Με κίνδυνο να θεωρηθεί πως έχω κάποιο «κόλλημα» με όσους καταφέρνουν να αγοράσουν σπίτια ή διαμερίσματα (αντίθετα, πάντα χαίρομαι που κάποιοι τα καταφέρνουν), επανέρχομαι στο θέμα της «συζήτησης» για την τροποποίηση του νόμου για τον μειωμένο ΦΠΑ 5%.

Είναι ξεκάθαρο πως όλα τα κόμματα έχουν συμφωνήσει να μην τροποποιήσουν τον νόμο στη βάση των υποδείξεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά στη βάση των υποδείξεων των επιχειρηματιών ανάπτυξης γης και άλλων επαγγελματιών του τομέα των κατασκευών.

Ας κάνουν ό,τι θέλουν, αφού κανείς δεν συγκινείται. Αλλά δεν θα μας κοροϊδεύουν.

«Παίζει» σε εφημερίδες, ιστοσελίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις ότι τάχα κερδίζει έδαφος η «πρόταση του ΔΗΣΥ» να αλλάξει πλήρως το (δεύτερο-τρίτο) νομοσχέδιο που κατέθεσε η Κυβέρνηση για να βρεθεί μια κοινή συνισταμένη, την οποία θα αποδέχεται και η ΕΕ. Τι μας λένε ότι εισηγείται ο ΔΗΣΥ; Αντί να βάλουμε όρια στα εμβαδά και τις αξίες των σπιτιών ή των διαμερισμάτων που θα επωφελούνται με μειωμένο ΦΠΑ (για να μην επωφελούνται μεγάλα και πολυτελή κτίσματα, οι ιδιοκτήτες-αγοραστές των οποίων προφανώς δεν έχουν καμία ουσιαστική ανάγκη τον μειωμένο ΦΠΑ, τα λεφτά από τον οποίο μπορούμε να αξιοποιήσουμε ως κράτος άλλως πως) να πούμε, λέει τάχα ο ΔΗΣΥ, ότι μέχρι τις 350.000 ευρώ ΟΛΟΙ θα πληρώνουν ΦΠΑ 5% αντί 19%. Όποιος θέλει να αγοράσει/κτίσει σπίτι των 500.000 ευρώ (ανεξαρτήτως εμβαδού) να πληρώνει ΦΠΑ 5% για τις 350.000 και 19% για τις 150.000.

Βγήκε και η πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών και μας είπε ότι είναι καλή και ορθολογιστική η πρόταση του ΔΗΣΥ, αλλά -τι κρίμα!- μπορεί να μην τη δεκτεί η κακότροπη ΕΕ. Το Υπουργείο Οικονομικών διαφώνησε, επειδή προβλέπει πως θα διαφωνήσει η ΕΕ. Διότι έχει και η κοροϊδία τα όρια της.

Όμως, η πρόταση αυτή -που συγκρούεται βάναυσα με όσα μας προειδοποίησαν οι Βρυξέλλες για παράβαση της κοινωνικής φιλοσοφίας της Οδηγίας για το ΦΠΑ- δεν είναι του ΔΗΣΥ. Είναι του Συνδέσμου Επιχειρηματιών Ανάπτυξης Γης. Δηλαδή αυτών που καίγονται περισσότερο απ’ όλους να συνεχιστεί το σημερινό καθεστώς, που αποδείχθηκε γιορτή της κατάχρησης και της εξαπάτησης του κράτους και των φορολογουμένων.

Σε δύο πρόσφατα άρθρα της (31/3 και 21/4) για την (απόλυτα θεμιτή) προώθηση των θέσεων του συνδέσμου, η γενική διευθύντρια του Παγκύπριου Συνδέσμου Επιχειρηματιών Ανάπτυξης Γης & Οικοδομών, Μερσίνα Ισιδώρου, ήταν ξεκάθαρη ως προς το τι ζητά ο σύνδεσμος: «Η λύση σε αυτή τη στρέβλωση, μπορεί να δοθεί μόνο μέσα από την εφαρμογή ενός αναλογικού συστήματος, αντίστοιχου με εκείνο που εφαρμόζεται στον φόρο εισοδήματος. Ο μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ να επιβάλλεται δηλαδή, σε ένα συγκεκριμένο όριο αξίας, ενώ για το υπόλοιπο τίμημα να εφαρμόζεται ο κανονικός συντελεστής, χωρίς άλλους περιορισμούς. Η εφαρμογή αυτού του μέτρου μπορεί να διασφαλίσει ότι το σύνολο των Κυπρίων θα έχει τη δυνατότητα (σ.Φ. θεωρητικά) να αποκτήσει την πρώτη του στέγη, χωρίς αποκλεισμούς» (21/4).

Και στις 31/4: «Ο ΦΠΑ θα πρέπει να επιβάλλεται επί της αξίας του ακινήτου και ασφαλώς να είναι αναλογικός, όπως δηλαδή συμβαίνει στη φορολογία εισοδήματος. Μονάδες δηλαδή που ξεπερνούν την αξία που θα αποφασιστεί ως όριο, θα πρέπει να φορολογούνται με τον υψηλό συντελεστή ΦΠΑ, μόνο για το ποσό που υπερβαίνει το όριο αυτό».

Τα κόμματα που εμφανίζονται να βρίσκουν καλή και λογική την πρόταση του ΔΗΣΥ, σε βαθμό που να κερδίζει έδαφος αυτή η «σκέψη», ξέρουν πολύ καλά (όλοι τους) ότι είναι πρόταση των επιχειρηματιών. Και είναι πρόταση που αν τη δεκτούν Κυβέρνηση και ΕΕ, θα συνεχίσουν οι ντιβέλοπερς να κτίζουν σπίτια των 400, 500, 600, 700 χιλιάδων, με προδιαγραφές – πρόκληση για τον φτωχόκοσμο, τους μισθωτούς και τις χιλιάδες των νέων με μηνιαία εισοδήματα 2.000 άντε 3.000 ανά ζεύγος, και να τα πωλούν σε ευκατάστατους Κύπριους (καλή τους ώρα) και ξένους, χωρίς απολύτως κανένα οικονομικό, κοινωνικό, οικογενειακό κριτήριο, διαφημίζοντας και αξιοποιώντας τον μειωμένο ΦΠΑ για τις πρώτες 350.000.

Δηλαδή, ενώ η ΕΕ τούς είπε πως δεν γίνεται να χαρίζει το κράτος ΦΠΑ οριζόντια, χωρίς κριτήρια για άσκηση κοινωνικής στεγαστικής πολιτικής, αυτοί πάνε να κάνουν το καθεστώς όσο περισσότερο γίνεται ελκυστικό για όσους έχουν ή βρίσκουν λεφτά για ακριβή έως προκλητική ιδιοκατοίκηση, όσος κι αν είναι ο ΦΠΑ.