«Ποιο παιδί 16 χρόνων θα προχωρούσε στην καταγγελία αυτού του ανθρώπου; Ποια φτωχή ράφταινα (σ.σ. η μητέρα της) θα πήγαινε τότε στην Αστυνομία; Καμία. Ας μην λησμονείται πως η Εκκλησία της Κύπρου ήταν και παραμένει κραταιή». Αυτά τα λόγια ακούστηκαν ενώπιον Δικαστηρίου από τη δικαστή Εύη Ευθυμίου, η οποία στην ανακοίνωση της απόφασης για τον τέως Μητροπολίτη Κιτίου κατακεραύνωσε την συμπεριφορά και την στάση του.
Ένοχος. Μια ιστορική ίσως στιγμή, γιατί όχι μόνο πάρθηκε μία απόφαση σταθμός για τα κυπριακά δεδομένα αλλά και επειδή αφορούσε ανώτατο ιεράρχη. Υπήρξαν χειροκροτήματα στην αίθουσα δικαστηρίου, κλάματα χαράς και ανακούφιση γιατί όσα έπρεπε να ακουστούν, όχι μόνο ακούστηκαν αλλά έγιναν και αποδεχτά και επιτέλους ο φταίχτης θα πληρώσει ό,τι έκανε. Όμως, το θέμα δεν σταματάει εδώ. Δυστυχώς, ίσως να μην ήταν μόνο η 58χρονη θύμα του τέως Κιτίου. Δυστυχώς, υπήρξαν καταγγελίες και από άλλες γυναίκες, που μόνο αν ακολουθούσαν την δικαστική οδό θα αποδεικνύετο αν ευσταθούσαν.
Είναι η πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της Εκκλησίας της Κύπρου, που τίθεται θέμα καθαίρεσης ενός ιεράρχη με τόσο υψηλό σχήμα, έγραψε η συνάδελφος, Νατάσα Χριστοφόρου, στο εκτενέστατο ρεπορτάζ της στον «Φ». Ναι, είναι η πρώτη φορά που η Εκκλησία δεν έχει το περιθώριο να αποσιωπήσει το περιστατικό, να κάνει τα στραβά μάτια, να δικαιολογήσει και να αφήσει ατιμώρητο τον θύτη. Γιατί τα στοιχεία ήταν αδιάσειστα και τα γεγονότα είδαν πλέον το φως της δημοσιότητας (δυστυχώς για αυτούς). Τώρα καλείται να λάβει και η ίδια η Ιερά Σύνοδος τις απαραίτητες αποφάσεις, για να σώσει ό,τι σώζεται από την αξιοπιστία της Εκκλησίας της Κύπρου. Αυτό όμως θα γραφτεί στις μαύρες σελίδες της Ιστορίας της και τίποτα και κανένας δεν θα μπορέσει να τις διαγράψει.
Δεν ήταν εύκολο αυτό που κατάφερε η 58χρονη. Το να μπορέσει να βρει το θάρρος να βγει μπροστά και να πει την αλήθεια μετά από 41 και πλέον χρόνια, είναι ένας σπουδαίος άθλος. Το μόνο που της αξίζει είναι ένα μεγάλο μπράβο και ένα συγνώμη. Μπράβο που κατάφερε να κάνει ό,τι έπρεπε για να μπορέσει να καταδικαστεί ένα τέρας. Μπράβο γιατί έδωσε έστω και στο ελάχιστο, μια ώθηση σε όσες άλλες κοπέλες έζησαν παρόμοια περιστατικά να προχωρήσουν σε καταγγελία. Μπράβο γιατί ενώ ξαναέζησε τα γεγονότα του Γολγοθά της περιγράφοντας ξανά και ξανά τα όσα έζησε, δεν έκανε πίσω και με σημαντικούς συμμάχους στο πλευρό της, το πήρε μέχρι τέλους και δικαιώθηκε.
Όμως, της αξίζει κι ένα συγνώμη γιατί έζησε ό,τι έζησε και η κοινωνία του τότε, δεν της επέτρεψε να βγει μπροστά να μιλήσει γιατί θα ήταν στιγματισμένη. Κανείς δεν θα την πίστευε και εκτός από την ίδια, θα καταδικαζόταν και η οικογένειά της.
Αυτή η υπόθεση όμως δεν είναι η μόνη. Υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις γυναικών, οι οποίες δέχονται σεξουαλική παρενόχληση και δεν έχουν το θάρρος να μιλήσουν. Ας γίνει, λοιπόν, η συγκεκριμένη υπόθεση ο φάρος τους για να μπορέσουν να κάνουν το βήμα και να καταγγείλουν τους θύτες. Και επιτέλους η Δικαιοσύνη ας κάνει σωστά την δουλειά της, δικαιώνοντας αυτές τις γυναίκες.
