«Ποιος μας γηροκομεί τη σήμερον ημέρα. Ψηστιέρα καρβουνιέρα, μούσα Δεκεμβριανή. Πολέμησα καιρό σε όλα τα πεδία και με τυφλή μανία ξέσκιζα τον εχθρό. Τώρα με χειρουργεί η αλλήθωρη νεολαία. Μια τσογλανοπαρέα που κάνει κριτική» – Διονύσης Σαββάπουλος, από την «Παράβαση», στο μνημειώδες έργο του «Αχαρνής».
Στη συνέντευξή του στον Παύλο Τσίμα στο Σκάι, ο άνθρωπος είπε πολλά. Μίλησε κυρίως για την πρόσφατη, σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του. Βαρύ κόβιντ. Ξεγυμνώθηκε μπροστά σε όλους μας. Είπε πως κατουρήθηκε πάνω του και ντράπηκε που αναγκάστηκε να φωνάξει τη νοσοκόμα. Τα ’βγαλε όλα – ρούχα και ψυχή. «Στάθηκα μπροστά της σαν ένα γυμνό σκουλίκι», είπε.
Δεν άκουσαν! Δεν κατάλαβαν καν τίποτα απ’ όσα είπε – τα πραγματικά σκουλίκια! Κράτησαν μόνο τη δήλωσή του ότι θα ψηφίσει Νέα Δημοκρατία και ότι ελπίζει να πάρει αυτοδυναμία. Και αφηνίασαν στα σόσιαλ μίντια τα τρολ της τοξικότητας και της απρέπειας.
Θίχθηκαν σφόδρα και μερικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που έσπευσαν είτε να τον αποδομήσουν ως καλλιτέχνη, είτε να βγάλουν στη φόρα τα άρρωστα εσώψυχά τους.
Στους πρώτους, ανήκει η κ. Έλενα Ακρίτα, 67, Ελληνίδα δημοσιογράφος, σεναριογράφος, συγγραφέας και τώρα υποψήφια βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙZΑ. Σε ανάρτησή της στο τουίτερ, κάτω από την φωτογραφία του Διονύση Σαββόπουλου από κάποια συναυλία, απευθυνόμενη σε κάποιον, …, γενικά, έγραψε:
«Έλα σε παρακαλώ. Έλα που θα μας κουνήσετε το δάχτυλο ποιον θα γουστάρουμε και ποιον όχι. Έλα που όταν εσείς ξεσκίζετε τον Κραουνάκη, την Τάνια, τον Φοίβο, τη Μποφίλιου είναι καλά. Έλα κάνε μου τη χάρη που οι ακροδεξιοί λατρέψατε ξαφνικά τα τραγούδια του Σαββόπουλου λες και τα ξέρατε κι από χτες. Άσε με αγάπη μου να χαρείς, έλα μπράβο βραδιάτικο».
Ακολούθως, σε άλλη ανάρτηση, σχολιάζοντας τη δήλωση του ίδιου ότι ελπίζει σε αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές, έγραψε αυτό:
«Όταν ήμουν μικρή, είχα πάει με τη μητέρα μου στο θρυλικό βιβλιοπωλείο ΙΚΑΡΟΣ του σπουδαίου ποιητή και λόγιου Νίκου Καρύδη. Εκεί συνάντησα το ίνδαλμά μου το Διονύση Σαββόπουλο.
Ο “Νιόνιος” με τη Σύλβα βρίσκονταν την ίδια περίοδο της χούντας, κρατούμενοι στην Ασφάλεια της οδού Μπουμπουλίνας για την αντιστασιακή τους δράση. Έφαγε πολύ ξύλο τότε ο Σαββόπουλος.
