, εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς συνεχίζουν να χτυπάνε καμπανάκι στο υπουργείο Παιδείας για στρεβλώσεις, αδυναμίες και προβληματικά σημεία που εντοπίζουν μέσα σε αυτή τη διαδρομή του διαβάσματος και της προετοιμασίας ενόψει της εξεταστικής διαδικασίας.
Όποια κι αν είναι η κατάληξη εκείνου του νέου διαλόγου –εάν φυσικά αυτός αρχίσει τον ερχόμενο Μάρτιο– η πραγματικότητα είναι μία. Κι αυτή καταδεικνύει ότι όσο καλή ιδέα και να ήταν ή και να είναι για κάποιους το μοίρασμα της ύλης ανά τετράμηνο και η αποφόρτιση μαθητών δίνοντάς τους μια δεύτερη ευκαιρία για βελτίωση βαθμών στο δεύτερο τετράμηνο, τα δύσκολα σημεία που υπήρχαν και εξ αρχής δεν διορθώθηκαν -αντιθέτως παρατηρήθηκε επιμονή από πλευράς υπουργείου Παιδείας, κυρίως με την εφαρμογή του θεσμού εν μέσω της πανδημίας- δεν άφησαν την εξεταστική διαδικασία να κυλήσει ομαλά, να εμπεδωθεί σε εκπαιδευτικούς και μαθητές και φυσικά να εξυπηρετήσει τους αρχικούς της στόχους. Γιατί ακόμη και να δεχτούμε τη θέση του Υπουργείου περί θετικών αποτελεσμάτων όπως αυτά είχαν προκύψει κατά την περσινή σχολική χρονιά που στην εξεταστική διαδικασία είχαμε και τη συμμετοχή των τελειόφοιτων μαθητών, δεν παύει η όλη κατάσταση να δημιουργεί προβλήματα. Αρκεί μόνο να επισημάνουμε –ας πάμε μερικά χρόνια πίσω, όταν διαφημιζόταν από το υπουργείο Παιδείας ο θεσμός των τετράμηνων εξετάσεων και τα οφέλη που αυτός θα είχε σε μαθητές αλλά και γενικότερα στο δημόσιο σχολείο– ότι με στόμφο εστίαζαν στην καταπολέμηση της παραπαιδείας. Εντάξει, δεν μιλούσαν για πάταξη αλλά ούτε λίγο, ούτε πολύ, πρότασσαν το επιχείρημα ότι με μοιρασμένη ύλη ανά τετράμηνο και άρα μειωμένο όγκο εργασίας, τα παιδιά δεν θα είχαν ανάγκη να τρέχουν σε φροντιστήρια σπαταλώντας πολύτιμο χρόνο από άλλες δραστηριότητες και επιβαρύνοντας κατά πολύ το μηνιαίο οικογενειακό προϋπολογισμό (άλλος βραχνάς κι αυτός για χιλιάδες νοικοκυριά).
Όπως είναι τα πράγματα σήμερα –κι αυτό δεν το λέμε εμείς, αλλά οι χιλιάδες των πρωταγωνιστών αυτής της κατάστασης, εκπαιδευτικοί, γονείς, μαθητές– η ύλη σε αρκετά μαθήματα φαίνεται να στρεσάρει αντί να χαλαρώνει καθώς υπάρχει ο ισχυρισμός ότι αυτή δεν έχει αντιστοιχία στον πραγματικά ωφέλιμο διδακτικό χρόνο. Αποτέλεσμα είναι πολλά σχολεία να τρέχουν να προλάβουν το τρένο για να φτάσουν στις εξετάσεις έστω και με μια απλή αναφορά σε σημαντικά κεφάλαια. Οπόταν, η λύση χιλιάδων παιδιών είναι και πάλι τα φροντιστήρια. Αυτό από μόνο του έπρεπε να είχε θορυβήσει το Υπουργείο, αν μη τι άλλο, γιατί αμφισβητείται η δουλειά που γίνεται στο δημόσιο σχολείο. Αυτό που οφείλει να προστατέψει.
Σημαντικό κεφάλαιο η ύλη και πώς αυτή κατανέμεται και πώς διδάσκεται ανά τετράμηνο. Ας αρχίσουν από αυτόν τον πυλώνα. Να τον εξετάσουν με λογική και σύνεση, μπας και κυλήσει η υπόλοιπη διαδικασία προς όφελος των παιδιών. Έστω και τώρα, περιμένοντας φυσικά να δούμε εάν η Πολιτεία ανοίξει σύντομα και πάλι το κεφάλαιο «εξετάσεις τετραμήνων».
