Όσοι δεν έζησαν στο Βαρώσι, όσοι δεν μεγάλωσαν, όσοι δεν έχουν παιδικές αναμνήσεις πολύ δύσκολα μπορούν να κατανοήσουν ποιό θησαυρό και ποιά ομορφιά έχασε η Κυπριακή Δημοκρατία.
Το όραμα ήταν να υπάρξει ειρήνη διαρκής ώστε το Βαρώσι και η εντός των Βενετικών τοιχών παλαιά πόλη να γίνουν ένα. Η μεσαιωνική πόλη να εξελισσόταν με κονδύλια της ΟΥΝΕΣΚΟ και της ΕΕ για να ξαναγίνει μια μεσαιωνική ωραιότητα με όλες τις σημερινές ανέσεις. Είχε στον μεσαίωνα 365 εκκλησίες η εντός των επιβλητικών τοιχών πόλη. Το λιμάνι της να μετατρεπόταν σε μια μεγάλη μαρίνα και το Βαρώσι να ξαναγινόταν η πόλη της φιλοξενίας και της ανεμελιάς. Οι μοναδικές στη Μεσόγειο χρυσές παραλίες της θα ήταν η εγγύηση ότι οι δυο αυτές δίδυμες αδελφές θα έφερναν την μόνιμη ειρήνη στην Κύπρο, θα μάθαιναν τους Κύπριους, ανεξάρτητα φυλής, θρησκείας και γλώσσας πως να ζουν δίπλα – δίπλα, μαζί, πως θα δημιουργούσαν τίμιο πλούτο από την αξιοποίηση της ιστορίας των δίδυμων πόλεων, από τη φιλοξενία, από την ίδια την γη.
Όλα αυτά τελείωσαν. Η Τουρκία δεν βρήκε άξιους υπερασπιστές απέναντι της στις πιο κρίσιμες στιγμές της ιστορίας του Βαρωσιού. Ούτε το 1978 όταν προσφέρθηκε χωρίς ανταλλάγματα ούτε το 1984/85 ούτε το 2004, ούτε το 2017.
Αυτά δεν γράφονται σαν θρήνος για το Βαρώσι. Γράφονται σαν προειδοποίηση για τα μελλούμενα τραγικά να συμβούν στην Κυπριακή Δημοκρατία, όση απέμεινε μετά από αλλεπάλληλα λάθη και τραγωδίες από το 1955 ως σήμερα. Δεν χρειάζονται οράματα Κασσάνδρας για να δει ένας νουνεχής άνθρωπος σε ποιον γκρεμό βαδίζει η Κύπρος.
Ο ίδιος ο μ. Γλαύκος Κληρίδης είχε προβλέψει ότι αν δεν προχωρούσαν οι διάδοχοι του με σοφία και σύνεση, η Κύπρος θα έπεφτε σε ένα γκρεμό χωρίς πάτο.
Σήμερα η Κύπρος βρίσκεται σε ένα γκρεμό χωρίς να υπάρχει πάτος.
Υπεύθυνοι για αυτή την πτώση είναι ο σημερινός ΠτΔ Νίκος Αναστασιάδης και το δεξί του χέρι, ο Υπ.Εξ. Νίκος Χριστοδουλίδης.
Στις 6/7/2017 ο ΠτΔ εγκατέλειψε το Crans Montana, στο παρά ένα της λύσης κατά τον Μαυρογιάννη ο οποίος από διαχρονικά απορριπτικός άνθρωπος του Τάσσου σήμερα έγινε όψιμος και εκ του ασφαλούς κριτής, αναγκάζοντας τον ΓΓ ΟΗΕ να αναφωνήσει «Καλή τύχη στους Κυπρίους του Βορρά και του Νότου». Ήταν παρόμοια αναφώνηση όπως του Alan Lenox Boyd, Υπουργού Αποικιών της Βρετανίας, ο οποίος είχε φτάσει τον Φεβρουάριο 1956 για να υπογράψει την συμφωνία Χάρτιγκ -Μακαρίου αλλά στην προσπάθεια του Μακαρίου να «αποσπάσουμε» ακόμα κάτι διέπραξαν το τραγικό σφάλμα να εκβιάσουν με εκρήξεις βομβών στο Βαρώσι και στη Λευκωσία την προηγούμενη νύκτα. Η «ευχή» του Υπουργού ήταν «Αρχιεπίσκοπε, ο Θεός να βοηθήσει τον λαό σου από δω και μπρός».
Ατύχησε η Πατρίδα μας στην ποιότητα των πλείστων ηγετών της.
Ατύχησε στην ποιότητα και στις ικανότητες τους στην διπλωματία και στο νου, στο χαρακτήρα, αλλά με περισσή αλαζονεία και έπαρση.
Και έτσι φτάσαμε να ελέγχει η Τουρκία την Κύπρο αφού εκδιώξαμε κακήν κακώς τη μόνη χώρα που θα μπορούσε να μας προστατεύσει, τη Βρετανία. Κάναμε ακριβώς τα αντίθετα από ότι συμβούλευε ο Μεγάλος Ελευθέριος Βενιζέλος.
Στην ερώτηση αν μπορούμε στις «Δώδεκα και Πέντε» να κάνουμε κάτι, η απάντηση είναι:
1. Να παραιτηθεί οικειοθελώς ο «μια έτσι- μια αλλιώς» ΠτΔ Νίκος Αναστασιάδης. Δεν μπορούσε να τα κάμει χειρότερα μετά από το Crans Montana. Για 4 χρόνια αρνείτο να συνομιλήσει με τον γνήσιο Κύπριο κ. Ακιντζή και απέφευγε την οποία αναφορά στον όρο ΔΔΟ με πολιτική ισότητα που είναι επαναλαμβανόμενες αποφάσεις των ΗΕ από δεκαετίες. Είναι αναξιόπιστος.
2. Μαζί του να φύγει και ο σημερινός Υπ. Εξ. Νίκος Χριστοδουλίδης, επίδοξος αλλά ακατάλληλος για την ΠτΔ το 2023 και εντελώς άσχετος με τις ισορροπίες στην περιοχή ο οποίος φιλοδόξησε να αφήσει το στίγμα του με την μικρομέγαλη ιδέα των τριμερών και τετραμερών συμμαχιών που εξόργισε περισσότερο την Τουρκία.
3. Να εκλέξει ο κυπριακός λαός ηγέτη σόφρωνα, ειρηνοποιό, τολμηρό και άξιο να λύσει το κυπριακό για να συνεχίσουν οι ΕΚ να κατοικούν σε αυτό το νησί εσαεί. Ο νέος ηγέτης να έχει όραμα και τόλμη να συμφωνήσει όπως τα μηδεπώποτε εξωρύξημα αέρια στην ΑΟΖ γίνουν ο καταλύτης για μόνιμη και ασφαλή ειρήνη στο νησί.
4. Μπορούμε.
