Η Κατερίνα έχει μακριά, καστανόξανθα, μεταξένια μαλλιά όπως οι νεράιδες στα παραμύθια. Ακόμη και εν ώρα εργασίας, πιασμένα αλογοουρά, αυτά φτάνουν ως τη μέση της. Κάνει με πάθος και μεράκι τη δουλειά της, λούζει, κουρεύει και περιποιείται σκυλιά, καμμιά φορά ακόμη και γάτες, τις οποίες φέρνουν οι ιδιοκτήτες τους, εξαγριωμένες μέσα σε κλουβιά, αφού ως γνωστόν απεχθάνονται την ταχύτητα. Της δείχνουν τα δόντια και τα νύχια, έτοιμες να χυμήξουν απάνω της από τον θυμό τους, αλλά με το που τις πιάνει από το σβέρκο, καταφέρνει να τις κάνει να ηρεμήσουν και στη συνέχεια να καθίσουν ήσυχες σαν αρνάκι μέχρι να τους κόψει τα νύχια ή να τους γυαλίσει τα δόντια. 

Με τα σκυλιά που είναι και οι ταχτικοί της πελάτες, τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά αφού τα πλείστα λατρεύουν το μπάνιο και το χτένισμα. Σπάνια να της τύχει ένας απειθάρχητος ή επιθετικός πελάτης. Προτού εκπαιδευτεί στο grooming, περιποίηση σκύλων, είχε σπουδάσει σε σχολή κομμωτικής, ασκώντας έπειτα το επάγγελμα σε κομμωτήριο. Μα δεν άντεξε για πολύ τη φλυαρία των πελατισσών της, κυρίως αυτών μιας κάποιας ηλικίας, οι οποίες πήγαιναν στο κομμωτήριο για να ενημερωθούν και να μεταφέρουν τα νέα της γειτονιάς και της πόλης. Μια γειτονιά είναι το μικρό νησί που οι κάτοικοί του όμως νομίζουν πως είναι μεγάλο και τρανό.

Οι πλείστες κυρίες ξεκινούν με ανταύγειες για να καταλήξουν ξανθιές στην πορεία, παρόλο που έχουν σκούρα επιδερμίδα και φρύδι. Η μαύρη ρίζα ξεπετάγεται μετά από λίγες μέρες, είναι «η ρίζα του κακού» για την οποία υπέφερε τόσο η Κατερίνα όσο και οι πελάτισσές της που έρχονταν σχεδόν κάθε εβδομάδα απλά για να τη βάψουν, να την καλύψουν. Ακόμη και την ώρα που ήταν ξαπλωμένες στον λουτήρα πολλές δεν έκλειναν το στόμα τους, μιλούσαν με κάθε περιττή λεπτομέρεια για το τι ψώνισαν, τι μαγείρεψαν, για τα πάρτι και τους γάμους που πήγαν ή θα πήγαιναν, τα προβλήματα με τα παιδιά και τα εγγόνια, για τους master chefs, τις ελληνικές και τούρκικες σειρές που έβλεπαν στην τηλεόραση. 

Η Παρασκευή και το Σάββατο ήταν η πιο δύσκολη μέρα εν όψει γάμων, βαφτίσεων και εξόδων. Μύριζε καμένο μαλλί το κομμωτήριο και λάκα από τα τόσα γυναικεία κεφάλια που περνούσαν από το σίδερο, ώσπου τα μαλλιά να μοιάζουν σαν μια φέτα χαρτιού ή με μπούκλες όπως αυτές της Barbie. Και να ξανάρχονται στα μέσα της εβδομάδας για ένα «φρεσκάρισμα» ενώ το μαλλί μυρίζει ιδρώτα, κεφτέδες και ψάρι από τα καθημερινά μαγειρέματα. Το κεφάλι άλουτο αλλά περιποιημένο έως και το επόμενο Σάββατο που θα ’ρθουν για λούσιμο και κτένισμα γιατί θα πάνε τη νύχτα για κινέζικα και Κυριακή στο Ζύγι για ψάρι. Κουράστηκε η Κατερίνα να παίζει άθελά της τον ρόλο του εξομολογητή ή του ψυχαναλυτή, ανθρώπων χωρίς καμμιά πνευματική ανησυχία, με ακατάσχετους, ατέλειωτους μονόλογους. 

Με τις νεαρές πελάτισσες της ηλικίας της τα πράγματα ήταν πιο εύκολα, αυτές δεν έβγαζαν άχνα, είχαν χαμηλωμένο το βλέμμα, προσκολλημένο στο κινητό τους, έστελναν μηνύματα ή παρακολουθούσαν αναρτήσεις, stories και βιντεάκια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Έρχονταν μάλιστα με τον καφέ τους έτοιμο από μια αλυσίδα καφέ, τον ρουφούσαν για όσο διαρκούσε η διαδικασία και ούτε κουβέντα ήθελαν να πιάσουν, ούτε ψυχαναλύσεις ούτε κουτσομπολιά. Έβλεπαν τις ζωές των άλλων από τις μικροσκοπικές οθόνες των κινητών τους, πλήρωναν και έφευγαν. Αν το βράδυ συναντούσαν τυχαία την Κατερίνα σε ένα μπαράκι ή σε ένα event δεν θα την αναγνώριζαν καν, εφόσον για όση ώρα διαρκούσε η «ισιωτική» ή το βάψιμο οι πελάτισσες είτε κοιτούσαν στο κινητό τους είτε το είδωλό τους στον καθρέφτη. Ποτέ δεν κοιτάχτηκαν στα μάτια. 

Η ζωή της άλλαξε, ησύχασε και ηρέμησε όταν τελείωσε την εκπαίδευσή της για grooming. Εργάζεται πλέον μόνο με τετράποδα. Αυτά που φέρνουν οι αφέντες τους τρομαγμένα και με φοβισμένα μάτια στην αρχή ενώ στη συνέχεια το βλέμμα τους μαλακώνει και της δείχνουν εμπιστοσύνη μέχρι το τέλος της διαδικασίας. Τότε τους βάζει νερό να δροσιστούν και τους δίνει ένα λαχταριστό μικροσκοπικό μπισκοτάκι. Αν τύχει να συναντήσει ένα από τα σκυλάκια στον δρόμο ή στο πάρκο τότε αυτό τρέχει καταπάνω της, τη μυρίζει, χοροπηδά γύρω της, ενώ οι ιδιοκτήτες του τη χαιρετούν εγκάρδια. Υπάρχουν πολλά είδη σχέσεων ανάμεσα στους ανθρώπους, άλλες με επικοινωνία, άλλες με παντελή έλλειψή της, αφού για κάποιους τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό τους. Με τα ζώα τις πλείστες φορές αναπτύσσεται μια σχέση πιο ουσιαστική και αληθινή, σιωπηλή, ανεπιτήδευτη, χωρίς αξιώσεις, ανταλλάγματα και συμφέροντα, όπου τα λόγια περισσεύουν για να χωρέσει η αγάπη.

dena.toumazi@gmail.com