Ξεχάσαμε την ιστορία μας, ξεχάσαμε τις ιερές μας υποχρεώσεις. Απαρνηθήκαμε το τεράστιο χρέος στα παιδιά μας, στο μέλλον τους. Ιδού η αιτία της κατάντιας μας. Δεν υπάρχει Βενιζέλος να αντιδράσει. Δεν υπάρχει Πλαστήρας να στήσει απόσπασμα στο Γουδί. Απομένει η μνήμη της ιστορίας. Η ιερή υποχρέωση της ελευθερίας. Ας μαζέψουμε τα μυαλά μας. Ας επιστρατεύσουμε την συνείδησή μας για να σωθούμε. Να λευτερωθούμε.
Απευθύνομαι στους απερχομένους και στους επερχομένους. Ακόμα και στους κερδοσκόπους που κερδίζουν δαπάναις φορολογουμένων και τους λέω πως δεν θα γλυτώσουν από την επιδρομή που ετοιμάζουν λυσσαλέα οι Τούρκοι.
Κι ενώνω την φωνή μου με τις φωνές όσων πέθαναν για μας και φωνάζω: Επί τέλους γιατί να γονατίζουμε μπροστά στον κατακτητή και τα όργανα του; Ας γονατίσουμε μπροστά στη χαράδρα του Μαχαιρά, στη θυσία του Πενταδακτύλου, στο στίβο της σκυταλοδρομίας του Αχυρώνα, στην κρεμάλα.
Να αντιδρούμε στο καθημερινό υβρεολόγιο του σουλτάνου. Επαναλαμβάνει με κακεντρέχεια τα ουρλιαχτά των όχλων του 1453, του 1570. Νομίζει πως τρομοκρατεί με το να υποδύεται τον Ουρβανό και με την μπομπάρδα του πανικόβαλλε την πολιορκούμενη Πόλη. Κι εμείς ακολουθούμε την πικρή συμπεριφορά των Ελλήνων, που η Ελένη Αρβελέρ οικτίρει σαν το μόνο έθνος που δεν απελευθέρωσε την πρωτεύουσά του επί 569 χρόνια. 48 τώρα χρόνια δεν λευτερώσαμε την Κερύνεια, την Καρπασία, την Αμμόχωστο, τη Μεσαορία, τη Μόρφου.
Ανάπηρη η ψυχή μας μπροστά στο προκλητικό μέγα χρέος. Και γεννάται το ερώτημα αν οι εχθροί βρήκαν το φαρμάκι που
θα εξοντώσει τους Έλληνες, όπως εκφραστικά προειδοποιεί
ο Νίτσε: «Όλοι ψάχνουν το δηλητήριο που θα εξοντώσει τους Έλληνες»!
Κι αν ο εχθρός εξόντωσε τη νεολαία που γκρέμιζε κάστρα σκλαβιάς με τις ουρανομήκεις βροντές των απαιτήσεων. Διότι οι τρισένδοξοι νέοι που κραύγαζαν την Ένωση και πολεμούσαν και πέθαιναν στα πεδία της ΕΟΚΑ, τώρα δεν τραβούν στη νίκη, αλλά σβήνουν στα σκοτάδια των μεσονυκτίων και εμετούν στα κατώγια…
Επί τέλους ας ακούσουμε τις βροντερές άγιες φωνές του Γρηγόρη από τη Λύση, του Κυριάκου από το Παλαιχώρι, του Ευαγόρα από την Πάφο, του Σταύρου από τη Γιαλούσα, του Ανδρέα, του Χρίστου, των 108 πεσόντων τις μάχες όσων έδωσαν τη νιότη τους για την πατρίδα, για μας, για τα παιδιά μας. Κι ας στρέψουμε τις ματιές μας στον Απόστολο Ανδρέα, στον Αρχάγγελο, στον Άγιο Νικόλαο, στην Αγία Ζώνη, στον Άγιο Μάμα. Κι ας σταθούμε σε προσοχή στη γραμμή της τουρκικής κατοχής κι ας αντικρίσουμε κατάματα εκείνους που στέκουν ακίνητοι εκεί και περιμένουν να μετρήσουν την ανθρωπιά μας προτείνοντας το σχοινί της κρεμάλας, μέτρο αξίας του ανθρώπου. Τον Δράκο, τον Καραολή, τον Ζάκο, τον Παναγίδη, τους αγίους της ιστορίας μας και της τιμής μας.
Κι ας βρούμε τη στράτα μας τραγουδώντας τον Ύμνο της Ελευθερίας μας κι ας αφήσουμε τους παιάνες της δόξας να μεσουρανήσουν εκεί που οι ήρωες μας καρτερούν το άκουσμα πως ζούμε κι αγωνιζόμαστε για τους νεκρούς, τους ζωντανούς, την αιώνια ελληνική πατρίδα.
* Πρόεδρος των Συνδέσμων Αγωνιστών ΕΟΚΑ
