Με το καλημέρα της νέας χρονιάς, το πολιτικό τοπίο μοιάζει να κινείται σε κινούμενη άμμο, λόγω της ψυχολογικής πίεσης που προκαλεί η πανδημία αλλά και της ξεχειλίζουσας οργής των πολιτών, εξαιτίας της ολοκληρωτικής απαξίωσης της πολιτικής, των κομματικών ηγεσιών και γενικότερα των θεσμών. Κάτω από τις καταθλιπτικές συνθήκες της πανδημίας και του τοξικού πολιτικού κλίματος, η χώρα εισήλθε, εντελώς αχρείαστα και άκαιρα, στη δίνη των προεδρικών εκλογών, που θα γίνουν σε 14 μήνες. Την ώρα που η πανδημία θερίζει και η οικονομία γονατίζει, πρώτιστη έγνοια κάποιων είναι η διά πυρός και σιδήρου κατάληψη της χρυσωμένης προεδρικής καρέκλας. Σε μια εποχή που τα νοικοκυριά εξαθλιώνονται και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις συνθλίβονται, οι πολιτικοί εγκάθετοι της ολιγαρχίας σήμαναν συναγερμό, εποφθαλμιώντας να γίνουν ένοικοι του λόφου με τον βρετανικό θυρεό.
Σε μιά περίοδο κατακλυσμιαίων γεωπολιτικών ανακαταταξεων στην περιχή μας, υπό τους απεγνωσμένους ήχους των νεοοθωμανικών βρυχηθμών, το μόνο που ενδιαφέρει κάποιους, τόσο στη συμπολίτευση όσο και στην αντιπολίτευση, είναι να διατηρήσουν τα φέουδα και τα βασίλεια μιας αμαρτωλής πολιτικής διαδρομής. Στρέφοντας το μυαλό πίσω στις βουλευτικές εκλογές του Μαϊου 2021, θυμόμαστε πως όλες οι προεκλογικές έρευνες κατέδειξαν πως οι πολίτες δεν εμπιστεύονται τους βασικούς αντιπροσωπευτικούς θεσμούς, με ποσοστά που προκαλούν τρόμο, θλίψη, αγανάκτηση, λύπη, αδιαφορία, απογοήτευση, απόγνωση, αμηχανία και βαθιά απαισιοδοξία. Συγκεκριμένα, οι πολίτες δεν εμπιστεύονταν: Τα κόμματα με 87%, τους πολιτικούς με 86%, την απελθούσα Βουλή με 80%, την κυβέρνηση με 74%, τη δημόσια υπηρεσία με 59%, τις συντεχνίες με 58%, τη Δικαιοσύνη με 57%, την Εκκλησία με 55%.
Ιδιαίτερα τραγική χαραχτηρίσθηκε η εικόνα των πολιτικών αρχηγών, κυρίως των μεγάλων κομμάτων, οι οποίοι απαξιώνονται από το 75% των συμπολιτών μας. Φυσικά, σήμερα το σκηνικό είναι τρισχειρότερο. Αποτιμώντας την κομματική δράση και το κυβερνητικό έργο των τελευταίων ετών, που στεφανώθηκε με τα «χρυσά διαβατήρια», τον αθέμιτο πλουτισμό των ημετέρων, τους τεμενάδες στις Ερντογανικές ορδές στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου και όχι μόνο, την αναζωπύρωση της ερωτοτροπίας με τον βρετανικό λέοντα και το κατάπτυστο αλίσι βερίσι με τον κατακτητή, φρονώ πως ο λαός αυτή τη φορά θα αφυπνισθεί από τον βαθύ λήθαργο. Ελπίζω πως η βιασύνη κάποιων να μπουν πρόωρα στην προεκλογική αρένα, την ώρα που η πατρίδα δοκιμάζεται σκληρά και η κοινωνία μαστίζεται από πρωτοφανή φαινόμενα ηθικής παρακμής, εγκληματικής δραστηριότητας, πολιτισμικής ασιτίας και οικονομικής αιμορραγίας, θα ταρακουνήσει τους ευυπόληπτους συμπατριώτες μας από τον λήθαργο του καναπέ.
Θέλω να πιστεύω πως η συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών μας θα αντιδράσουν έγκαιρα και ακαριαία, κόβοντας τον βήχα αυτών που, αποπροσανατολίζοντας τον λαό για δεκαετίες από τα καυτά ζητήματα της καθημερινότητας, προωθούσαν τα άνομα σχέδια τους για πλουτισμό των ιδίων και του περίγυρου τους. Πραγματικά, τρομάζω μπροστά στο ενδεχόμενο, ο κατακρεουργημένος λαός να μην αντιδράσει αποφασιστικά, θέτοντας φραγμό στους πολιτικάντηδες όλων των αποχρώσεων που ενώ μας πωλούσαν για δεκαετίες ολόκληρες, Κυπριακό και ψευδοπατριωτισμό, την ίδια ώρα επιδίδοντο στο άθλημα της κερδοσκοπίας, της λαμογιάς, της μίζας και της διαπλοκής.
Σε τούτες τις πολύ δύσκολές ώρες που περνά η πατρίδα μας και ο Ελληνισμός ευρύτερα, μόνο αν τιμωρήσουμε με την εύτολμη στάση μας και την παλληκαριά μας όσους ασέλγησαν στα εθνικά και κοινωνικά μας δίκαια, θα απαλλαγούμε από τον κομματικό ιό που δηλητηριάζει τη χώρα. Μόνο αν εξουδετερώσουμε το επαίσχυντο δόγμα «το κόμμα τζαι τα μμαθκια σας», που δυστυχώς αντηχεί δεξιά και αριστερά, θα μπορέσουμε να δούμε άσπρη μέρα. Υπέρτατη ευθύνη, λοιπόν, της κάθε πατριώτισσας και του κάθε πατριώτη να συστρατευθεί με τις τίμιες δυνάμεις, προκειμένου να βρούμε το ταχύτερον τον νέο Καποδίστρια, που θα οδηγήσει τη μαρτυρική Κύπρο στην κοινωνική ανασυγκρότηση και την εθνική λύτρωση.
* Δημοσιογράφος, πρόεδρος Ινστιτούτου Ελληνικού Πολιτισμού www.iep.org.cy
