Το πολιτικό σκηνικό για μια ακόμη φορά εκτρέπεται σε επικίνδυνες ατραπούς οι οποίες προξενούν εύλογη ανησυχία στο Κυπριακό λαό, καθ΄ όσον θέτουν και πάλι εν κινδύνω, την ύπαρξη του Κυπριακού Ελληνισμού στη πατρογονική του γη. Σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία η Τουρκία περικυκλώνει τη Κύπρο με τις ναυτικές τις δυνάμεις και με τα πλωτά της γεωτρύπανα προβαίνει σε διατρήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ, παραβιάζοντας κατάφωρα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κ.Δ., η ιθύνουσα πολιτική τάξη της Κύπρου (ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ), πρόεδρος Αναστασιάδης, σπεύδει στη πενταμερή, παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις του προέδρου επί μακρόν χρονικό διάστημα. Είναι πασιφανές πως μέρος της πολιτικής ηγεσίας της Κύπρου, για μια ακόμη φορά σπεύδει να οδηγήσει το Κυπριακό λαό σε ένα δρόμο συνομιλιών, ο οποίος αποτελεί επικίνδυνη παγίδα γιατί θέτει υπό αμφισβήτηση τη κρατική υπόσταση της Κ.Δ. και αναιρεί τα ψηφίσματα των Η.Ε. σχετικώς με τη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Βασικό όρο αναφοράς θα αποτελέσει το λεγόμενο πλαίσιο Γκουτέρες, το οποίο είναι καθ΄ όλα απαράδεκτο τόσο για τη Κ.Δ. όσο και ιδίως για την Ελληνική πλευρά. Με αυτό το πλαίσιο δεν καταργούνται οι εγγυήσεις, δεν καταργούνται ευθέως τα επεμβατικά δικαιώματα των εγγυητριών δυνάμεων, δεν κατοχυρώνεται η ακηδεμόνευτη ανεξαρτησία του κυπριακού κράτους και δεν κατοχυρώνονται οι τρείς βασικές ελευθερίες οι οποίες αποτελούν την πεμπτουσία των επιδιώξεων της πλευράς μας. Ισχύουν οι εγγυημένες πλειοψηφίες γης και πληθυσμού. Στο περιουσιακό αναγνωρίζεται προτεραιότητα δικαιώματος στο χρήστη, δηλαδή στο Τούρκο σφετεριστή. Δεν θα ισχύσει ούτε φυσικά η ελεύθερη εγκατάσταση στο εκκολαπτόμενο Τ/Κ κρατίδιο, αλλά θα υπάρξει εθνοφυλετικός διαχωρισμός σε δύο ξεχωριστά κρατίδια. Στη διακυβέρνηση υπάρχει εμμονή αδιαπραγμάτευτη όσον αφορά τη λεγόμενη πολιτική ισότητα και τα βέτο. Όσον αφορά τους έποικους ελάχιστοι θα επαναπατριστούν στη Τουρκία. Για άλλη μια φορά παραγνωρίζεται ο ρόλος της Τουρκίας ως δημιουργού του κυπριακού προβλήματος δια της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής και αναγνωρίζεται σε αυτή ρόλος τρίτου ο οποίος συμβάλει εποικοδομητικά στην προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος. Εν κατακλείδι δια της πενταμερούς, αναιρείται ο στρατηγικός σχεδιασμός εκμετάλλευσης της γεωστρατηγικής θέσης τη Κύπρου διά της σύμπηξης των τριμερών συμμαχιών και ωθείται η Κύπρος διπλωματικά και στρατιωτικά ανοχύρωτη σε ανισοβαρείς συνομιλίες, χωρίς τη παραμικρή βελτίωση του συσχετισμού ισχύος. Αυτό ή θα οδηγήσει σε νομιμοποίηση των επιδιώξεων του ισχυρού μέρους ή σε ναυάγιο με τις ευθύνες να επιρρίπτονται κυρίως στο αδύναμο μέρος. Αυτό θα συμβεί και τώρα, είτε η Κύπρος θα καταστεί προτεκτοράτο της Τουρκίας αν επιτύχουν οι συνομιλίες, είτε η Τουρκία θα αποενοχοποιηθεί ακόμη μία φορά εάν αυτές ναυαγήσουν. Και στις δύο περιπτώσεις χαμένοι θα είναι η Κ.Δ. και ο Κυπριακός Ελληνισμός. Για την ΕΔΕΚ η προοπτική είναι μία και αποτελεί μονόδρομο. Οπωσδήποτε συνομιλίες για την εξεύρεση λύσης το συντομότερο δυνατό η οποία θα απελευθερώνει τη Κύπρο από τη κατοχή, αφού όμως πρώτα βελτιωθούν οι συσχετισμοί ισχύος και αυτό σημαίνει αξιοποίηση των συμφερόντων των ισχυρών, αναβάθμιση των τριμερών συμμαχιών, ενίσχυση της αμυντικής μας θωράκισης και τάχιστα επαναφορά του Κυπριακού προβλήματος ως προβλήματος εισβολής και κατοχής. Αντί της πενταμερούς να πάμε σε διεθνή διάσκεψη με τα πέντε μόνιμα μέλη των Η.Ε και την Ε.Ε. παρόντες. Δεν νοείται ο Ερντογάν να βρίσκεται σε ρήξη με το σύνολο της διεθνούς κοινότητας και αυτή που πιέζεται να είναι η πλευρά μας. Αυτό φανερώνει έλλειμμα διορατικής και αποτελεσματικής πολιτικής.
Α΄ Αντιπρόεδρος ΕΔΕΚ
