Για λίγες μέρες το Netflix παραμερίστηκε αφού η πραγματικότητα ήταν πιο ενδιαφέρουσα, αλλά ταυτόχρονα η πλατφόρμα βρήκε ακόμα ένα ωραίο story για ένα νέο ντοκιμαντέρ σύντομα στις οθόνες μας.
Νέα, ωραία, πολιτικός στα υψηλά δώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο ωραίος, νέος, βοηθός και σύντροφος της πιάστηκαν με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε βαλίτσες, προϊόν χρηματισμού από το Κατάρ ως αντάλλαγμα της ωραιοποίησης του Εμιράτου για τις εργασιακές συνθήκες κάτω από τις οποίες έγιναν τα έργα που φιλοξένησαν τους αγώνες του Μουντιάλ. Για τα οποία, σύμφωνα με όσους δεν χρηματίστηκαν, πέθαναν κάποιες χιλιάδες Ασιάτες (κυρίως) εργάτες. Κάπου 6500, λένε στοιχεία που δεν μπορούν να διασταυρωθούν.
Το τελευταίο κεφάλαιο θέλει τον άντρα να παίρνει πάνω του όλη την ευθύνη και να παρακαλεί να αφεθεί ελεύθερη η σύντροφος του («η οποία δεν γνώριζε τίποτα για τις δραστηριότητες του») ώστε να φροντίσει το παιδί τους να μην μείνει στους πέντε δρόμους. Κάπου εκεί, με αυτήν την happy εξέλιξη –του άντρα που γίνεται θυσία για τη γυναίκα και το παιδί του- αλλάζουμε κανάλι κι από τα ειδησεογραφικά περνάμε ξανά στο Netflix που αυτές τις μέρες έχει νέα σειρά ξεκατινιάσματος Χάρι και Μέγκαν κατά της βασιλικής οικογένειας της Αγγλίας.
Μπερδεμένοι μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλασίας και ταυτόχρονα αποχαυνωμένοι, παρακολουθούμε τους θεσμούς να γκρεμίζονται ο ένας μετά τον άλλο. Από τις βασιλείες μέχρι τις δημοκρατίες. Ωστόσο, δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών. Η Εύα Καϊλή δεν ήταν παρά μια όμορφη φοιτήτρια όταν πλασαρίστηκε σε κάποιο ψηφοδέλτιο, αρχικά δημοτικών εκλογών όπου εκλέγηκε πανηγυρικά αφήνοντας πίσω της καταξιωμένες προσωπικότητες. Στη συνέχεια, εκμεταλλευόμενα τα κόμματα τη δημοτικότητα της, την αξιοποίησαν στις βουλευτικές εκλογές με τους ψηφοφόρους να επιλέγουν την ομορφιά, την φρεσκάδα των 24 χρόνων, το lifestyle. Η Εύα Καϊλή κι η κάθε Εύα της πολιτικής, δεν προέκυψαν από παρθενογένεση. Όπως λέει κι ο Ανδρέας Θεμιστοκλέους για το άτομο του, την επέλεξαν οι ψηφοφόροι. Όπως και πολλούς άλλους, ένας εκ των οποίων ο Γερμανός ο Μάρτιν Σόνεμπορν, την περίπτωση του οποίου θυμίζει το Bloomberg. Σατιρικός στο επάγγελμα, πραγματοποίησε μια καμπάνια που περιελάμβανε το αίτημα για επανεισαγωγή κανονισμού της ΕΕ για την καμπυλότητα του αγγουριού. Βάσει τέτοιων επιχειρημάτων, για το χάζι, βρέθηκε στην Ευρωβουλή.
Όταν ψηφίζουμε για το χάζι, για να εκδικηθούμε το σύστημα, βάσει επιφανειακών προσόντων, νιότης, ομορφιάς, ευφράδειας, διαφορετικότητας…, ας μην εκπλησσόμαστε για την κατάντια στην οποία έχει περιέλθει η δημόσια ζωή. Άμοιροι ευθυνών δεν είμαστε. Ούτε οι πολίτες, είτε ψηφίζουμε είτε απέχουμε δηλώνοντας υπεράνω, ούτε τα κόμματα που καταρτίζουν ψηφοδέλτια πασπαλίζοντας τα με χρυσόσκονη.
