>>> Η «μάστιγα» των ευνοϊκών διορισμών και προαγωγών, άμεσα συνυφασμένη με ό,τι ορίζει το ρουσφέτι, την ευνοιοκρατία, την ημετεροκρατία και πιο πέρα την διαφθορά και την διαπλοκή – κι ας επιμένουμε να βρίσκουμε προφάσεις εν αμαρτίαις – όχι μόνο εμφανίζεται αθεράπευτη, όσες διαβεβαιώσεις κι αν δίνονται κάθε φορά, αλλά με τις διάφορες μεταλλάξεις της προσλαμβάνει ακόμα πιο φοβερή και ανίατη όψη. Πολύς ντόρος και δικαίως ξέσπασε τελευταία με αφορμή τα γνωστά περιστατικά που βοούσαν τόσο εκκωφαντικά. Το πιο εκπληκτικό είναι ότι δείχνουμε πως ξαφνιαζόμαστε, σάμπως και δεν είναι κάτι με το οποίο είχαμε συμβιβαστεί ή και ανεχθεί εδώ και δεκαετίες. Προ πολλού έχει εισδύσει βαθιά στο DNA μας.
Είναι η ίδια μέθοδος, με κάποιες ίσως παραλλαγές, που εφαρμόζεται με τον πιο υποδειγματικό τρόπο από συστάσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας και με εμπλεκόμενους σχεδόν όλους, ακόμα και αυτούς που κόπτονται σήμερα περί ισονομίας και δικαίου, κυρίως κομματικούς κι άλλους μηχανισμούς. Η μεγάλη διαφορά είναι ότι ο απλός πολίτης φλομώνεται με σωρεία υποσχέσεων από τους εκάστοτε υποψηφίους που διεκδικούν την εξουσία ότι θα πατάξουν δήθεν το φαινόμενο και μάλιστα με διαβεβαιώσεις και δεσμεύσεις ότι διαθέτουν ανάλογες ευαισθησίες. Και είναι εδώ η μεγάλος αχταρμάς των ατέρμονων διαψεύσεων, οι οποίες πλακώνουν μάλιστα «πριν αλέκτορα φωνήσαι»… Ευτυχώς που σήμερα η φωνή της Ελεγκτικής Υπηρεσίας ακούγεται ντόμπρα και σταράτα για να μένουν τουλάχιστο ανεπανόρθωτα εκτεθειμένοι όλοι όσοι επιμένουν μανιωδώς να φλερτάρουν με βολέματα και τακτοποιήσεις, φαινόμενα για τα οποία διαθέτουμε σταθερά άφθαστες ικανότητες.
>>> Η ακόμα μεγαλύτερη ψευδαίσθηση είναι ότι η όλη ανωμαλία αφορά αποκλειστικά και μόνο θέμα νομοθετικών ρυθμίσεων και πλαισίων ή και εκσυγχρονισμένων κανονισμών και νομοθεσιών, σάμπως και συλλαμβανόμαστε ανίκανοι εν ριπή οφθαλμού να τα καταστήσουμε όλα διάτρητα και να τα ποδοπατήσουμε. Γι’ αυτό εκείνο που προέχει σ’ αυτό τον τόπο είναι να ξεριζωθούν μολυσμένες νοοτροπίες που ριζώνουν εδώ και δεκαετίες και οι οποίες αποτελούν την αιτία παντός κακού. Και όταν αυτοί που εντέλλονται και υπόσχονται να φέρουν ένα διαφορετικό ήθος και ύφος σ’ αυτό τον τόπο, είναι οι πρώτοι που σπεύδουν να δώσουν εντελώς διαφορετικά δείγματα, τότε η σοβαρότητα της κατάστασής μας είναι μάλλον μη αναστρέψιμη…
>>> Ο καννιβαλισμός και όχι μόνο συντελείται εδώ και πολλές δεκαετίες από το ίδιο το κράτος απέναντι σ’ όλη αυτή την στρατιά των νέων που αφήνονται χωρίς οποιοδήποτε δίκτυ προστασίας ως προς τη δυνατότητα της επαγγελματικής αποκατάστασής τους και της πρόσβασής τους στην αγορά εργασίας, με παρρησία και αξιοπρέπεια Το δε ακόμα μεγαλύτερο σκάνδαλο είναι γιατί να θεωρείται επιτυχία το βόλεμα σε μια δημόσια υπηρεσία, με όλα τα συμπαρομαρτούντα, με τους γνωστούς πρωταγωνιστές στο ίδια και επαναλαμβανόμενο σκηνικό. Την ίδια στιγμή που η μεγάλη μάζα των νέων μας βιώνει την οδύνη της αστοχίας, στερούμενοι ακόμα και των στοιχειωδών που υποτίθεται ότι διασφαλίζονται με τις όποιες νομοθετικές ρυθμίσεις;
>>> Είναι ακριβώς εδώ ο πραγματικός ρόλος του Κράτους. Ν’ αποσείσει την προκλητική αδιαφορία του. Την ίδια στιγμή που ξεφυτρώνουν τόσα υφυπουργεία απ’ εδώ και απ’ εκεί, και θρονιάζονται τόσοι επίτροποι και παρεπίτροποι, λείπει εκείνο το ευέλικτο σύστημα που θα αναλάμβανε αποκλειστικά να καθοδηγεί με πραγματικούς όρους και συνθήκες τους νέους σ’ αυτό το καίριας σημασίας ζήτημα, της πρόσβασης τους δηλαδή στην αγορά εργασίας. Ένας νέος, ο οποιοσδήποτε νέος, βιώνει σήμερα την αίσθηση ότι παραμένει έρμαιο ενός άθλιου συστήματος, που ενδιαφέρεται μόνο να βολέψει ημετέρους, έτσι για να προκαλείται βάναυσα και το δημόσιο αίσθημα.
