Δημοσιοποιήθηκε ότι η αποστολή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Κύπρο συνέστησε να μην παραχωρηθεί αυξημένη ΑΤΑ, αλλά και να διακοπούν κάποια οριζόντια μέτρα στήριξης, όπως η επιδότηση του ηλεκτρισμού και η μείωση του φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα. Η Κυβέρνηση προσανατολίζεται να συνεχίσει τον διάλογο για μικρή αύξηση στο ποσοστό της ΑΤΑ, θα συνεχίσει για δύο μήνες την επιδότηση ηλεκτρισμού αλλά μάλλον θα σταματήσει τη μείωση στον φόρο καυσίμων.
Χθες, δημοσιεύτηκε στον «Πολίτη» μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ, Βόιτσεκ Μαλισέφσκι, ο οποίος για την ΑΤΑ είπε ότι «οι μισθοί δεν θα πρέπει να προσαρμοστούν μηχανιστικά στον πληθωρισμό που οφείλεται στο κόστος -μια προσπάθεια πλήρους αποκατάστασης του πραγματικού εισοδήματος που χάθηκε λόγω των υψηλότερων τιμών της ενέργειας θα μπορούσε να γυρίσει μπούμερανγκ, προσθέτοντας λάδι στη φωτιά του πληθωρισμού». Να μην αυξηθούν, λοιπόν, μηχανιστικά οι μισθοί, παρόλο που προηγήθηκε μακρά… μηχανιστική αύξηση σε όλα όσα αγοράζουν οι εργοδοτούμενοι με τον μισθό τους. Και οι αυξήσεις συνεχίζονται, ιδιαίτερα στα είδη διατροφής. Δηλαδή, το ΔΝΤ και πολλοί άλλοι θέλουν η ζημιά από την απώλεια που προκάλεσε ο πληθωρισμός στους μισθούς να μην αποκαθίσταται αυτόματα, μέσω της ΑΤΑ. Και πώς να αποκαθίσται; Πώς θα δοθούν αυξήσεις και πόσες και σε ποιους;
Απαντά το ΔΝΤ: «Οι αυξήσεις των μισθών θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης». Μάλιστα. Ξέρει πολλούς εργοδότες το ΔΝΤ που είναι πρόθυμοι να διαπραγματευτούν αυξήσεις, αν δεν είναι υποχρεωμένοι ή δεσμευμένοι ή αν δεν πιεστούν ανυπόφορα;
Ας δεχθούμε χάρη της συζήτησης πως δεν πρέπει να υπάρχει αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή και πρέπει σε κάθε πληθωρισμό να παρακαλούν οι εργαζόμενοι για κάποια αύξηση, έναντι των αυξήσεων που πλήρωσαν οι ίδιοι στην αγορά, για τις οποίες αυξήσεις τιμών δεν υπήρξε καμία… διαπραγμάτευση. Τι θα γίνεται όποτε οι διαπραγματεύσεις είτε δεν αρχίζουν, λόγω άρνησης εργοδοτών, είτε δεν καταλήγουν σε συμφωνία; Θα γίνεται αυτό που έγινε και γίνεται σε χώρες της ΕΕ, τις μεγαλύτερες μάλιστα: Πολυήμερες και μαζικότατες και επώδυνες για όλους απεργίες, όχι για «κάποιες αυξήσεις» αλλά για αυξήσεις όσο και ο πληθωρισμός, του ύψους του 9, 10, 11%. Συνεπώς, παντού αναγνωρίζεται, έστω μόνο από τους εργαζόμενους, η ανάγκη τιμαριθμικής αναπροσαρμογής. Στο ύψος της αύξησης του πληθωρισμού. Το αν αυτή η αναπροσαρμογή θα είναι αυτόματη ή προϊόν, κάθε φορά, εργατικής αναταραχής και απεργιών, είναι ένα θέμα προς συζήτηση. Άστε που και η ΑΤΑ είναι προϊόν διαπραγμάτευσης μεταξύ εταίρων. Εξού και δεν παραχωρείται όλη και δεν θα παραχωρηθεί όλη ούτε φέτος, ούτε του χρόνου. Και δεν παραχωρείται σε όλους τους εργαζόμενους. Ακριβώς γιατί δεν μπορούν όλοι οι εργαζόμενοι να κάνουν διαπραγμάτευση για αυξήσεις ή άλλα ωφελήματα, χωρίς τη στήριξη ισχυρών συντεχνιών και χωρίς συλλογικές συμβάσεις.