Χαρούμενη που τον γνώρισα επιτέλους από κοντά, αγόρασα τον δίσκο “Το φορτηγό” (πουλούσε και δίσκους ο ΙΚΑΡΟΣ) και του τον εδωσα να μου τον υπογράψει. Μού έκανε αυτή την όμορφη αφιέρωση: “Στη Συννεφούλα ή Έλενα, Διονύσης Σαββόπουλος”. Η υστεροφημία του ανήκει στον ίδιο. Η αξιολόγηση της ανήκει σε εμάς. Στη γενιά που τον πίστεψε και τον τραγούδησε. Λυπάμαι που δεν έχω ακόμα τον δίσκο να του τον επιστρέψω».
Στους δεύτερους, συναντάμε τον Παύλο Πολλάκη, πρωτοπαλλίκαρο του ΣΥΡΙΖΑ από την Κρήτη, που ήταν να τον διαγράψουν διότι έβαλε βέτο για τις υποψηφιότητες στο νησί, που το θεωρεί ολόδικό του, αλλά τον «έσωσε» η τραγωδία των Τεμπών και ξαναμπήκε απαρατήρητος στα ψηφοδέλτια. Ξεμύτισε όμως πάλι, τώρα με την δήλωση του Σαββόπουλου, θυμήθηκε τον παλιό Παύλο, και έβγαλε στη φόρα όλη τη χυδαιότητα που έκρυβε τόσο καιρό:
«Άντε χάσου θεραπαινίδα του Μητσοτακέικου!!! ΤΟΛΜΑΣ και μιλάς ακόμα στο όνομα των τραγουδιών που κάποτε είπες… Είσαι λίγος, διεφθαρμένος, επαρχιώτης, εγωπαθής και χαλασμένος ! Ο Ραφαηλίδης είχε σε όλα δίκιο!»,έγραψε ο έξαλλοςΠαύλος Πολάκης. Που θα δείτε πόσους σταυρούς θα πάρει, γιατί ως γνωστόν ο λαός είναι …σοφός και η ετυμηγορία του «είναι πάντα σεβαστή…»!
Θέση πήραν, δύο σύγχρονοι συγγραφείς:
«Από όταν ήμουν είκοσι χρονών, διάφοροι ο,τινάνοι βρίζουν τον Διονύση Σαββόπουλο. Πόσο βαρετό. Πόσο βαρετοί…». – Χρήστος Χωμενίδης.
«Σήμερα, ένα προσφιλές μου πρόσωπο, η Έλενα Ακρίτα, είπε πικρά λόγια για ένα άλλο προσφιλές μου πρόσωπο, τον Διονύση Σαββόπουλο, μόνο και μόνο επειδή δεν συμφωνεί με τη δημόσια δήλωσή του για την ψήφο του. Έλενά μου, το τι θα ψηφίσει ο Διονύσης το 2023, δεν θα το θυμάται κανένας σε τριάντα χρόνια. Κάτι μου λέει, όμως, ότι τη “Συννεφούλα” θα την τραγουδούν ακόμη. Με την αγάπη μου» – Πέτρος Τατσόπουλος.
(*) Είναι άλλο πράγμα να διαφωνήσεις με την άποψη οποιουδήποτε, και άλλο αντιδράς με απρέπεια και χυδαιότητα. Στην Αμερική, ειδικά σε περιόδους εκλογών, σπουδαίοι καλλιτέχνες πάντα εκφράζουν τις πολιτικές τους θέσεις και απόψεις. Θυμάμαι ενδεικτικά, τον Μπρους Σπρίνγκστιν και τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, που στάθηκαν στο πλευρό του Ομπάμα και του Μπάιντεν, και τον μεγάλο Φράνκι Σινάτρα που υποστήριξε ανοικτά και ένθερμα τον ρεπουμπλικάνο υποψήφιο Πρόεδρο Ρόναλντ Ρέηκγαν . Κανένας δεν στιγμάτισε κανέναν από αυτούς τους γίγαντες καλλιτέχνες. Εμείς, αν δεν είναι «δικός μας» ο καλλιτέχνης, τον ταπεινώνουμε. Ευτυχώς, δεν μπορούμε να τον διαγράψουμε. Είμαστε πολύ μικροί.
