ΤΑ παθήματα δεν γίνονται μαθήματα σε αυτή τη χώρα. Και αυτή η νοοτροπία αφορά όλα τα ζητήματα, σοβαρά ή μη, υψίστης σημασίας ή καθημερινότητας και ήσσονος σημασίας. Για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, τα ΜΕΔ, έχουν αναφερθεί πολλά. Το πρόβλημα είναι πως στην πράξη έχουν γίνει πολύ λιγότερα από ό,τι θα έπρεπε. Υπενθυμίζεται συναφώς πως η Τρόικα, από το πρώτο μνημόνιο συναντίληψης, που υπέγραψε με την Κύπρο το 2013, είχε προειδοποιήσει για τους κινδύνους που δημιουργούν τα προβληματικά δάνεια. Όπως υποδεικνυόταν και σε παλαιότερο ρεπορτάζ του «Φ», όταν ψηφίστηκαν οι νομοθεσίες, τότε, η Κομισιόν τόνιζε ότι δεν ήταν επαρκείς χρησιμοποιώντας αυστηρή γλώσσα, αλλά Κυβέρνηση και Βουλή αγνόησαν τις επιπτώσεις.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ όλα αξιολογούνται, μετρούνται με το πολιτικό κόστος. Γι’ αυτό τόσο η Κυβέρνηση όσο και η Βουλή είχαν προβεί σε τέτοιες διορθωτικές κινήσεις επί των νομοσχεδίων που αλλοίωσαν την αποτελεσματικότητά τους. Όπως σημειώνεται και από αναλυτές, ειδικούς για θέματα οικονομίας χάθηκαν τέσσερα χρόνια και στη συνέχεια όταν έφθασε ο κόμπος στο χτένι ψηφίστηκαν νομοθεσίες για τη διαχείριση των προβληματικών δανείων. Κι αυτό έγινε πριν από δεκαπέντε περίπου μέρες, όταν είχε φθάσει η κατάσταση στο απροχώρητο. Αυτό, όμως, δεν έγινε χωρίς κόστος. Το κόστος ήταν ο Συνεργατισμός, που υποχρεώθηκε να απορροφηθεί από την Ελληνική Τράπεζα, λόγω ότι αυξημένες προβλέψεις για επισφαλή δάνεια απαιτούσαν νέα κεφάλαια και οι εκποιήσεις δεν δούλεψαν.
ΕΧΟΥΜΕ πει πολλές φορές στο παρελθόν ότι θα πρέπει να υπάρξουν κινήσεις για να αντιμετωπιστεί το θέμα των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων (ΜΕΔ). Οι τελευταίες νομοθεσίες αποτελούν εργαλεία για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Τα εργαλεία, ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι νομοθεσίες για να αποδώσουν πρέπει να εφαρμόζονται. Θα πρέπει μεθοδικά, με σωστούς και παραγωγικούς μηχανισμούς να προσφέρονται στους αρμόδιους εκείνα τα όπλα που θα φέρουν αποτέλεσμα.
ΔΕΝ θα θέλαμε ποτέ να επαναληφθεί η ίδια ιστορία. Δηλαδή, να προτάσσεται το πολιτικό κόστος, το πρόσκαιρο εκλογικό κέρδος, θυσιάζοντας την προοπτική της κυπριακής οικονομίας. Εάν από την εφαρμογή των νομοθεσιών προκαλείται πολιτικό κόστος για τους διαχειριστές, αυτό θα είναι πρόσκαιρο εάν με την υλοποίηση των πολιτικών υπάρχει αποτέλεσμα. Είναι, θεωρούμε, μονόδρομος για την οικονομία και τη χώρα εν γένει η σωστή και αποτελεσματική αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Η ΚΩΛΥΣΙΕΡΓΙΑ, που ενίοτε επιδεικνύεται, αυξάνει το πρόβλημα και το παγιώνει. Πρόκειται για ένα πρόβλημα, το οποίο δεν είναι απλώς πονοκέφαλος αλλά και σημαντικός παράγοντας σε ένα κομβικό σημείο της κυπριακής οικονομίας. Το ζήτημα αυτό δεν αντιμετωπίζεται με βαρύγδουπες εξαγγελίες και λόγια που χάνονται στον χρόνο. Το ζήτημα αυτό αντιμετωπίζεται με την εφαρμογή μέτρων. Αντιμετωπίζεται με την αξιοποίηση των νέων νομοθεσιών. Σε αυτό το μεγάλο πεδίο των ΜΕΔ υπάρχουν πολλές και διαφορετικές περιπτώσεις. Όλες θα πρέπει να τύχουν σωστής αντιμετώπισης, χωρίς να θυματοποιούνται πρόσωπα και να πληρώνουν τη νύμφη όσοι πραγματικά δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Υπάρχουν περιπτώσεις και περιπτώσεις. Δεν είναι όλες το ίδιο.
