Το πολίτευμά μας είναι Δημοκρατία. Τα κόμματα είναι τα κύτταρα της Δημοκρατίας γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Σ’ όλο τον κόσμο όπου λειτουργεί το σύστημα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας υπάρχουν και λειτουργούν κόμματα. Θέλουμε και επιδιώκουμε να έχουμε ένα κράτος δημοκρατικό, με θεσμούς υγιείς και σεβαστούς, με ισοπολιτεία και ισονομία, δίκαιο, αποδοτικό, τίμιο και μη διεφθαρμένο. Η βάση αυτού του συστήματος είναι τα κύτταρά του, τα κόμματα. Αν τα κύτταρα είναι υγιή, το σύστημα είναι υγιές. Αν τα κύτταρα πάσχουν από διάφορες παθογένειες, τότε και το σύστημα πάσχει και φυσικά και το κράτος.
Αυτή είναι η τεράστια σημασία των υγιών πολιτικών σχηματισμών σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Πσρακάτω: To κράτος, η κυβέρνηση, σε περίπτωση μη χρηστής διοίκησης, αναξιοκρατίας, ευνοιοκρατίας, σπατάλης και χρηματισμού, ελέγχεται από την αντιπολίτευση. Αν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν παθογένειες, δημιουργείται πλέον ένας φαύλος κύκλος όπου ο ένας διεφθαρμένος φεύγει και τον αντικαθιστά άλλος διεφθαρμένος.
Κι αυτό με τη σειρά του προκαλεί και τρέφει την απαξίωση και την αποστροφή του ίδιου του συστήματος και ειδικά των κομμάτων από τους πολίτες. Άρα υπάρχει πολύ σοβαρό πρόβλημα. Υπάρχει λύση;
Για δεκαετίες έχει καλλιεργηθεί μια κουλτούρα μέσα σε κόμματα πλήρους συγκάλυψης των ατασθαλιών, των νομικών παραβιάσεων και γενικά των κακών που γίνονται μέσα στα κόμματα με τη δικαιολογία «Τα εν οίκω μη εν δήμω». Δηλαδή αδιαφάνεια στα εντός των κομμάτων. Να θυμίσω πού μπορεί να οδηγήσει αυτή η νοοτροπία; Ας θυμηθούμε τον αλήστου μνήμης Συνεργατισμό. Τη μεγαλύτερη κοινωνική κατάκτηση του λαού μας. Κατάκτηση χωρίς κρατική ή άλλη βοήθεια.
Επί χρόνια τα κόμματα ΔΗΚΟ-ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ συγκάλυπταν τις αμαρτίες και τις ατασθαλίες των επιτρόπων μελών τους, και μιλούμε και για ποινικά αδικήματα, μέχρι που όλοι μαζί διέλυσαν τη μεγάλη αυτή λαϊκή κατάκτηση εις άφατον τέρψιν των εμπορικών τραπεζών. Ουδείς ένοχος τιμωρήθηκε ούτε και καταγγέλθηκε.
Παρακάτω: Είμαστε βέβαιοι ότι όποιοι εκλέγονται στις κομματικές ηγεσίες, έχοντας βέβαια και μια πλειοψηφία πίσω τους, διοικούν και λειτουργούν χρηστά, δίκαια και δημοκρατικά τα κόμματά τους;
Ότι διαχειρίζονται την κρατική χορηγία και τα εισοδήματα τους ή την περιουσία των κομμάτων χωρίς ιδιοτέλεια και υστεροβουλία; Πώς διασφαλίζεται αυτό το τεράστιο must; Πολύ περισσότερο: Πώς μεταχειρίζονται τα διαφωνούντα μέλη; Τηρούνται οι καταστατικές διαδικασίες για την όποια τιμωρία μελών για υποτιθέμενα παραπτώματα; Πώς ελέγχονται οι αποβολές; Εδώ στο ΑΚΕΛ δεν έχουν αφήσει ούτε ένα στέλεχος αντιδιζωνικό στο κόμμα. Λες και όλων τα μυαλά πρέπει να έχουν βγει από την ίδια καζανιά.
