Οι ξερόλες κριτικοί και δικαστές επί παντός επιστητού που αμολιούνται αχαλίνωτα μόλις ξεφυτρώσει μια είδηση και αποφαίνονται για το θέμα, εκφράζοντας ακραίους χαρακτηρισμούς και ζητώντας την εσχάτη των ποινών, χωρίς καν να έχουν τη στοιχειώδη γνώση, πρέπει να το ψάξουν. Να αποταθούν σε κάποιο ψυχολόγο. Ας μην το αμελήσουν. Τα συμπτώματα της περίπτωσής τους παραπέμπουν σε πολύ σοβαρή πάθηση. 

Αφορμή για το σχόλιο αποτέλεσε η πρόσφατη τραγωδία στην Άρτα, με τον πατέρα που ξέχασε την 5,5 μηνών κορούλα του στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου.

Το τι σχόλιο έπεσε κάτω από την είδηση, που είδε το φως της δημοσιότητας στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης και μέσων ενημέρωσης, δεν περιγράφεται. Αιμοδιψείς κριτικοί και δικαστές του καναπέ στο πι και φι είχαν την ετυμηγορία. Πριν ακόμη ολοκληρωθούν οι έρευνες και κυρίως, πριν ακόμη -με κάθε επιφύλαξη- ο τραγικός πατέρας συνέλθει από το σοκ για κατάθεση.

Συνοπτικά το ιστορικό της υπόθεσης αφορά 37χρονο πατέρα, ο οποίος φέρεται ότι πήρε το μωρό του για να το πάει στον βρεφονηπιακό σταθμό. Για άγνωστο λόγο δεν το έπραξε. Στάθμευσε το αυτοκίνητό του και χωρίς να αντιληφθεί ότι είχε ξεχάσει το μωρό δεμένο στο καρεκλάκι του, στο πίσω κάθισμα, πήρε το υπηρεσιακό όχημα και μετέβη στη δουλειά του σε άλλη πόλη. Μετά από ώρες και εφόσον η σύζυγός του επικοινώνησε μαζί του για να μάθει για το παιδί το οποίο δεν ήταν στον βρεφονηπιακό σταθμό όπου είχε πάει για να το παραλάβει, εκείνος συνειδητοποίησε πως το είχε αφήσει κλειδωμένο μέσα στο αυτοκίνητο και έτρεξε αμέσως πίσω στο σημείο όπου είχε αφήσει το όχημά του, αλλά ήταν πλέον αργά.

Υπάρχει και μια άλλη πτυχή του θέματος, η επιστημονική, εφόσον βέβαια δεν πρόκειται για οποιαδήποτε δόλια εγκληματική ενέργεια.

Κατ’ αρχάς, για όσους αναρωτιούνται πώς μπορεί να ξεχάσει ένας γονιός το παιδί του στο αυτοκίνητο, το φαινόμενο είναι τόσο συχνό, με οικογενειακές και κοινωνικές επιπτώσεις, που έχει το δικό του όνομα: Σύνδρομο Ξεχασμένου Μωρού (Forgotten Baby Syndrome – FBS).

Ψυχολόγοι υποστηρίζουν πως οι μισοί σε τέτοιες περιπτώσεις δεν γνώριζαν ή είχαν ξεχάσει ότι ξέχασαν το παιδί τους και συμφώνησαν πως «ένας γονιός δεν ξεχνά το παιδί του στο αυτοκίνητο από αδιαφορία, αλλά συνήθως επειδή είναι πολύ στρεσαρισμένος».

Έχει διευκρινιστεί πως οι γονείς δεν χρειάζεται να είναι μεθυσμένοι, ψυχικά άρρωστοι ή τραγικά αμελείς για να ξεχάσουν το παιδί τους στο αυτοκίνητο. Η πλειοψηφία περιστατικών στις ΗΠΑ (καταγραφή, έδειξε πως πεθαίνει ξεχασμένο σε αυτοκίνητο ένα παιδί κάθε εννέα μέρες, ενώ οι περιπτώσεις παιδιών που έχουν διασωθεί ανεβάζουν κατά πολύ τον δείκτη συχνότητας του φαινομένου) ήταν στοργικοί γονείς/κηδεμόνες, αφοσιωμένοι στην ανατροφή των παιδιών τους. 

Κάποιοι άλλοι το αποδίδουν στην αστοχία του συστήματος μνήμης και επικεντρώνονται στη «μνήμη συνήθειας», η οποία μοιάζει με αυτόματο πιλότο, κάνοντας κάτι φαινομενικά χωρίς σκέψη. Δηλαδή, στο γεγονός ότι κάθε μέρα οι άνθρωποι εκτελούν εργασίες που γίνονται ρουτίνα.

Για τον σκοπό αυτό, Οργανισμοί για τα δικαιώματα και την ασφάλεια των παιδιών επιδίωκαν από το 2003 και τελικά έχουν πετύχει, έως το 2025 όλα τα αυτοκίνητα να έχουν child safety alarms.

Πρόκειται για τεχνολογία που θα βασίζεται σε ραντάρ που ανιχνεύει και ειδοποιεί για την παρουσία ενός παιδιού στο όχημα. Θα μπορεί να ανιχνεύει και την αναπνοή του μωρού. Επίσης, εξετάζεται και η προσθήκη συναγερμού που θα ενεργοποιείται όταν το όχημα «εντοπίζει» την ύπαρξη παιδιού που είναι μόνο του. Αυτό επιτρέπει στο αυτοκίνητο να «ανιχνεύει» πως η ζώνη ασφαλείας του πίσω καθίσματος παραμένει «ενεργή» αφότου σβήνει η μηχανή και μετά να ειδοποιεί.