Μάχη για την εξουσία, επιρροές από ξένες δυνάμεις, πετρέλαιο, λαθρεμπόριο χρυσού και διαμαντιών. Οι μάχες στο Σουδάν που μαίνονται εδώ και δέκα μέρες έχουν βυθίσει τη χώρα στη βία και την αναρχία. Τα θύματα, πολλοί άμαχοι αυξάνονται καθημερινά. Οι πιο τυχεροί, οι ξένοι υπήκοοι απομακρύνονται οι υπόλοιποι απλά ελπίζουν ότι θα καταφέρουν να επιβιώσουν.
Το Σουδάν διολισθαίνει σε ένα ακόμη εμφύλια σύρραξη, που δυστυχώς ήταν αναμενόμενη. Η ταχύτητα με την οποία ξέσπασαν οι μάχες ήταν η πρώτη ένδειξη πως η βία σιγόβραζε εδώ και καιρό και πως οι δύο εμπόλεμες πλευρές προετοιμάζονταν για να συγκρουστούν. Η κατάρρευση της χώρας είναι το αποτέλεσμα μιας σειράς αποτυχιών, συνενοχής και εφησυχασμού από όλους που δεν γνώριζαν ακριβώς τι συνέβαινε και που λανθασμένα υπέθεταν πως η έκρυθμή ειρήνη θα μπορούσε να συνεχιστεί για πάντα. Όμως μια παραστρατιωτική ομάδα, οι Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (RSF), και ο στρατός της χώρας άρχισαν να πολεμούν για το ποιος διοικεί και παγίδευσαν τον σουδανικό λαό ανάμεσά τους.
Η κατάσταση ποτέ δεν ήταν καλή στο Σουδάν. Θα ήταν αφελές να θεωρεί κανείς πως το τέλος της αποικιοκρατίας θα σήμαινε και το τέλος των προβλημάτων. Εμφύλιοι πόλεμοι, αιμοσταγείς δικτάτορες και ξένες παρεμβάσεις έχουν σφραγίσει τη μοίρα της χώρας. Όλα αυτά τα χρόνια δεν έγιναν βήματα εκδημοκρατικοποίησης. Αντίθετα το καθεστώς Μπασίρ που κυβέρνησε για 30 χρόνια μετέτρεψε το πολυπολιτισμικό Σουδάν σε μια ισλαμιστική κοινωνία υπό την κυριαρχία των βορειοαραβικών φιλών της χώρας.
Λίγοι αισιοδοξούν πως αυτή η σύγκρουση θα λήξει σύντομα. Οι επικεφαλής των δύο πλευρών απορρίπτουν κάθε αίτημα για να καταθέσουν τα όπλα και δηλώνουν πως θα συνεχίσουν μέχρι τέλους. Η εξουσία είναι τόσο μεγάλο κίνητρο που επισκιάζει όλα τα άλλα. Είναι για αυτό το λόγο που όλες οι εκεχειρίες που συμφωνήθηκαν τις τελευταίες μέρες αποδείχτηκαν άνευ ουσίας και προτού καλά καλά ξεκινήσουν καταρρέουν.
Καθώς ο ήχος των όπλων διαψεύδει τις ελπίδες για κατάπαυση του πυρός, πολλοί φοβούνται πως ο νέος γύρος συγκρούσεων θα διαρκέσει πολύ περισσότερο, καθώς οι διαφορές των δύο πλευρών αποδεικνύονται πολύ πιο βαθιές και σημαντικές και δεν περιορίζονται ανάμεσα στους δύο πολέμαρχους που ηγούνται των δύο στρατοπέδων. Αν η βία συνεχιστεί μπορεί να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος με εθνοτικά χαρακτηριστικά, ο οποίος ενδεχομένως γρήγορα να μετατραπεί και σε πόλεμο δια αντιπροσώπων μεταξύ ξένων δυνάμεων, που επιθυμούν να έχουν λόγο και παρουσία στο Σουδάν.
