Καθώς πλησιάζει η ώρα της κάλπης, το ενδιαφέρον στρέφεται στις εκλογές στην Τουρκία. Για πρώτη φορά, εδώ και δύο δεκαετίες, ο Ταγίπ Ερντογάν είναι αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο να χάσει και να βρεθεί εκτός εξουσίας. Η τουρκική αντιπολίτευση για χρόνια διαιρεμένη κατάφερε να συνασπιστεί, κάτι που δίνει ελπίδες στον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου είτε στον πρώτο είτε στον δεύτερο γύρο να κερδίσει.
Αν επαληθευτούν οι δημοσκοπήσεις, η επόμενη μέρα των εκλογών θα βρει την Τουρκία να γυρίζει σελίδα. Κάτι που δεν θα είναι εύκολο, καθώς η πολυετής παρουσία στην εξουσία του Ταγίπ Ερντογάν έχει βάλει τη σφραγίδα του σε κάθε πτυχή της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας. Τα πάντα έχουν διαβρωθεί και σε όλους τους θεσμούς υπάρχουν άνθρωποι του κυβερνώντος κόμματος και κυρίως του Τούρκου προέδρου.
Μια ολόκληρη γενιά Τούρκων δεν έχει γνωρίσει κάτι διαφορετικό. Ακόμη και αυτοί που έχουν στηθεί απέναντι από τον Ταγίπ Ερντογάν και ορκίζονται πως θα κάνουν τα πάντα για να φύγει από την εξουσία αναγνωρίζουν πως η διακυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν υπήρξε καθοριστική και πως θα χρειαστεί να περάσει πολύς καιρός προτού η χώρα βρει ένα διαφορετικό βηματισμό.
Ακριβώς αυτό σε συνδυασμό με τον ασφυκτικό έλεγχο που ασκεί το καθεστώς, είναι το μεγαλύτερο ατού του Ταγίπ Ερντογάν. Με δεδομένη τη μεγάλη επιρροή του στα τουρκικά μέσα και το γεγονός ότι 80% του πληθυσμού δεν γνωρίζει ξένες γλώσσες, κάτι που θα επέτρεπε αναζήτηση ειδήσεων σε μη-τουρκικές πλατφόρμες, η διαμόρφωση των μηνυμάτων μαζικής ενημέρωσης έχει γίνει ένα από τα ισχυρότερα εργαλεία του Τούρκου προέδρου για την απόκτηση ψήφων. Αν σε αυτά προστεθεί και ο ασφυκτικός έλεγχος των κοινωνικών δικτύων, τότε αντιλαμβάνεται κανείς το πλεονέκτημα που διαθέτει ο Ταγίπ Ερντογάν.
Πάντως, το έργο του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου στην περίπτωση νίκης του, θα είναι τιτάνιο. Όχι μόνο γιατί είναι βουνό τα προβλήματα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει, αλλά γιατί πρέπει να ενώσει μια κοινωνία που είναι βαθιά διαιρεμένη και διχασμένη. Η πόλωση συνεχώς αυξάνεται και στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας έχει κτυπήσει κόκκινο. Ο Τούρκος πρόεδρος κυβέρνησε διαιρώντας το λαό, δημιουργώντας δύο στρατόπεδα. Πάντα ήταν το «εμείς» απέναντι στο «εσείς».
Μια διχασμένη χώρα δεν είναι εύκολο να ενωθεί. Αλλά αν ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου θέλει να πετύχει δεν έχει άλλη επιλογή. Πρέπει πρωτίστως να ρίξει γέφυρες επικοινωνίας και να γίνει ηγέτης για όλους τους πολίτες.