Δυνητικά λοιπόν υπάρχει πολύ σοβαρό πρόβλημα με τη λειτουργία των κομμάτων γιατί απ’ αυτήν εξαρτάται η ίδια η ποιότητα του κράτους και της κοινωνίας μας.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια τάση προσφυγής στη Δικαιοσύνη από μέλη κομμάτων τα οποία θεωρούν ότι αδικούνται και βρίσκουν τη λύση της προσφυγής στη Δικαιοσύνη.
Να πούμε κατ΄ αρχάς ότι ναι, πρέπει να υπάρξει ένας νόμιμος τρόπος ελέγχου των κομματικών ηγεσιών. Ένας τρόπος που θα μπορέσει να φράξει τον δρόμο της αυθαιρεσίας και της αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς που δυνητικά κάποιες πολιτικές ηγεσίες να μπαίνουν στον πειρασμό ν’ ακολουθήσουν.
Θεωρώ ότι η προσφυγή στη Δικαιοσύνη είναι μια εξέλιξη που μπορεί να δώσει λύσεις.
Υπηρετώ την ΕΔΕΚ σ’ όλη μου τη ζωή. Τον τελευταίο καιρό όμως βιώνω καταστάσεις που με ανησυχούν. Τόσο στον τομέα των οικονομικών του κόμματος όσο και στα θέματα καταστατικής λειτουργίας. Στα οικονομικά, μας ελέχθη ότι το κόμμα ξόφλησε όλα τα χρέη του και ότι έχει και ένα καλό ταμείο. Και χαρήκαμε. Όμως ποτέ δεν εδόθη αναλυτική κατάσταση ούτε για το ταμείο ούτε για την περιουσία. Αντίθετα, από τον Γενάρη του ’21 φαίνεται ότι υπεξαιρέθηκαν από το κομματικό ταμείο €30.000 για ιδιωτικές υποθέσεις του υπεύθυνου οικονομικών και ιδιώτη επιχειρηματία. Χωρίς εξουσιοδότηση από όργανο του κόμματος, χωρίς τη γνώση και του προέδρου, το ποσόν αυτό επεστράφη μόνο όταν αποκαλύφθηκε και δημοσιοποιήθηκε η υπεξαίρεση.
Από αρκετό καιρό έχω γίνει μάρτυρας παραπόνων από Επαρχιακές Επιτροπές ότι τις έχουν διαλύσει από το κέντρο και τις υποκατάστησαν με δύο έμμισθους των κεντρικών γραφείων. Μια πράξη 100% αντικαταστατική, για ένα και μοναδικό λόγο. Για να έχουν κάποιοι πλήρη έλεγχο και στις επαρχίες και στους έμμισθους τους οποίους προσλάμβαναν ή/και απέλυαν κατά το δοκούν.
Τέλος, υπήρξε αυτή η πρωτοφανής υπόθεση του μητρώου. Ο ένας υποψήφιος να έχει κατασκευάσει το «μητρώο» και να το κατέχει αλλά να αρνείται να το δώσει στον άλλον υποψήφιο.
Τέλος, και το χειρότερο: Τολμούν να παρουσιάζουν ως εχθρούς του κόμματος αυτούς που διαφωνούν με τις συμπεριφορές του προέδρου του κόμματος. Και ότι τάχα είναι υπέρ της διζωνικής! Δεν θα το σχολιάσω γενικότερα. Θα πω μόνο ότι το γεγονός ότι με θεωρούν οπαδό της διζωνικής τούς αφαιρεί κάθε ίχνος σοβαρότητας και αξιοπιστίας. Ας διαβάσουν τα βιβλία μου που είμαι βέβαιος ότι αυτοί που τα λεν δεν έμαθαν να διαβάζουν.
Φαίνεται όμως καθαρά και κάτι άλλο. Η προσπάθεια τους να αποδομήσουν ό,τι απέμεινε από την ΕΔΕΚ.
*Πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης.
