Ο σάλος από τον περιβόητο διαγωνισμό Γιουροβίζιον και το θλιβερό «4άρι» συνεχίζει να ενοχλεί το μυαλό και την καρδιά μας. Όχι μόνο εξαιτίας της γελοίας τοποθέτησης κάποιας Αντρούλας Βασιλείου, που επιχείρησε να πουλήσει νεοκυπριακή εξυπνάδα εμβολιασθείσα με ανοησία Βρυξελλών. Ούτε από την αγωνιώδη προειδοποίηση του Κοτζιά. Βρέθηκαν πολλοί να ενδιατρίψουν σε ένα ήσσονος σημασίας συμβάν, για να εξυπηρετήσουν τις προσωπικές τους ιδεοληψίες ένθεν και ένθεν. Τα διαβάζουμε μέρες τώρα και το αίμα εκτοξεύεται με επικίνδυνη ταχύτητα προς τον εγκέφαλο. Προφανώς, η αμνησία έχει κυριεύσει τους εγκεφάλους των κατοίκων αυτού του δύσμοιρου τόπου με ταχύτητα υπερδιπλάσια της Covid-19. Γι’ αυτό και ξεχνάμε τα επαναλαμβανόμενα εγκεφαλικά επεισόδια τα οποία υπεστήκαμε κατά την δεκαετή θητεία των πρώην κυβερνώντων. Προερχόμενα, μάλιστα, από το πλέον ελληνοκεντρικό κόμμα, σύμφωνα με τη διαχρονική δική του αυτοπροβολή.
Τι να πρωτοθυμηθεί κάποιος; Το 2015, όταν ο Αναστασιάδης ακολούθησε τον ψευδαισθησιακό δρόμο ενός νορβηγού «αστρονόμου», που οραματίσθηκε ευθυγράμμιση των άστρων, και πέταξε σε κάποιο σκονισμένο μπαούλο στην αποθήκη του Προεδρικού την φουστανέλα την οποία φορούσε στα νιάτα του; Τότε, που ανερυθρίαστα τόλμησε να ισχυριστεί ότι έχει αποκοπεί ο ομφάλιος λώρος;
Τον Μάρτιο του ίδιου χρόνου, όταν ο Χάρης Γεωργιάδης, τότε δεξί χέρι του Προέδρου, τολμούσε σε συνέντευξή του στο πρακτορείο Reuters να ισχυριστεί ότι όλοι κι όλοι οι δεσμοί που έχουμε με την Ελλάδα είναι κάποιοι πολιτισμικοί;
Αργότερα, το 2018, όταν ο τέως Πρόεδρος προέβαινε σε εκείνην την περισπούδαστη τοποθέτηση πως δεν πειράζει αν τα Σκόπια ονομαστούν ακόμη και «Βόρειος Ελλάδα»; Τον άκουσαν στην Ελλάδα και πήγαν να τρελαθούν οι άνθρωποι. Οι πληροφορίες ανέφεραν ότι είχε παρατηρηθεί τεράστια επισκεψιμότητα στο Δαφνί… Κάποιοι ισχυρίστηκαν, μάλιστα, πως μέχρι και ο Μέγας Αλέξανδρος θεάθηκε να κυκλοφορεί στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Τον είδαν, έλεγαν οι φήμες, να κυκλοφορεί σε πλήρη απόγνωση σε κάποια παραλία του Θερμαϊκού. Τελικά, τον είδαν να ανεβαίνει στο Λευκό Πύργο και να πέφτει από εκεί πάνω…
Και υπάρχει συνέχεια. Με εκείνο το ανεπανάληπτο σαρδάμ του Αναστασιάδη περί μητέρας Ελλάδας, μητέρας Τουρκίας, αδελφής Ελλάδας, αδελφής Τουρκίας… «Εύχομαι ό,τι καλύτερο και στην φίλη Αίγυπτο και στην αδελφή Ελλάδα ή μητέρα Ελλάδα”, ανέφερε. Κοιτώντας προς τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος γελούσε αμήχανα, προσπάθησε να διορθώσει την αναφορά, λέγοντας «Αν έλεγα τη μητέρα Ελλάδα θα παρεξηγούμουν από όσους επικαλούνται τη μητέρα Τουρκία και επειδή θέλουμε ανεξαρτησία, απεξάρτηση, θέλω να τηρώ τα θέσμια, και τα θέσμια είναι, ναι, η αδελφική σχέση της Κύπρου, είτε με την Ελλάδα, είτε με την Τουρκία…».
