Πάλι πνιγόμαστε σε ένα ποτήρι νερό ως Κύπρος καθώς Λονδίνο και Ουάσινγκτον έχουν βάλει Κύπριους αλλά και εταιρείες στην Κύπρο σε λίστα κυρώσεων στο πλαίσιο ενός αδυσώπητου οικονομικού πολέμου κατά της Ρωσίας. Το ότι αυτό θα έφτανε μέχρις εδώ το κυνηγητό Εγγλέζων και Αμερικανών έπρεπε να το γνωρίζουν όλοι και κυρίως η κυβέρνηση, από τη στιγμή που είναι τοις πάσι γνωστό ότι η Κύπρος επί Αναστασιάδη έπαιξε και στις οθόνες του πλανήτη στo “The Laundromat” με την Μέριλ Στριπ, αλλά και τα «Χρυσά διαβατήρια» του Al Jazeera ως επίσης και το Pandora Papers με τον Πρόεδρο να περιλαμβάνεται στη λίστα των ηγετών εκείνης της τεράστιας δημοσιογραφικής αποκάλυψης εκατομμυρίων σελίδων. Από όλα αυτά η σημερινή κυβέρνηση θα έπρεπε να γνώριζε ότι θα κληρονομήσει ένα γκρίζο έως και μαύρο πακέτο, με λογαριασμό που κάποιος θα πρέπει να πληρώσει και δεν θα είναι άλλος από το δύστυχο πολίτη αυτού του κράτους. 

Τώρα το να ακούμε τους μεν να λένε έτσι και τους δε γιουβέτσι μοιάζει με παραδοχή βλακείας από μια ιδιοφυία, γι’ αυτό ας δούμε τη μεγάλη εικόνα κι ας αφήσουμε τα υπουργεία εξωτερικών και οικονομικών και τις πρεσβείες να ασχολούνται με τις κυρώσεις. 

Η μεγάλη εικόνα είναι ο μεγάλος πόλεμος ο οποίος προετοιμάζεται από τα γεγονότα όπως αυτά εξελίσσονται από τους μεγάλους παίκτες του πλανήτη. Κινούνται άνευ αιδούς και μόνο γνώμονα την ισχύ τους πολεμική και οικονομική. Γιατί επιβάλλουν κυρώσεις σε Κύπριους και κυπριακές εταιρείες που έχουν σχέση με ρωσικά κεφάλαια; Επειδή έχουν το όπλο δια του οποίου μπορούμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι να εμπορευόμαστε για να βιοποριζόμαστε! Το όπλο που δεν είναι άλλο από το δολάριο. Διαφορετικά να μας κόψουν τις συναλλαγές με το δολάριο και θα πάμε πίσω στην εποχή του τροχού. Δεν χρειάζεται να μας το εξηγήσουν. Κραυγάζει από μόνο του.

«Αν εξυπνάκηδες Κύπριοι νομίζατε ότι δεν βλέπατε όταν πηγαινοέρχονταν με τις σακούλες τα ρωσικά εκατομμύρια, στη νήσο Κύπρο, πλανάσθε πλάνην οικτράν». Απλά τώρα οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί θέλουν να αφαιρέσουν την όποια δυνατότητα στους Ρώσους να αποκτήσουν ένα δικό τους όπλο, τύπου δολαρίου. Για να γίνει κάτι τέτοιο πρέπει να υπάρξει ένας συνασπισμός πανίσχυρος που να χρησιμοποιεί ένα άλλο νόμισμα ως όπλο οικονομικό. Δηλαδή να υπάρξει μια αγορά όπως είναι η ευρωασιατική, με τα δισεκατομμύρια των πελατών, όπως π.χ. η ρωσική, η κινέζικη και η ινδική και πέριξ αυτών μια πλειάδα ασιατικών χωρών όπως το Ιράν, Καζακστάν, Κιργιστάν, Πακιστάν, Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν, Αφγανιστάν και άλλες. Σε τέτοιο ενδεχόμενο η ισχύς του απέναντι στρατοπέδου μειώνεται κατά πολύ και σίγουρα μπαίνει σε δεύτερη θέση. Ας «διαβάσουμε», τώρα τα γεγονότα των τελευταίων ημερών για να δούμε πως συνδέονται σημερινές εξελίξεις με ένα μεγάλο πόλεμο που στόχο έχει να μην πετύχει μια ευρωασιατική συμμαχία. 

