Πολλά έχουν γραφτεί το τελευταίο χρονικό διάστημα –δύο περίπου μήνες– για τον διορισμό του Μιχάλη Χατζηγιάννη. Θεωρώ ότι η κριτική πρέπει να γίνεται συγκρατημένα, να υπάρξουν χειροπιαστές αποδείξεις για τις πράξεις στις οποίες προχώρησε. Στην περίπτωση του υφυπουργού αυτό εφάρμοσα καθώς δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για να σχολιάσω τα θέματα του πολιτισμού. Ωστόσο, υπάρχει ένα ζήτημα που με τρώει το τελευταίο διάστημα και αυτό είναι η υπερπροβολή.
Κάποιοι εκ των συναδέλφων του κ. Χατζηγιάννη επέλεξαν (και για μένα σωστά έπραξαν) για αρκετό χρονικό διάστημα μετά τον διορισμό τους στο κάθε Υπουργείο, να μην τοποθετούνται, να μην προχωρήσουν σε δηλώσεις και γενικά να μην ανοίξουν το στόμα τους σε δημοσιογράφο, χωρίς πρώτα απ’ όλα να ενημερωθούν πλήρως για τα όσα ζητήματα υφίστανται, τα όσα προβλήματα υπάρχουν και να προσπαθήσουν να στήσουν την κατάλληλη στρατηγική για τα επόμενα βήματα, χωρίς βιασύνες, αργά και μεθοδικά. Αυτό είναι κάτι που ο νέος υφυπουργός Πολιτισμού επέλεξε να μην πράξει, με αποτέλεσμα να μην αφήσει εκπομπή για εκπομπή που να μην βρεθεί και στις οποίες απαντούσε πάντα πως η κριτική είναι καλοδεχούμενη. Ό,τι δηλαδή έλεγε και ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης.
Αν ξεπεράσει κανείς αυτήν την επιλογή του Υφυπουργού (αφού είναι περσινά ξινά σταφύλια) και εστιάσει στην ουσία, φτάνει στο συμπέρασμα ότι καλό θα ήταν να αλλάξει την στρατηγική προβολής του. Ο υπερβολικό ζήλος που δείχνει στις ατέλειωτες αναρτήσεις στους προσωπικούς λογαριασμούς του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν ωφελεί σε τίποτα. Καταλαβαίνω ότι, ειδικά στο Instagram, τον ακολουθούν αρκετοί χρήστες και πριν αναλάβει το Υφυπουργείο, είχε την καριέρα του ως καλλιτέχνης η οποία σίγουρα πρέπει να προβληθεί. Μέχρι εδώ καλά. Αλλά από την στιγμή που αναλαμβάνεις το συγκεκριμένο πόστο, οι αναρτήσεις για το πάρτι γενεθλίων αρχηγού κόμματος με την ανάλογη περιγραφή κάτω από το ποστ και βίντεο στο οποίο τραγουδάει, το θεωρώ υπερβολικό και χωρίς κανένα νόημα. Συν της άλλης, η συγκεκριμένη ανάρτηση να γίνεται και στους λογαριασμούς του ίδιου του Υφυπουργείου και αντί να απαντήσει, μετά το κράξιμο, με μια απλή συγνώμη, ήρθε η ακόμη χειρότερη δικαιολογία πως έγινε «εκ παραδρομής». Εκ παραδρομής θα γινόταν αν η ανάρτηση ήταν στο πρώτο πρόσωπο, όπως έγινε στον προσωπικό λογαριασμό του κ. Χατζηγιάννη και όχι στο τρίτο πρόσωπο που έγινε στον επίσημο λογαριασμό του Υφυπουργείου.
Ο αγαπητός κύριος Χατζηγιάννης πρέπει να καταλάβει ότι πλέον έχει αναλάβει ένα Υφυπουργείο, με τα ζητήματα και τα προβλήματα του να χρήζουν άμεσου χειρισμού. Εκτός από τους θαυμαστές του, πρέπει να ικανοποιήσει και όλους όσους τόσα χρόνια φωνάζουν για τα τεράστια προβλήματα του πολιτισμού και απλά τους αγνοούν. Γιατί καλή η προβολή αλλά κάπου ένα έλεος. Φτάνει. Καθίστε επιτέλους να ασχοληθείτε με το Υφυπουργείο, γιατί η εικόνα που βγαίνει προς τα έξω απλά δεν είναι καλή.
Αφήστε το show και δείξτε επιτέλους έργο γιατί όσο συνεχίζετε με τον ρυθμό αυτό, το κράξιμο που θα δέχεστε, δεν θα σταματήσει. Και αυτό δεν ωφελεί σε τίποτα, γιατί για ακόμα μια φορά ο τομέας του πολιτισμού μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, γιατί πολύ απλά ασχολείστε με ανούσια θέματα. Σταματήστε να ρίχνετε την ευθύνη στους προηγούμενους, σταματήστε να προσπαθείτε να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα και επιτέλους προχωρήστε σε πράξεις. Βάλτε επιτέλους μια τελεία στα λόγια και ακούστε όλους όσους σας φωνάζουν. Ο πολιτισμός δεν είναι παιχνίδι ή απλά μια θέση εργασίας η οποία μπαίνει στο βιογραφικό σας…