Σε άλλη περίπτωση είχε αποκαλέσει τους εξ Ελλάδος «επισκέπτες». Και βεβαίως, το παλμαρές των ιλαροτραγικών πολιτικών συμπεριφορών κορυφώθηκε στις 7 Απριλίου 2017. Με ένα ανεπανάληπτο ξεβράκωμα στη Βουλή, που θα παραμείνει στην Ιστορία ως κορυφαίο δείγμα δουλοπρέπειας. Την ψήφιση του περιβόητου «νόμου Ακιντζί», με τον οποίο απαγορεύθηκε στα σχολεία, η έστω και 10λεπτη αναφορά στο Ενωτικό Δημοψήφισμα του 1950.
Σήμερα, μας κακοφαίνεται όταν ο Δένδιας μας παραπέμπει σε… ψυχολογική εξέταση. Ή όταν η Αθήνα στηρίζει την υποψηφιότητα της Τουρκίας στον Διεθνή Οργανισμό Ναυσιπλοϊας. Ό,τι και αν λένε, όμως, ο Δένδιας, η κάθε Αντρούλα και ο κάθε πολιτικάντης, η μόνη αλήθεια βρίσκεται αλλού. Εκεί όπου ο καθένας σε αυτό τον πολυπροδομένο τόπο, μπορεί να βαδίσει στα χνάρια του ομφάλιου λώρου!
Εκεί όπου θα συναντήσει τον γίγαντα Αντιστράτηγο Γεώργιο Κατσάνη, Διοικητή της 33ης Μοίρας Καταδρομών. Ηρωικώς πεσόντα υπέρ πατρίδος στη ράχη του παλληκαρόβουνου. Εκεί όπου θα συναντήσει τον Αντισυνταγματάρχη Στυλιανό Καλμπουρτζή, διοικητή της 181ης Μοίρας Πυροβολικού. Ηρωικώς πεσόντα υπέρ πατρίδος στο Συγχαρί. Συνεχίζοντας στον περήφανο Τύμβο με το Νοράτλας, το οποίο κρατάει τις ερινύες πάνω από τον ιερό λόφο. Για να μας καταδιώκουν, Κυπρίους και Έλληνες, στους αιώνες των αιώνων.
Και αν δεν μπορέσει να καταλάβει, ας περιδιαβάσει εντός του ηρωικού Τύμβου. Διαβάζοντας τα ονόματα στους σταυρούς των μνημάτων: Ελευθερόπουλος, Ζαχαράτος, Τσουκαλάς, Βολακάκης, Γαλάνης, Γκούρος, Γραμματικάκης…
Λοιπόν, θλιβεροί πολιτικάντηδες, αν τολμάτε, ρίξτε μια ματιά στην καρδιά μας. Εκεί θα βρείτε την αλήθεια. Στα στήθια μας μέσα τους στίχους του Σεφέρη και του Γκάτσου, τον Κάλβο και τον Σολωμό. Έχουμε έναν ήλιο φυλαχτό απ’ τη Βεργίνα, τον Όλυμπο, τον Υμηττό, το Παλαμίδι και την κυρά της Ρω.
Και αν δεν σας αρκεί, ακούστε την κραυγή μας. Η ηχώ της διασχίζει το πολύπαθο νησί μας από το πιο ακραίο σημείο στις ελεύθερες περιοχές μέχρι το τελευταίο σημείο στη ράχη του κατεχόμενου παλληκαρόβουνου. Και ταξιδεύει στην Κρήτη και από εκεί στην Αθήνα, στα Ιωάννινα, στη Θεσσαλονίκη, μέχρι την Αλεξανδρούπολη.
Ακούστε την λοιπόν: «Η Ελλάδα ποτέ δεν είναι μακριά. Μόνο κάποιοι πολιτικοί βλέπουν μακρινή την απόσταση… Διότι δεν την μετράνε με το μέτρο της ψυχής αλλά με το μέτρο που οι ξένοι έμποροι των εθνών τους προμηθεύουν. Εκείνο έχει άλλου είδους μονάδες μέτρησης… Η αυθεντική Ελλάδα, των απλών Ελλήνων, είναι αυτή που βλέπουμε στους σταυρούς στον Τύμβο!».