Την Πέμπτη 20.04.2023, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, πήγε στο Κίεβο μετά από 14 μήνες πολέμου Ουκρανίας-Ρωσίας. Ο Νορβηγός ιστάμενος δίπλα στον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, δήλωσε ότι η θέση της Ουκρανίας είναι στη Συμμαχία, χωρίς όμως να δώσει κάποιον σαφή οδικό χάρτη ένταξης. Ο Ζελένσκι διακήρυξε ότι η Ουκρανία θέλει να της δοθεί πρόσκληση ένταξης στο ΝΑΤΟ τον προσεχή Ιούλιο, στη σύνοδο στο Βίλνιους.

Εκείνοι που μελετούν την ιστορία γνωρίζουν ότι με τη Δύση, ο Γκορμπατσόφ είχε συμφωνήσει ότι θα έριχνε το σκληρό σύνορο Ανατολής-Δύσης αν η τελευταία συμφωνούσε ότι το ΝΑΤΟ δεν θα εκτεινόταν προς ανατολάς. Με την παρέλευση μερικών ετών, από την πτώση του τείχους, το ΝΑΤΟ είχε φτάσει στα σύνορά της Ρωσίας, με την Πολωνία και όλες τις Βαλτικές να εξοπλίζονται με πυραύλους που «κοιτάζουν» τη Ρωσία. Η Μόσχα σε όλους τους τόνους έθεσε όρους για το ζήτημα της Ουκρανίας, όροι που περιφρονήθηκαν από μια υπερφίαλη δυτική λογική, η οποία εκτιμά ότι η αποδυνάμωση της Μόσχας σε ένα καταστροφικό πόλεμο με την Ουκρανία θα ήταν ο προάγγελος για μια επικράτηση στον μεγάλο πόλεμο για την ευρωασιατική αγορά. Εδώ όμως αν δεχθούμε τη θέση της Δύσης ότι στη Μόσχα υπάρχει ένας δικτάτορας ικανός για όλα, θα πρέπει να δεχθούμε και την πιθανότητα να πατήσει και το πυρηνικό κουμπί. Κι εδώ ουδείς με σιγουριά μπορεί να πει ποιο κουμπί ή πόσα κουμπιά. Πάντως η αντίδραση της Μόσχας στην επίσκεψη του Στόλτενμπεργκ στο Κιεβο, ήταν η επανάληψη από το Κρεμλίνο πως ανάμεσα στους σκοπούς του πολέμου που εξαπέλυσε τον Φεβρουάριο του 2022 εναντίον της Ουκρανίας είναι να αποτραπεί η ένταξή της στη δυτική στρατιωτική συμμαχία, πέρα από την «αποστρατιωτικοποίησή της». Στη Μόσχα, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ τόνισε πως η Μόσχα θεωρεί πάντα απειλή την ένταξη της Ουκρανίας στο NATO, που θα έφερνε «σοβαρό, μεγάλο κίνδυνο για τη χώρα μας, για την ασφάλεια της». Πάντως η τελευταία συναφής με το ζήτημα που εξετάζουμε είδηση, μεταδόθηκε από το ιαπωνικό πρακτορείο ειδήσεων Kyodo, το οποίο επικαλούμενο πηγές προσκείμενες στην κυβέρνηση στο Τόκιο, μετάδωσε ότι η Ομάδα των Επτά (G7) πιο βιομηχανικά ανεπτυγμένων χωρών του κόσμου εξετάζει το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε σχεδόν πλήρη απαγόρευση των εξαγωγών στη Ρωσία. Οι Επτά, δηλαδή: ΗΠΑ, Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Καναδάς και Ιαπωνία που θα συναντηθούν τον Μάιο, στη Χιροσίμα, θα αποφασίσουν κατά πόσον θα κλείσουν όλα τα αμπάρια προς τη Ρωσία. Το επόμενο ερώτημα δεν θα είναι περί του επόμενου βήματος της Μόσχας αλλά ποιο θα είναι το επόμενο βήμα της Κίνας.