Με βαθύτατη θλίψη πληροφορήθηκα την αδόκητη απώλεια τού μαχητικού καθηγητή, ακάματου νεοελληνιστή εργάτη των Ελληνικών Γραμμάτων, πολυγραφότατου κριτικού, βιωματικούποιητή και ταγμένου θεατρικού μύστη, Μιχάλη Πιερή, αγαπητού φίλου από τα μακρινά ήδη χρόνια της πρεσβευτικής θητείας του υπογράφοντοςστην Ελληνική Πρεσβεία Λευκωσίας (1997-2000). Δυσοίωνη σύμπτωση, λίγες μέρες πριν από το θλιβερό άγγελμα , με την ευκαιρία των50 χρόνων μνήμης από τον θάνατο του νομπελίσταποιητή, Γιώργου Σεφέρη, συζητούσαμε με αγαπητούς φίλους και για την πολύτιμη συμβολήτου Μιχάλη ΠιερήστιςΣεφερικές προσεγγίσεις, με τα έργα που φέρουν τη δική του σφραγίδα, όπως «Ο Σεφέρης στην Πύλη της Αμμοχώστου», «Γεώργιος Σεφέρης: Φιλολογικές και ερμηνευτικές προσεγγίσεις», ή«Αλληλογραφία ζωγράφου Διαμαντή – Σεφέρη».
Πολλά είναι τα αξιομνημόνευτα από την κυπριακή εκείνη τριετία(1997-2000) κατά την οποίαν ο Μιχάλης Πιερής βρίσκεται στο αποκορύφωμα της πιο δημιουργικής και παραγωγικής του ώρας. Είχε αγωνιστεί για την ίδρυση της Φιλοσοφικής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, στην οποίακαι μεταφέρει τις εμπειρίες του από μια νέα επίσηςΦιλοσοφική Σχολή, του ΠανεπιστημίουΚρήτης στην οποίαείχε διδάξει τη δεκαετία του ’80 στο Ρέθυμνο. Στο επίκεντρο των προτεραιοτήτων του εκείνη την περίοδο ήτανη Μεσαιωνική Γραμματεία της Κύπρου και το Αναγεννησιακό Κρητικό Θέατρο. Προσωπικό του στοίχημα και πρωταρχική του έγνοια, ήταν η ανάδειξη των Κυπριακών Γραμμάτων από τον Μαχαιρά, τα Ερωτικά, μέχρι τον Βασιλειάδη, τον Λιπέρτη,τον Μόντη και τον Γαλατόπουλο σε μια σύνθεση«ΚυπριακήςΣχολής», όπως π.χ. η «Επτανησιακή» και η «Κρητική»… Την ίδια εποχή απλώνεικαι το όραμά του για το θεατρικό Εργαστήρι στο Αρχοντικό της οδού Αξιοθέας. Απολαμβάνει και χαίρεται με την επιτυχία της θεατρικής προσαρμογής του κυπριακού μεσαιωνικού«Χρονικού» του Λεόντιου Μαχαιρά. Ένα πετράδι της Κυπριακής Μεσαιωνικής Γραμματείας είχε αναστηθεί φιλολογικά και θεατρικά και ο Μαχαιράς, ύστερα από την ανάδειξή του από τον Μιχάλη Πιερή, έπαιρνε τη θέση του δίπλα στους μεγάλους ποιητές της περιόδου εκείνης… Την ίδια εποχή, ανεβάζει τον «Ερωτόκριτο» του Κορνάρου στο Αρχοντικό της οδού Αξιοθέας, μετακαλείδεκαιτη θεατρική ομάδα του Πανεπιστημίου Κρήτης, που ανεβάζει το κρητικό δράμα «Η θυσία τού Αβραάμ». Ο σύνδεσμος του Μιχάλη Πιερή με την κρητική του περίοδο τρέφεταικαι από ταβιώματα και ακούσματα που είχε ανακαλύψει στην Κρήτη, ίδια ή παραπλήσια με εκείνα της Κύπρου. Είχε, μάλιστα, δέσει φιλίεςμε τους τοπικούς λυράρηδες, κυρίως δε με τον ξακουστό Ψαραντώνη,μουσικά κομμάτια του οποίου είχε επενδύσει στο θεατρικό «Χρονικό» του Μαχαιρά. Η αναγνώριση του συνολικού έργου του Μιχάλη Πιερή και, οι εκτεταμένες επιστημονικές του συνεργασίεςσε συνδυασμό με το Θεατρικό Εργαστήρι, είχαν αναδείξειτη Φιλοσοφική Σχολή του ΠανεπιστημίουΚύπρου σε πραγματικό ενωτικό πόλο των Νεοελληνικών Γραμμάτων. Τούτο είχε αποδειχτεί και με το παγκόσμιο συνέδριο των ανά τον Κόσμο Νεοελληνιστών, που είχε οργανωθεί στην Κύπρο το 1998, τους συνέδρους τουοποίου είχε υποδεχτεί και η Ελληνική Πρεσβεία στη Λευκωσία. Στην επιτυχία του συνέβαλε ασφαλώς και το μεγάλο δίκτυο συνεργασιών του Μιχάλη Πιερή, από την αρχική φιλολογικήτροφό, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, τοΑρχείο Καβάφη στην Αθήνα, τοΠανεπιστήμιο Κρήτης, διάφορα ιταλικά πανεπιστήμια που του είχαν απονείμει εξαιρετικές τιμητικές διακρίσεις, ιδιαίτερα δε, από τη στενότερη συνεργασία του με το Σικελικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και ΝεοελληνικώνΣπουδών του ΜπρούνοΛαβανίνιστο Παλέρμο, μέχρι και το Πανεπιστήμιο Σύδνεϋ της Αυστραλίας .Ο Μιχάλης Πιερής, όπως οι καβαφικοί Αλεξανδρινοί αγωνιζόταν γιανα φέρει την ελληνική λαλιά, μακριά, μέχρι τη Βακτριανή και ακόμα παραπέρα.
Τώρα, που η ζεστήκαθαρή και ανυπόκριτηλαλιά του Μιχάλη Πιερή εσίγησε τόσο απρόσμενα και απέσβετο τολάλον ύδωρ της πολύτιμης πολλαπλής πνευματικής προσφοράς του,είναι η ώρα της ευγνωμοσύνης και των ευχαριστιών της γλυκείας χώρας Κύπρου και της Ελλάδας προς τον άξιο και ξεχωριστόν αυτόν Έλληνα. Η αναγνώριση του πανελλήνιου ενωτικού πνευματικού έργου του Μιχάλη Πιερή, σε καιρούς ενάντιους και χαλεπούς τόσο για την Κύπρο όσο και για την Ελλάδα, θα αποτελέσειγια τους οικείους και πολυάριθμους φίλους και μαθητές του, ένα σημαντικό αντιστάθμισμα στο βαρύ πένθος για την μεγάλη απώλεια. Θα ήθελα να απευθύνω τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του Μιχάλη Πιερή, το λαμπρό αποτύπωμα του οποίου θα μείνει εσαεί μαζί με εκείνο των άλλων μεγάλων διδασκάλων των Ελληνικών Γραμμάτων.
* Πρέσβης ε.τ.
