Συχνά, κατά την προεκλογική εκστρατεία, ο Νίκος Χριστοδουλίδης έλεγε πως αφουγκράστηκε την κοινωνία και πήρε τα μηνύματα. Δύο μήνες μετά όμως, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών αναρωτιέται τι άκουσε ερχόμενος σε επαφή με πάρα πολλούς ανθρώπους, όλων των ηλικιών, σε πόλεις και χωριά, σε μια στα αλήθεια εξαντλητική περιοδεία.
Στα δικά μας αυτιά, το μήνυμα που έφτανε ως επικρατέστερο ήταν η αλλαγή. Τόσο όσοι ψήφισαν τον Νίκο Χριστοδουλίδη, όσο και οι υπόλοιποι που ψήφισαν τον ανθυποψήφιο του, αλλά ακόμα και όσοι απείχαν, αυτό που ήθελαν ήταν αλλαγή μιας δεκαετούς θητείας κατά την οποία, ακόμα και όσα καλά συνέβησαν, σκεπάστηκαν κάτω από τα κρούσματα διαφθοράς και έλλειψης λογοδοσίας.
Παρουσιάστηκε ως ένας νέος άνθρωπος, σύγχρονος και ήπιος, πράγμα που ενδεχομένως να παρερμηνεύτηκε πως τα συστατικά αυτά αποτελούν εχέγγυα ρήξης με το κατεστημένο και καλλιέργειας νέων νοοτροπιών για τη δημιουργία επιτέλους ενός κράτους που στον πυρήνα των προτεραιοτήτων του θα είναι οι πολίτες του. Όλοι, ανώνυμα κι όχι μια ελίτ που θα εναλλάσσεται ανάλογα με το ποιος ανέρχεται στην εξουσία.
Μια σειρά από διορισμούς, ωστόσο, γκρέμισε τις προσδοκίες. Κάποιος, με καλή θέληση, μπορεί να αποδώσει τις εν λόγω κινήσεις σε απειρία. Υπάρχει όμως το περιθώριο για πειραματισμούς στην Προεδρία μιας χώρας μέχρι ο Πρόεδρος και οι επιτελείς του να αποκτήσουν πείρα; Είναι θέμα πείρας ή αξιών και μιας γενικότερης θεώρησης των πραγμάτων;
Ο Γενικός Ελεγκτής, σε μια άλλη ερμηνεία της ρήσης Δίπλαρου «ευτυχώς που αφέθηκε ελεύθερος ο παιδεραστής για να γίνει αντιληπτό το λάθος και να διορθωθεί», λέει πως «οι διορισμοί επιβεβαιώνουν την ορθότητα της απόφασης του Προέδρου να μπει νομικό πλαίσιο ώστε να μην προσλαμβάνει όποιον θέλει λες και είναι ιδιωτική του επιχείρηση». Με άλλα λόγια, ο Πρόεδρος διόρισε τον σύγαμπρο του στο Προεδρικό, επειδή δεν υπήρχε νομικό πλαίσιο. Χρειαζόταν το πλαίσιο για να αντιληφθεί πως κάτι τέτοιο είναι ένδειξη νεποτισμού. Κάτι από το οποίο η κοινωνία ήθελε να απαλλαγεί. Και δεν είναι θέμα προσόντων. Ο άνθρωπος μπορεί να έχει και με το παραπάνω τα προσόντα όπως και η αισθητικός μπορεί κάλλιστα να απαντά τα τηλέφωνα και να διεκπεραιώνει την αλληλογραφία ή ότι άλλο γραμματειακό της ζητηθεί. Αλλά, χιλιάδες άλλες αισθητικοί, κομμώτριες, σερβιτόρες, καμαριέρες, αεροσυνοδοί και άλλες/ άλλοι θα ήθελαν να δοκιμάσουν αλλαγή επαγγελματικής πορείας. Κι η 19χρόνη μπορεί να παίζει την τεχνολογία στα δάκτυλα της, όπως πολλοί συνομήλικοι της που δεν είχαν κάποιο γνωστό να τους συστήσει στον υφυπουργό Τουρισμό ο οποίος δεν βλέπει τίποτα το μεμπτό.
Το θέμα είναι να μπορούμε να λειτουργούμε βάσει ενός κώδικα αξιών χωρίς νομικό πλαίσιο. Και να μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε το μεμπτό.
